روح در حدیث: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)) |
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{نبوت}} | {{نبوت}} | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = روح | |||
| عنوان مدخل = [[روح]] | |||
| مداخل مرتبط = [[روح در قرآن]] - [[روح در حدیث]] - [[روح در نهج البلاغه]] - [[روح در کلام اسلامی]] - [[روح در اخلاق اسلامی]] | |||
| پرسش مرتبط = روح (پرسش) | |||
}} | |||
==روایات مربوطه== | ==روایات مربوطه== | ||
نسخهٔ ۳۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۴۵
این مدخل زیرشاخهٔ بحث روح است. روح از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: روح در قرآن - روح در حدیث - روح در نهج البلاغه - روح در کلام اسلامی - روح در اخلاق اسلامی - پرسشهای مرتبطروایات مربوطه
- امام صادق(ع) فرمودند: "قلب را دو گوش است، هرگاه که بنده آهنگ گناهی کند روح ایمان به او میگوید: انجام نده، و شیطان میگوید: انجام بده؛ و چون بنده بر سینه زن گناهکار قرار گیرد، روح ایمان از او ستانده میشود"[۱].
- امام صادق(ع) فرمودند: "هیچ مؤمنی نیست مگر آنکه باطن قلبش دو گوش دارد، گوشی که وسواس خنّاس در آن میدمد، و گوشی که فرشته در آن میدمد؛ خداوند مؤمن را بهوسیله فرشته همراهی و کمک میکند؛ این است معنای آیه شریفه ﴿وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ﴾[۲][۳][۴].
منابع
پانویس
- ↑ « عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(ع) قَالَ: إِنَّ لِلْقَلْبِ أُذُنَيْنِ فَإِذَا هَمَّ الْعَبْدُ بِذَنْبٍ قَالَ لَهُ رُوحُ الْإِيمَانِ لَا تَفْعَلْ وَ قَالَ لَهُ الشَّيْطَانُ افْعَلْ وَ إِذَا كَانَ عَلَى بَطْنِهَا نُزِعَ مِنْهُ رُوحُ الْإِيمَانِ»؛ اصول کافی، ج ۲، ص ۲۶۷.
- ↑ «و با روحی از خویش تأییدشان کرده است» سوره مجادله، آیه ۲۲.
- ↑ « عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(ع) قَالَ: مَا مِنْ مُؤْمِنٍ إِلَّا وَ لِقَلْبِهِ أُذُنَانِ فِي جَوْفِهِ أُذُنٌ يَنْفُثُ فِيهَا الْوَسْوَاسُ الْخَنَّاسُ وَ أُذُنٌ يَنْفُثُ فِيهَا الْمَلَكُ فَيُؤَيِّدُ اللَّهُ الْمُؤْمِنَ بِالْمَلَكِ فَذَلِكَ قَوْلُهُ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ»؛ اصول کافی، ج ۲، ص ۲۶۷.
- ↑ مظاهری، حسین، دانش اخلاق اسلامی، ج۳، ص ۷۹.