حکیم بن مناف: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - ']]↵رده:قبیله نامعلوم' به ']]') برچسب: واگردانی دستی |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۵۱: | خط ۵۱: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
وی از مردان [[دلاور]] و شاعر و از [[یاران امیرالمؤمنین]] {{ع}} بود که [[حضرت]] را در [[جنگ جمل]] [[یاری]] کرد. | وی از مردان [[دلاور]] و شاعر و از [[یاران امیرالمؤمنین]] {{ع}} بود که [[حضرت]] را در [[جنگ جمل]] [[یاری]] کرد. | ||
مؤلف | مؤلف «اصحاب الامام اميرالمؤمنين {{ع}} از کتاب الجمل» [[نقل]] میکند: هنگامی که [[حضرت علی]] {{ع}} [[مردم بصره]] و همراهیان [[طلحه]] و [[زبیر]] را آماده به [[جنگ]] دید و [[نصایح]] و [[ارشاد]] در [[حق]] آنان کارگر نشد، برخاست و پس از [[حمد]] و [[ثنای الهی]] و [[درود]] بر [[پیامبر خاتم]] {{صل}} آنها را مخاطب قرار داد و در خطبهای [[طلحه]] و [[زبیر]] را به آنان معرفی کرد و [[خیانت]] آنها را گوشزد نمود و [[رفتار]] آنها با [[عثمان بن حنیف]] و کشتن [[حکیم بن جَبَله عبدی]] و یارانش را مورد [[مذمت]] و [[سرزنش]] قرار داد و چون سخنان سازنده و بیدار کننده [[امام]] با [[اهل]] [[جمل]] به پایان رسید، حکیم بن مناف برخاست و اشعاری در [[فضایل امیرالمؤمنین]] خواند و [[ایمان]] و [[اعتقاد]] [[راسخ]] خود به آن [[حضرت]] را به منصه [[ظهور]] گذاشت<ref>أصحاب الإمام أمير المؤمنين، ص۱۷۲، ش۲۷۱.</ref>. و او در رکاب [[حضرت]] با [[ناکثین]] جنگید و [[ایمان]] و [[اعتقاد]] خود نسبت به [[ولایت]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} را به [[اثبات]] رسانید.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۴۵۶.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۹ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۱
این مدخل زیرشاخهٔ بحث اصحاب امام علی است. حکیم بن مناف از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: حکیم بن مناف در تاریخ اسلامی - حکیم بن مناف در تراجم و رجال - پرسش مرتبط ندارد| حکیم بن مناف | |
|---|---|
 تصویر نمادین جنگ جمل | |
| نام کامل | حکیم بن مناف |
| جنسیت | مرد |
| از اصحاب | امام علی |
| حضور در جنگ | جنگ جمل |
مقدمه
وی از مردان دلاور و شاعر و از یاران امیرالمؤمنین (ع) بود که حضرت را در جنگ جمل یاری کرد. مؤلف «اصحاب الامام اميرالمؤمنين (ع) از کتاب الجمل» نقل میکند: هنگامی که حضرت علی (ع) مردم بصره و همراهیان طلحه و زبیر را آماده به جنگ دید و نصایح و ارشاد در حق آنان کارگر نشد، برخاست و پس از حمد و ثنای الهی و درود بر پیامبر خاتم (ص) آنها را مخاطب قرار داد و در خطبهای طلحه و زبیر را به آنان معرفی کرد و خیانت آنها را گوشزد نمود و رفتار آنها با عثمان بن حنیف و کشتن حکیم بن جَبَله عبدی و یارانش را مورد مذمت و سرزنش قرار داد و چون سخنان سازنده و بیدار کننده امام با اهل جمل به پایان رسید، حکیم بن مناف برخاست و اشعاری در فضایل امیرالمؤمنین خواند و ایمان و اعتقاد راسخ خود به آن حضرت را به منصه ظهور گذاشت[۱]. و او در رکاب حضرت با ناکثین جنگید و ایمان و اعتقاد خود نسبت به ولایت امیرمؤمنان (ع) را به اثبات رسانید.[۲]
منابع
پانویس
- ↑ أصحاب الإمام أمير المؤمنين، ص۱۷۲، ش۲۷۱.
- ↑ ناظمزاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۱، ص۴۵۶.