مره همدانی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233)...» ایجاد کرد)
 
خط ۱۰: خط ۱۰:
[[شیخ طوسی]]، [[مره همدانی]]<ref>در کتاب تاریخ گزیده تألیف حمد الله مستوفی، او را فرزند «شراحیل» دانسته و با نام «مُرّة بن شراحیل همدانی» ذکر کرده است.</ref> را از [[اصحاب]] [[امیرمؤمنین]]{{ع}} به شمار آورده است<ref>رجال طوسی، ص۵۹، ش۳۳.</ref>.
[[شیخ طوسی]]، [[مره همدانی]]<ref>در کتاب تاریخ گزیده تألیف حمد الله مستوفی، او را فرزند «شراحیل» دانسته و با نام «مُرّة بن شراحیل همدانی» ذکر کرده است.</ref> را از [[اصحاب]] [[امیرمؤمنین]]{{ع}} به شمار آورده است<ref>رجال طوسی، ص۵۹، ش۳۳.</ref>.


[[ابن سعد]] می‌نویسد: [[یاران]] [[عبدالله بن مسعود]] پنج نفر بودند و همه از [[علما]] به شمار می‌آمدند. این پنج نفر عبارتند از: [[عبیده سلمانی]]، [[علقمة بن قیس]]، [[مسروق بن اجدع]]، [[شریح]] و [[همدانی]] (که احتمال دارد مراد او از [[همدانی]] همان [[مره بن شراحیل همدانی]] باشد)<ref>طبقات الکبری، ج۶، ص۱۰ و ۱۱.</ref>. ولی صاحب [[الغارات]]، [[مره بن شراحیل همدانی]] و [[شریح]] و مسروق را از [[دشمنان]] [[علی]]{{ع}} معرفی کرده است<ref>الغارات، ج۲، ص۵۵۷ به نقل از: سیمای کارگزاران، ج۱، ص۲۳۲.</ref>.
[[ابن سعد]] می‌نویسد: [[یاران]] [[عبدالله بن مسعود]] پنج نفر بودند و همه از [[علما]] به شمار می‌آمدند. این پنج نفر عبارتند از: [[عبیده سلمانی مرادی]]، [[علقمه بن قیس نخعی]]، [[مسروق بن اجدع]]، [[شریح]] و [[همدانی]] (که احتمال دارد مراد او از [[همدانی]] همان [[مره بن شراحیل همدانی]] باشد)<ref>طبقات الکبری، ج۶، ص۱۰ و ۱۱.</ref>. ولی صاحب [[الغارات]]، [[مره بن شراحیل همدانی]] و [[شریح]] و مسروق را از [[دشمنان]] [[علی]]{{ع}} معرفی کرده است<ref>الغارات، ج۲، ص۵۵۷ به نقل از: سیمای کارگزاران، ج۱، ص۲۳۲.</ref>.


[[حمدالله مستوفی]] در [[تاریخ]] گزیده در فصل [[حکّام]] [[قزوین]] می‌نویسد: در زمان [[خلافت]] [[امیرالمؤمنین علی]]{{ع}}، [[ربیع بن خثیم کوفی]] ([[خواجه ربیع]])، [[ابو العریف ارجحی]]، [[مره بن شراحیل همدانی]]، [[عبیدة بن عمرو سلمانی]] و [[قرظة بن ارطات]] یکی بعد از دیگری [[والی]] ([[قزوین]]) بودند<ref>تاریخ گزیده، ص۷۹۳ به نقل از: سیمای کارگزاران، ج۱، ص۴۱۴.</ref>.
[[حمدالله مستوفی]] در [[تاریخ]] گزیده در فصل [[حکّام]] [[قزوین]] می‌نویسد: در زمان [[خلافت]] [[امیرالمؤمنین علی]]{{ع}}، [[ربیع بن خثیم کوفی]] ([[خواجه ربیع]])، [[ابو العریف ارجحی]]، [[مره بن شراحیل همدانی]]، [[عبیدة بن عمرو سلمانی]] و [[قرظة بن ارطات]] یکی بعد از دیگری [[والی]] ([[قزوین]]) بودند<ref>تاریخ گزیده، ص۷۹۳ به نقل از: سیمای کارگزاران، ج۱، ص۴۱۴.</ref>.

نسخهٔ ‏۱ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۰۷

متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

مقدمه

شیخ طوسی، مره همدانی[۱] را از اصحاب امیرمؤمنین(ع) به شمار آورده است[۲].

ابن سعد می‌نویسد: یاران عبدالله بن مسعود پنج نفر بودند و همه از علما به شمار می‌آمدند. این پنج نفر عبارتند از: عبیده سلمانی مرادی، علقمه بن قیس نخعی، مسروق بن اجدع، شریح و همدانی (که احتمال دارد مراد او از همدانی همان مره بن شراحیل همدانی باشد)[۳]. ولی صاحب الغارات، مره بن شراحیل همدانی و شریح و مسروق را از دشمنان علی(ع) معرفی کرده است[۴].

حمدالله مستوفی در تاریخ گزیده در فصل حکّام قزوین می‌نویسد: در زمان خلافت امیرالمؤمنین علی(ع)، ربیع بن خثیم کوفی (خواجه ربیعابو العریف ارجحی، مره بن شراحیل همدانی، عبیدة بن عمرو سلمانی و قرظة بن ارطات یکی بعد از دیگری والی (قزوین) بودند[۵].

از مجموع آنچه گذشت معلوم شد که مره بن شراحیل همدانی اگر چه شیخ طوسی او را از یاران امیرالمؤمنین(ع) ذکر کرده و حمدالله مستوفی وی را از کارگزاران امام(ع) در قزوین به شمار آورده، ولی آیة الله خوئی؛ می‌نویسد: افراد زیادی گفته‌اند مُرّه، با حضرت علی(ع) دشمنی داشته و به آن حضرت ایمان نیاورده است[۶].[۷]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. در کتاب تاریخ گزیده تألیف حمد الله مستوفی، او را فرزند «شراحیل» دانسته و با نام «مُرّة بن شراحیل همدانی» ذکر کرده است.
  2. رجال طوسی، ص۵۹، ش۳۳.
  3. طبقات الکبری، ج۶، ص۱۰ و ۱۱.
  4. الغارات، ج۲، ص۵۵۷ به نقل از: سیمای کارگزاران، ج۱، ص۲۳۲.
  5. تاریخ گزیده، ص۷۹۳ به نقل از: سیمای کارگزاران، ج۱، ص۴۱۴.
  6. معجم رجال الحدیث، ج۱۸، ص۱۲۸.
  7. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲، ص۱۲۸۶.