آل بویه: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{امامت}} | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[آل بویه در حدیث]] - [[آل بویه در تاریخ اسلامی]] - [[آل بویه در معارف و سیره رضوی]]</div> | |||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | |||
==مقدمه== | |||
از خاندانهای [[ایرانی]] [[شیعی]] که [[دولت]] تأسیس کردند و به [[ترویج]] [[مذهب شیعه]] و رسمیت دادن به مراسم و [[شعائر مذهبی شیعه]] پرداختند، در [[ده روز محرّم]] [[عزاداری امام حسین]]{{ع}} را علنی و باشکوه برگزار میکردند و مراسم [[جشن]] [[عید غدیر]] را با تشریفات خاصّی در [[بغداد]] برپا میکردند. این [[خاندان]] به [[دیالمه]] و [[دیلمیان]] نیز معروفند ([[دیلم]] در مناطق کوهستانی [[گیلان]] است). [[علی بن بویه|علی]] و [[حسن بن بویه|حسن]] [[فرزندان بویه]] [[دولت شیعی]] تشکیل داده، از [[ایران]] به [[عراق]] رفتند و خدمات بسیاری به [[مکتب اهل بیت]]{{عم}} داشتند و آثار فراوانی از خود بهجای گذاشتند. [[ابن ابی الحدید]] [[نقل]] میکند که [[امام علی|علی]]{{ع}}} در سخنی به [[حکومت]] رسیدن سه نفر از دیلمان را ([[معز الدوله]]، [[رکن الدوله]]، و [[عماد الدوله]]) را [[پیشگویی]] کرده بود.<ref>شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۷ ص ۴۹</ref> [[حکومت آل بویه]] ۱۲۰ سال طول کشید (از ۳۰۱ تا ۴۲۰ق) و در این مدّت با [[عالمان]] بزرگ [[شیعه]]؛ همچون: [[شیخ صدوق]]، [[شیخ مفید]]، [[شیخ طوسی]]، [[سیّد رضی]]، [[سیّد مرتضی]] و [[ابن جنید]]، [[روابط]] خوبی داشتند.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۴.</ref> | از خاندانهای [[ایرانی]] [[شیعی]] که [[دولت]] تأسیس کردند و به [[ترویج]] [[مذهب شیعه]] و رسمیت دادن به مراسم و [[شعائر مذهبی شیعه]] پرداختند، در [[ده روز محرّم]] [[عزاداری امام حسین]]{{ع}} را علنی و باشکوه برگزار میکردند و مراسم [[جشن]] [[عید غدیر]] را با تشریفات خاصّی در [[بغداد]] برپا میکردند. این [[خاندان]] به [[دیالمه]] و [[دیلمیان]] نیز معروفند ([[دیلم]] در مناطق کوهستانی [[گیلان]] است). [[علی بن بویه|علی]] و [[حسن بن بویه|حسن]] [[فرزندان بویه]] [[دولت شیعی]] تشکیل داده، از [[ایران]] به [[عراق]] رفتند و خدمات بسیاری به [[مکتب اهل بیت]]{{عم}} داشتند و آثار فراوانی از خود بهجای گذاشتند. [[ابن ابی الحدید]] [[نقل]] میکند که [[امام علی|علی]]{{ع}}} در سخنی به [[حکومت]] رسیدن سه نفر از دیلمان را ([[معز الدوله]]، [[رکن الدوله]]، و [[عماد الدوله]]) را [[پیشگویی]] کرده بود.<ref>شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۷ ص ۴۹</ref> [[حکومت آل بویه]] ۱۲۰ سال طول کشید (از ۳۰۱ تا ۴۲۰ق) و در این مدّت با [[عالمان]] بزرگ [[شیعه]]؛ همچون: [[شیخ صدوق]]، [[شیخ مفید]]، [[شیخ طوسی]]، [[سیّد رضی]]، [[سیّد مرتضی]] و [[ابن جنید]]، [[روابط]] خوبی داشتند.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۴.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | |||
==منابع== | ==منابع== | ||
{{منابع}} | |||
# [[پرونده:1368987.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|'''فرهنگ غدیر''']] | |||
{{پایان منابع}} | |||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
| خط ۱۰: | خط ۲۰: | ||
{{حکومتهای شیعی}} | {{حکومتهای شیعی}} | ||
[[رده: | [[رده:آل بویه]] | ||
[[رده:مدخل | [[رده:مدخل]] | ||
نسخهٔ ۱۹ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۱۰
- اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
از خاندانهای ایرانی شیعی که دولت تأسیس کردند و به ترویج مذهب شیعه و رسمیت دادن به مراسم و شعائر مذهبی شیعه پرداختند، در ده روز محرّم عزاداری امام حسین(ع) را علنی و باشکوه برگزار میکردند و مراسم جشن عید غدیر را با تشریفات خاصّی در بغداد برپا میکردند. این خاندان به دیالمه و دیلمیان نیز معروفند (دیلم در مناطق کوهستانی گیلان است). علی و حسن فرزندان بویه دولت شیعی تشکیل داده، از ایران به عراق رفتند و خدمات بسیاری به مکتب اهل بیت(ع) داشتند و آثار فراوانی از خود بهجای گذاشتند. ابن ابی الحدید نقل میکند که علی(ع)} در سخنی به حکومت رسیدن سه نفر از دیلمان را (معز الدوله، رکن الدوله، و عماد الدوله) را پیشگویی کرده بود.[۱] حکومت آل بویه ۱۲۰ سال طول کشید (از ۳۰۱ تا ۴۲۰ق) و در این مدّت با عالمان بزرگ شیعه؛ همچون: شیخ صدوق، شیخ مفید، شیخ طوسی، سیّد رضی، سیّد مرتضی و ابن جنید، روابط خوبی داشتند.[۲]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ شرح نهج البلاغه، ابن ابی الحدید، ج ۷ ص ۴۹
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۲۴.