تبری در فقه اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==))
جز (جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>')
خط ۲: خط ۲:
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون [[تبری]] است. "'''[[تبری]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون [[تبری]] است. "'''[[تبری]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[تبری در لغت]] - [[تبری در قرآن]] - [[تبری در فقه اسلامی]] - [[تبری در کلام اسلامی]] - [[تبری در جامعه‌شناسی اسلامی]]</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[تبری در لغت]] - [[تبری در قرآن]] - [[تبری در فقه اسلامی]] - [[تبری در کلام اسلامی]] - [[تبری در جامعه‌شناسی اسلامی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">


==مقدمه==
==مقدمه==

نسخهٔ ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۴۱

این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون تبری است. "تبری" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

مقدمه

تبرّی اصطلاحی کلامی در برابر تولّی از آموزه‏‌های اسلام به‌ویژه نزد شیعه امامیّه است. تبرّی از ریشه «بَرَءَ» است. تبرّی ریشه در قرآن کریم دارد و «برائت» نام یک سوره قرآن است که با برائت خدا و پیامبرش از مشرکان آغاز می‏‌گردد. در روایات نیز بر اهمیّت مسئله تبرّی، فراوان تأکید شده است. در حدیثی از پیامبر اکرم(ص)، تبرّی از مهم‏ترین و استوراترین رشته‌‏های ایمان ذکر شده است. [۱] و در روایتی از امام صادق(ع) به وجوب برائت از مخالفان دین خدا و دوستانِ دشمنانِ خدا تصریح شده است. [۲] در روایتی دیگر از ایشان، حقیقت ایمان، تبرّی همراه با تولّی ـ که مفهوم متضاد و مخالف آن است ـ دانسته شده است. [۳]

دشمنان خدا عبارتند از مشرکان، کافران و کسانی که منکر امامت و ولایت امامان معصوم(ع) هستند.

تبرّی از دشمنان خدا، واجب است؛ [۴] بلکه از مهم‏ترین ارکان دین به شمار می‏‌آید [۵] و تحقّق بخش ایمان (به معنای خاص آن) است [۶]. تبرّی از اموری است که به محتضر و میّت، تلقین می‏‌شود. [۷] از اعمال شب و روز جمعه تبرّی از گمراهان و دشمنان اهل بیت(ع) است. [۸].[۹]

منابع

پانویس

  1. وسائل الشیعة، ج۱۶، ص:۱۷۷
  2. الإعتقادات فی دین الإمامیة، ص:۸۶
  3. بحار الأنوار، ج۶۶، ص:۲۴۱
  4. بدایع الکلام، ص:۲۶۴؛ مرآة العقول، ج۸، ص:۲۵۹؛ وسائل الشیعة، ج۱۶، ص:۱۷۶؛ التعلیقة علی ‏المکاسب، ج۱، ص:۲۳۲
  5. مرآة العقول، ج۱۲، ص:۱۱۴
  6. البیان، ص:۲۴۱
  7. کشف‏ الغطاء، ج۲، ص:۲۵۱ و ۲۸۹
  8. الکافی فی الفقه، ص:۱۵۳.
  9. هاشمی شاهرودی، سید محمود، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۲، صفحه ۳۳۷.