مکر و فریبکاری در حدیث: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - 'اخلاق الاهی' به 'اخلاق الاهی، ج۱') |
جز (جایگزینی متن - 'اخلاق الاهی، ج۱، ج۱' به 'اخلاق الاهی، ج۱') |
||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
#[[علی]]{{ع}} میفرماید: "[[مکر]] و [[حیله]] [[فرومایگی]] است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ لُؤْمٌ}}؛ آمدی، غرر الحکم، ج۱، ص۳۷.</ref>. | #[[علی]]{{ع}} میفرماید: "[[مکر]] و [[حیله]] [[فرومایگی]] است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ لُؤْمٌ}}؛ آمدی، غرر الحکم، ج۱، ص۳۷.</ref>. | ||
#[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: "از ما نیست کسی که با [[مسلمانی]] [[حیله]] کند"<ref>{{متن حدیث|لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً}}؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۲، ص۳۳۷. </ref>. | #[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: "از ما نیست کسی که با [[مسلمانی]] [[حیله]] کند"<ref>{{متن حدیث|لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً}}؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۲، ص۳۳۷. </ref>. | ||
#[[علی]]{{ع}} میفرماید: "فریب دادن کسی که به تو [[اطمینان]] کرده، [[کفر]] است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ بِمَنِ اِئْتَمَنَكَ كُفْرٌ}}؛ علی بن محمد لیثی واسطی، عیون الحکم و المواعظ، ص۲۹.</ref><ref>[[مجتبی تهرانی|تهرانی، مجتبی]]، [[اخلاق الاهی ج۱ (کتاب)|اخلاق الاهی، ج۱]] | #[[علی]]{{ع}} میفرماید: "فریب دادن کسی که به تو [[اطمینان]] کرده، [[کفر]] است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ بِمَنِ اِئْتَمَنَكَ كُفْرٌ}}؛ علی بن محمد لیثی واسطی، عیون الحکم و المواعظ، ص۲۹.</ref><ref>[[مجتبی تهرانی|تهرانی، مجتبی]]، [[اخلاق الاهی ج۱ (کتاب)|اخلاق الاهی، ج۱]]،ص۲۵۳-۲۵۴.</ref>. | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
نسخهٔ ۲۸ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۱۹
- اين مدخل از زیرشاخههای بحث مکر و فریبکاری است. "مکر و فریبکاری" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
روایات مرتبط
- امام صادق(ع) فرمودند: "اگر در این نکته که میباید روزی، اعمال خود را بر خداوند عرضه نمود تردیدی نیست، پس چرا حیله گری و حقّه بازی؟"[۱]؛
- امیر المؤمنین (ع) میفرمودند: "حقّهبازی و حیله گری در جهنّم است" [۲]؛
- پیامبر اکرم(ص) فرمودند: "مسلمان نیست آنکه مسلمانی را فریب دهد" [۳]؛
- امیرالمؤمنین(ع) فرمودند: "اگر چنین نبود که فریب و خدعه گری در جهنّم جای دارد، من فریبگرترین و مکارترین فرد عرب بودم" [۴][۵].
- علی(ع) میفرماید: "حیلهگر شیطانی است در صورت انسان"[۶].
- علی(ع) میفرماید: "مکر خصلت سرکشان است"[۷].
- علی(ع) میفرماید: "نیرنگ خوی فرومایگان است"[۸].
- علی(ع) میفرماید: "از خدعه بپرهیز که خدعه از اخلاق مردمان فرومایه است"[۹].
- علی(ع) میفرماید: "مکر و حیله فرومایگی است"[۱۰].
- رسول خدا(ص) فرمود: "از ما نیست کسی که با مسلمانی حیله کند"[۱۱].
- علی(ع) میفرماید: "فریب دادن کسی که به تو اطمینان کرده، کفر است"[۱۲][۱۳].
منابع
پانویس
- ↑ « عَنِ الصَّادِقِ(ع) قَالَ: إِنْ كَانَ الْعَرْضُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَقّاً فَالْمَكْرُ لِمَا ذَا»؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۴.
- ↑ « مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ(ع) أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ: الْمَكْرُ وَ الْخَدِيعَةُ فِي النَّارِ»؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.
- ↑ « عَنِ الصَّادِقِ(ع) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(ص): لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً»؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.
- ↑ « قَالَ عَلِيٌّ(ع) لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ الْعَرَبِ»؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.
- ↑ مظاهری، حسین، دانش اخلاق اسلامی، ج۱، ص ۳۹۸.
- ↑ «اَلْمَكُورُ شَيْطَانٌ فِي صُورَةِ إِنْسَانٍ»؛ جمالالدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلالالدین محدث، ج۱، ص۳۸۱.
- ↑ «اَلْمَكْرُ شِيمَةُ اَلْمَرَدَةِ»؛ جمالالدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلالالدین محدث، ج۱، ص۱۶۴.
- ↑ «اَلْمَكْرُ سَجِيَّةُ اَللِّئَامِ»؛ جمالالدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلالالدین محدث، ج۱، ص۱۷۱.
- ↑ « إِيَّاكَ وَ اَلْخَدِيعَةَ فَإِنَّهَا مِنْ خُلُقِ اَللَّئِيمِ »؛ جمالالدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلالالدین محدث، ج۲، ص۳۰۶؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۸، ص۲۴.
- ↑ «اَلْمَكْرُ لُؤْمٌ»؛ آمدی، غرر الحکم، ج۱، ص۳۷.
- ↑ «لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً»؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۲، ص۳۳۷.
- ↑ «اَلْمَكْرُ بِمَنِ اِئْتَمَنَكَ كُفْرٌ»؛ علی بن محمد لیثی واسطی، عیون الحکم و المواعظ، ص۲۹.
- ↑ تهرانی، مجتبی، اخلاق الاهی، ج۱،ص۲۵۳-۲۵۴.