نامۀ ۲۴ نهج البلاغه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==))
جز (جایگزینی متن - '== پرسش‌های وابسته == ==' به '==')
خط ۸: خط ۸:
*دو پسر [[فاطمه]] را از دهش [[علی]] برابر دهشی است که به پسران دیگر [[علی]] می‌رسد و این‌که من انجام این [[کار]] را به دو پسر [[فاطمه]] واگذار کردم کردم برای [[خشنودی خدا]] و قصد قربت به [[رسول خدا]] و به‌پاس [[احترام]] او و گرامی داشتن [[خویشاوندی]] و تماس همیشگی با آن بزرگوار است. اما به‌شرط این‌که هر یک از آن دو عهده‌دار این [[کار]] شدند [[مال]] را به همان وضع خود بگذارند و تنها بهره آن را بدان‌گونه که می‌دانند [[انفاق]] کنند و به این و آن [[مرحمت]] دارند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 771.</ref>.
*دو پسر [[فاطمه]] را از دهش [[علی]] برابر دهشی است که به پسران دیگر [[علی]] می‌رسد و این‌که من انجام این [[کار]] را به دو پسر [[فاطمه]] واگذار کردم کردم برای [[خشنودی خدا]] و قصد قربت به [[رسول خدا]] و به‌پاس [[احترام]] او و گرامی داشتن [[خویشاوندی]] و تماس همیشگی با آن بزرگوار است. اما به‌شرط این‌که هر یک از آن دو عهده‌دار این [[کار]] شدند [[مال]] را به همان وضع خود بگذارند و تنها بهره آن را بدان‌گونه که می‌دانند [[انفاق]] کنند و به این و آن [[مرحمت]] دارند<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 771.</ref>.
*زنهار از نخلستان این روستاها به‌فروش نرود، تا هر آن‌که گذرش به آن‌ها می‌افتد و جاشان را خالی می‌بیند، دچار اشکال و اشتباه نشود. و چنانچه کنیزکی از کنیزکانم (که به سراغ آن‌ها می‌رفتم) فرزندی داشت یا باردار بود باید به پای فرزندش بنشیند، زیرا او از آن فرزندش است و اگر فرزندش مرد ولی خود او زنده ماند، دیگر آزاد است، زیرا آن وقت سایه [[بردگی]] از سرش رفع می‌شود و [[آیین پاک]] بدین ترتیب به او [[آزادی]] می‌بخشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 771.</ref>.
*زنهار از نخلستان این روستاها به‌فروش نرود، تا هر آن‌که گذرش به آن‌ها می‌افتد و جاشان را خالی می‌بیند، دچار اشکال و اشتباه نشود. و چنانچه کنیزکی از کنیزکانم (که به سراغ آن‌ها می‌رفتم) فرزندی داشت یا باردار بود باید به پای فرزندش بنشیند، زیرا او از آن فرزندش است و اگر فرزندش مرد ولی خود او زنده ماند، دیگر آزاد است، زیرا آن وقت سایه [[بردگی]] از سرش رفع می‌شود و [[آیین پاک]] بدین ترتیب به او [[آزادی]] می‌بخشد<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 771.</ref>.
== پرسش‌های وابسته ==


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==

نسخهٔ ‏۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۴۵


مقدمه

فرازی از نامه

  • این است آنچه بنده خدا علی بن ابی طالب درباره دارایی‌اش دستور می‌دهد و امیدوار است که خدا به او روی آورد و به بهشتش ببرد و امنیت و آرامش در درونش بنهد. این دارایی در اختیار حسن بن علی خواهد بود که خود به‌طور شایسته از آن خواهد خورد و در راه خیر هم انفاق خواهد کرد. اگر پیشامدی برای حسن روی داد و حسین زنده ماند، هر آینه او به کارها خواهد پرداخت و مانند برادرش اجرا خواهد کرد[۲].
  • دو پسر فاطمه را از دهش علی برابر دهشی است که به پسران دیگر علی می‌رسد و این‌که من انجام این کار را به دو پسر فاطمه واگذار کردم کردم برای خشنودی خدا و قصد قربت به رسول خدا و به‌پاس احترام او و گرامی داشتن خویشاوندی و تماس همیشگی با آن بزرگوار است. اما به‌شرط این‌که هر یک از آن دو عهده‌دار این کار شدند مال را به همان وضع خود بگذارند و تنها بهره آن را بدان‌گونه که می‌دانند انفاق کنند و به این و آن مرحمت دارند[۳].
  • زنهار از نخلستان این روستاها به‌فروش نرود، تا هر آن‌که گذرش به آن‌ها می‌افتد و جاشان را خالی می‌بیند، دچار اشکال و اشتباه نشود. و چنانچه کنیزکی از کنیزکانم (که به سراغ آن‌ها می‌رفتم) فرزندی داشت یا باردار بود باید به پای فرزندش بنشیند، زیرا او از آن فرزندش است و اگر فرزندش مرد ولی خود او زنده ماند، دیگر آزاد است، زیرا آن وقت سایه بردگی از سرش رفع می‌شود و آیین پاک بدین ترتیب به او آزادی می‌بخشد[۴].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس