ذکر در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233)...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*تذکرة، [[تذکیر]]: یادآوری کردن، [[پند]] دادن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۳۳.</ref> و بهخاطر سپردن. اصل آن "ذکر" در مقابل "نسیان"<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۵۸.</ref> و "غفلت"<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۳۱۸.</ref>. | *تذکرة، [[تذکیر]]: یادآوری کردن، [[پند]] دادن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۳۳.</ref> و بهخاطر سپردن. اصل آن "[[ذکر]]" در مقابل "نسیان"<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۵۸.</ref> و "غفلت"<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۳۱۸.</ref>. | ||
*{{متن قرآن|أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ}}<ref>«(و گفتیم) که قومت را به سوی روشنایی از تیرگیها بیرون بر و روزهای خداوند را به آنان گوشزد کن» سوره ابراهیم، آیه ۵.</ref>. | *{{متن قرآن|أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ}}<ref>«(و گفتیم) که قومت را به سوی روشنایی از تیرگیها بیرون بر و روزهای خداوند را به آنان گوشزد کن» سوره ابراهیم، آیه ۵.</ref>. | ||
*"[[ذکر]]" معانی مختلفی در لغت [[عرب]] دارد که عبارتاند از: | *"[[ذکر]]" معانی مختلفی در لغت [[عرب]] دارد که عبارتاند از: | ||
#هیئت [[نفسانی]] که به [[انسان]] امکان میدهد، [[معارف]] مکتسبه خود را [[حفظ]] کند ([[قدرت]] حافظه)؛ | #هیئت [[نفسانی]] که به [[انسان]] امکان میدهد، [[معارف]] مکتسبه خود را [[حفظ]] کند ([[قدرت]] حافظه)؛ | ||
#[[ذکر قلبی]] به معنای [[یادآوری]]؛ | #[[ذکر قلبی]] به معنای [[یادآوری]]؛ | ||
#[[ذکر]] لسانی به معنای | #[[ذکر]] لسانی به معنای بر زبان آوردن<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۱۷۹.</ref>. | ||
*از نامهای [[قرآن کریم]] "الذِکر" است: {{متن قرآن|إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ}}<ref>«بیگمان ما خود قرآن را فرو فرستادهایم و به یقین ما نگهبان آن خواهیم بود» سوره حجر، آیه ۹.</ref>. | *از نامهای [[قرآن کریم]] "الذِکر" است: {{متن قرآن|إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ}}<ref>«بیگمان ما خود قرآن را فرو فرستادهایم و به یقین ما نگهبان آن خواهیم بود» سوره حجر، آیه ۹.</ref>. | ||
*از [[تکالیف الهی]] به [[پیامبراکرم]]{{صل}} [[یادآوری]] و به خاطر آوردن [[ایام الله]] است: {{متن قرآن|وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ}}<ref>«و روزهای خداوند را به آنان گوشزد کن» سوره ابراهیم، آیه ۵.</ref>. برای هر ملّتی حافظهای [[تاریخی]] وجود دارد که [[رهبران]] با [[بزرگداشت]] روزهای بزرگ و سرنوشتساز ملّی، برای [[حفظ]] و حراست از ارزشهای بهدست آمده در این نقاط عطف، این حافظه [[تاریخی]] را تقویت و تحکیم مینمایند. گاهی برخی [[ملتها]] به علت نداشتن حافظه [[تاریخی]]، [[مذمت]] و [[نکوهش]] میشوند<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۷۷.</ref>. | *از [[تکالیف الهی]] به [[پیامبراکرم]]{{صل}} [[یادآوری]] و به خاطر آوردن [[ایام الله]] است: {{متن قرآن|وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ}}<ref>«و روزهای خداوند را به آنان گوشزد کن» سوره ابراهیم، آیه ۵.</ref>. برای هر ملّتی حافظهای [[تاریخی]] وجود دارد که [[رهبران]] با [[بزرگداشت]] روزهای بزرگ و سرنوشتساز ملّی، برای [[حفظ]] و حراست از ارزشهای بهدست آمده در این نقاط عطف، این حافظه [[تاریخی]] را تقویت و تحکیم مینمایند. گاهی برخی [[ملتها]] به علت نداشتن حافظه [[تاریخی]]، [[مذمت]] و [[نکوهش]] میشوند<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۷۷.</ref>. | ||
نسخهٔ ۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۵۹
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
- اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل ذکر (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- تذکرة، تذکیر: یادآوری کردن، پند دادن[۱] و بهخاطر سپردن. اصل آن "ذکر" در مقابل "نسیان"[۲] و "غفلت"[۳].
- ﴿أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ﴾[۴].
- "ذکر" معانی مختلفی در لغت عرب دارد که عبارتاند از:
- هیئت نفسانی که به انسان امکان میدهد، معارف مکتسبه خود را حفظ کند (قدرت حافظه)؛
- ذکر قلبی به معنای یادآوری؛
- ذکر لسانی به معنای بر زبان آوردن[۵].
- از نامهای قرآن کریم "الذِکر" است: ﴿إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ لَحَافِظُونَ﴾[۶].
- از تکالیف الهی به پیامبراکرم(ص) یادآوری و به خاطر آوردن ایام الله است: ﴿وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ﴾[۷]. برای هر ملّتی حافظهای تاریخی وجود دارد که رهبران با بزرگداشت روزهای بزرگ و سرنوشتساز ملّی، برای حفظ و حراست از ارزشهای بهدست آمده در این نقاط عطف، این حافظه تاریخی را تقویت و تحکیم مینمایند. گاهی برخی ملتها به علت نداشتن حافظه تاریخی، مذمت و نکوهش میشوند[۸].
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۳۳.
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۲، ص۳۵۸.
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۳، ص۳۱۸.
- ↑ «(و گفتیم) که قومت را به سوی روشنایی از تیرگیها بیرون بر و روزهای خداوند را به آنان گوشزد کن» سوره ابراهیم، آیه ۵.
- ↑ حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۱۷۹.
- ↑ «بیگمان ما خود قرآن را فرو فرستادهایم و به یقین ما نگهبان آن خواهیم بود» سوره حجر، آیه ۹.
- ↑ «و روزهای خداوند را به آنان گوشزد کن» سوره ابراهیم، آیه ۵.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص:۱۷۷.