وادی یابس: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته ==↵{{مدخل وابسته}}↵* آرماگدون↵* بحران معنویت↵* پارکلیت↵* جیش الغضب↵* حکومت امام زمان {{ع}}↵* خروج جنبندهای از زمین↵* خروج سفیانی↵* خروج منبعث سوم↵* رجعت↵* رویارویی امام مهدی {{ع}} با جاهلان ↵* سوشیانس↵* سوشینت ↵* صلح و آرامش پایدار در سرتاسر جهان↵* ظهور امام مهدی {{ع}}↵* ظهور دجال͞...) برچسب: جایگزین شد |
(←مقدمه) |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = | | موضوع مرتبط = سفیانی | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = | ||
| مداخل مرتبط = | | مداخل مرتبط = | ||
| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش) | | پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش) | ||
}} | }} | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
«وادی یابس» بهمعنای سرزمین خشک و سوزان است. در [[روایت]] است که [[سفیانی]] از وادی یابس خروج میکند و وارد [[دمشق]] میشود<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص۲۰۵.</ref>. مراد از وادی یابس، منطقه خشک و بیآب و علفی است که در شرق [[فلسطین]] و غرب [[اردن]] قرار دارد و نیز منطقهای سنگلاخی است که از سنگهای آنجا، سنگ آسیاب میسازند و [[خانواده]] سفیانی در آن منطقه [[زندگی]] میکند<ref>روزگار رهایی، ج ۲، ص۱۰۸۳.</ref>. در برخی منابع آمده است که «یابس» نام دیگر «[[بیداء]]» است<ref>مهدی موعود، علی دوانی، پاورقی ص۷۷۳.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۷۵۱.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونهای|مجتبی تونهای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
| خط ۲۰: | خط ۱۸: | ||
[[رده:امام مهدی]] | [[رده:امام مهدی]] | ||
[[رده:مدخل موعودنامه]] | [[رده:مدخل موعودنامه]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۰۲
مقدمه
«وادی یابس» بهمعنای سرزمین خشک و سوزان است. در روایت است که سفیانی از وادی یابس خروج میکند و وارد دمشق میشود[۱]. مراد از وادی یابس، منطقه خشک و بیآب و علفی است که در شرق فلسطین و غرب اردن قرار دارد و نیز منطقهای سنگلاخی است که از سنگهای آنجا، سنگ آسیاب میسازند و خانواده سفیانی در آن منطقه زندگی میکند[۲]. در برخی منابع آمده است که «یابس» نام دیگر «بیداء» است[۳].[۴]
