دارالخلافة: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)) |
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '==') |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
در پایتخت [[حکومت]]، قصری که محل سکونت [[خلیفه]] بود، [[دار الخلافه]] گفته میشد، جای اقامت [[پادشاه]]. به خود شهری هم که [[خلیفه]] یا [[پادشاه]] در آنجا بود، [[دار الخلافه]] گفته میشد. [[دار الحکومه]] هم به همان معنی بود. [[یزید]]، پس از کشتن [[امام حسین]]{{ع}} و به [[اسارت]] در آوردن [[اهل بیت]] او، برای به رخ کشیدن این [[پیروزی]] به [[مردم]] بار عام و [[اذن]] عمومی داد و قصر پر از جمعیّت شد. آنگاه [[اسرای اهل بیت]] را که با طناب، آنان را به هم بسته بودند، با وضعی [[اهانت]] آمیز وارد مجلس [[یزید]] کردند<ref>حیاة الامام الحسین بن علی، ج۳، ص۳۷۶.</ref>. دار الخلافۀ [[یزید]]، نزدیک [[مسجد]] [[جامع دمشق]] بوده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۸۶.</ref>. | در پایتخت [[حکومت]]، قصری که محل سکونت [[خلیفه]] بود، [[دار الخلافه]] گفته میشد، جای اقامت [[پادشاه]]. به خود شهری هم که [[خلیفه]] یا [[پادشاه]] در آنجا بود، [[دار الخلافه]] گفته میشد. [[دار الحکومه]] هم به همان معنی بود. [[یزید]]، پس از کشتن [[امام حسین]]{{ع}} و به [[اسارت]] در آوردن [[اهل بیت]] او، برای به رخ کشیدن این [[پیروزی]] به [[مردم]] بار عام و [[اذن]] عمومی داد و قصر پر از جمعیّت شد. آنگاه [[اسرای اهل بیت]] را که با طناب، آنان را به هم بسته بودند، با وضعی [[اهانت]] آمیز وارد مجلس [[یزید]] کردند<ref>حیاة الامام الحسین بن علی، ج۳، ص۳۷۶.</ref>. دار الخلافۀ [[یزید]]، نزدیک [[مسجد]] [[جامع دمشق]] بوده است<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۱۸۶.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۸:۵۶
اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل دارالخلافة (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
در پایتخت حکومت، قصری که محل سکونت خلیفه بود، دار الخلافه گفته میشد، جای اقامت پادشاه. به خود شهری هم که خلیفه یا پادشاه در آنجا بود، دار الخلافه گفته میشد. دار الحکومه هم به همان معنی بود. یزید، پس از کشتن امام حسین(ع) و به اسارت در آوردن اهل بیت او، برای به رخ کشیدن این پیروزی به مردم بار عام و اذن عمومی داد و قصر پر از جمعیّت شد. آنگاه اسرای اهل بیت را که با طناب، آنان را به هم بسته بودند، با وضعی اهانت آمیز وارد مجلس یزید کردند[۱]. دار الخلافۀ یزید، نزدیک مسجد جامع دمشق بوده است[۲].
منابع
پانویس
- ↑ حیاة الامام الحسین بن علی، ج۳، ص۳۷۶.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۱۸۶.