قرآن ناطق: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n{{امامت}} +{{امامت}})) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-\n\n\n +\n\n)) |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
'''قرآن ناطق''' تجسّم [[عینی]] [[قرآن کریم]]، در وجود و [[زندگی]] و گفتار و [[رفتار]] [[امام]] [[معصوم]] است. [[قرآن]] [[صامت]]، همین [[کلام]] [[اللّه]] مکتوب بر اوراق است و [[قرآن]] [[ناطق]]، [[امام]] است. این تعبیر بخصوص دربارۀ [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} بهکار رفته و خود آن [[حضرت]] نیز خود را قرآن ناطق شمرده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۴۸۴.</ref>. | '''قرآن ناطق''' تجسّم [[عینی]] [[قرآن کریم]]، در وجود و [[زندگی]] و گفتار و [[رفتار]] [[امام]] [[معصوم]] است. [[قرآن]] [[صامت]]، همین [[کلام]] [[اللّه]] مکتوب بر اوراق است و [[قرآن]] [[ناطق]]، [[امام]] است. این تعبیر بخصوص دربارۀ [[امام علی|حضرت علی]]{{ع}} بهکار رفته و خود آن [[حضرت]] نیز خود را قرآن ناطق شمرده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۴۸۴.</ref>. | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
| خط ۱۷: | خط ۱۶: | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:قرآن ناطق]] | [[رده:قرآن ناطق]] | ||
[[رده:قرآن ناطق]] | [[رده:قرآن ناطق]] | ||
[[رده:مدخل فرهنگ غدیر]] | [[رده:مدخل فرهنگ غدیر]] | ||
نسخهٔ ۲۸ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۱۶
این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل قرآن ناطق (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
قرآن ناطق تجسّم عینی قرآن کریم، در وجود و زندگی و گفتار و رفتار امام معصوم است. قرآن صامت، همین کلام اللّه مکتوب بر اوراق است و قرآن ناطق، امام است. این تعبیر بخصوص دربارۀ حضرت علی(ع) بهکار رفته و خود آن حضرت نیز خود را قرآن ناطق شمرده است[۱].
مقدمه
- وقتی در جنگ صفین، شامیان به نیرنگ قرآن بر سر نیزه کردند و عدّهای سادهلوح در سپاه امام، فریب خوردند، حضرت فرمود انا القرآن النّاطق.[۲] نیز نقل شده که: انا کلام اللّه النّاطق[۳] وقتی زندگی کسی چون علی(ع) تبلور و تجسّم احکام و معارف قرآن باشد، شناخت او شناخت قرآن میشود و همچنانکه کلام الهی مبین اسلام و خواستۀ دین و پروردگار است، وجود امام نیز مفسّر و مبیّن و ترجمان قرآن است و در موارد شبهه و شک و در فتنهها و ضلالتها آنکس که از امام معصوم و علی بن ابی طالب پیروی کند، از حق پیروی کرده است، ازاینرو حضرت علی(ع) در جنگ صفین وقتی دید برخی از سطحینگران، فریب قرآن بر نیزهکردن دشمن را خوردهاند و در نبرد با قاسطین سست شدهاند، فرمود: قرآن ناطق و تجسّم قرآن منم، قرآن صامت را (که وسیلۀ فریب شده) واگذارید و دنبال من آیید، چراکه جز من تعبیرکننده و مفسّری برای قرآن نیست: هذا کتاب اللّه الصّامت و أنا المعبّر عنه، فخذوا بکتاب اللّه النّاطق و ذروا الحکم بکتاب اللّه الصّامت، اذ لا معبّر عنه غیری[۴] این مضمون در سخنی چنین بیان شده است: "اسلام با کلمات، "قرآن" است و با انسانها، "امام" و با حرکات، "حج"...[۵][۶].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۴۸۴.
- ↑ ینابیع المودّة، ج ۱ ص ۲۱۴
- ↑ بحار الأنوار، ج ۷۹ ص ۱۹۹
- ↑ موسوعة الامام علی بن ابی طالب، ج ۸ ص ۲۰۷
- ↑ تحلیلی از مناس حج، شریعتی، ص ۳۱
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۴۸۴.