عماری: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} ==مقدمه== '''عماری''' صندوق مانندی که برای نشستن سوار...» ایجاد کرد)
 
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +))
خط ۱: خط ۱:
{{ویرایش غیرنهایی}}
 
{{امامت}}
{{امامت}}



نسخهٔ ‏۲۲ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۳:۲۷


مقدمه

عماری صندوق مانندی که برای نشستن سوار، آن را بر پشت شتر و فیل می‌گذارند. به آن محمل و هودج هم می‌گویند، تخت روان، تابوت. عماری دار، همان ساربان است[۱]. اهل بیت عصمت را پس از عاشورا در دوران اسارت، بر شتر‌های بی عماری و کجاوه سوار کرده، شهر به شهر و منزل به منزل بردند. امام سجاد(ع) را بر شتر بی جهاز سوار کردند[۲].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. لغت‌نامه، دهخدا.
  2. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۳۵۲.