عماری: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==))
جز (جایگزینی متن - '{{امامت}} ==مقدمه==' به '{{امامت}} ==مقدمه==')
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{امامت}}
==مقدمه==
==مقدمه==
'''عماری''' صندوق مانندی که برای نشستن سوار، آن را بر پشت شتر و فیل می‌گذارند. به آن محمل و هودج هم می‌گویند، تخت روان، [[تابوت]]. عماری دار، همان [[ساربان]] است<ref>لغت‌نامه، دهخدا.</ref>.
'''عماری''' صندوق مانندی که برای نشستن سوار، آن را بر پشت شتر و فیل می‌گذارند. به آن محمل و هودج هم می‌گویند، تخت روان، [[تابوت]]. عماری دار، همان [[ساربان]] است<ref>لغت‌نامه، دهخدا.</ref>.

نسخهٔ ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۳۰

مقدمه

عماری صندوق مانندی که برای نشستن سوار، آن را بر پشت شتر و فیل می‌گذارند. به آن محمل و هودج هم می‌گویند، تخت روان، تابوت. عماری دار، همان ساربان است[۱]. اهل بیت عصمت را پس از عاشورا در دوران اسارت، بر شتر‌های بی عماری و کجاوه سوار کرده، شهر به شهر و منزل به منزل بردند. امام سجاد(ع) را بر شتر بی جهاز سوار کردند[۲].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. لغت‌نامه، دهخدا.
  2. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۳۵۲.