عتبة بن اخنس بن قیس: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۵۰: | خط ۵۰: | ||
== آشنایی اجمالی == | == آشنایی اجمالی == | ||
عتبة بن اخنس بن قیس از قبیلۀ [[بنی سعد بن بکر بن هوازن]] و از [[شیعیان]] [[دلاور]] [[سپاه]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} در [[جنگ صفین]] و [[نهروان]] بود. وی از کسانی بود که مورد [[اعتماد]] و [[وثوق]] [[حضرت علی]]{{ع}} قرار گرفت و لذا [[امام]]{{ع}} او را به [[بصره]] فرستاد تا [[نامه]] [[حضرت]] را به [[عبدالله بن عباس]] [[استاندار بصره]] برساند <ref>تاریخ طبری، ج۵، ص۷۸.</ref>. | |||
عتبه هیچ گاه از [[عشق]] و علاقهاش نسبت به [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} [[دست]] برنداشت و پس از [[شهادت]] آن [[حضرت]] بر این اعتقادش پای فشرد به طوری که [[زیاد بن ابیه]] [[حاکم کوفه]] و [[بصره]] از جانب [[معاویه]] بر او [[خشم]] گرفت و پس از آنکه [[حجر بن عدی]] و یازده نفر از یارانش را دستگیر و با غُل و زنجیر به [[شام]] فرستاد، و دو نفر دیگر یکی، عتبة بن اخنس و دیگری، [[سعید بن نمران همدانی ناعطی]] بود که این دو را هم به [[شام]] فرستاد که هشت نفر از این چهارده نفر، [[شیعه]] [[مخلص]] و [[راستین]] [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} به [[دستور]] [[معاویه]] اعدام شدند از جمله عتبة بن اخنس بود و شش نفر دیگرشان زندانی و یا [[آزاد]] شدند <ref>الغدیر، ج۹، ص۱۱۹؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۲۷۲ و ۲۷۴.</ref>. عتبة بن اخنس بن قیس و [[حجر بن عدی]] و دیگر [[یاران]] [[حجر بن عدی]] در سال ۵۱ [[هجری]] در [[مرج]] [[عذرا]] نزدیکی مرز [[شام]] به [[شهادت]] رسیدند و [[مزار]] آنان [[زیارتگاه]] [[شیعیان]] است.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۹۶۲-۹۶۳.</ref> | عتبه هیچ گاه از [[عشق]] و علاقهاش نسبت به [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} [[دست]] برنداشت و پس از [[شهادت]] آن [[حضرت]] بر این اعتقادش پای فشرد به طوری که [[زیاد بن ابیه]] [[حاکم کوفه]] و [[بصره]] از جانب [[معاویه]] بر او [[خشم]] گرفت و پس از آنکه [[حجر بن عدی]] و یازده نفر از یارانش را دستگیر و با غُل و زنجیر به [[شام]] فرستاد، و دو نفر دیگر یکی، عتبة بن اخنس و دیگری، [[سعید بن نمران همدانی ناعطی]] بود که این دو را هم به [[شام]] فرستاد که هشت نفر از این چهارده نفر، [[شیعه]] [[مخلص]] و [[راستین]] [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به [[دستور]] [[معاویه]] اعدام شدند از جمله عتبة بن اخنس بود و شش نفر دیگرشان زندانی و یا [[آزاد]] شدند <ref>الغدیر، ج۹، ص۱۱۹؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۲۷۲ و ۲۷۴.</ref>. عتبة بن اخنس بن قیس و [[حجر بن عدی]] و دیگر [[یاران]] [[حجر بن عدی]] در سال ۵۱ [[هجری]] در [[مرج]] [[عذرا]] نزدیکی مرز [[شام]] به [[شهادت]] رسیدند و [[مزار]] آنان [[زیارتگاه]] [[شیعیان]] است.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۹۶۲-۹۶۳.</ref> | ||
==جستارهای وابسته == | ==جستارهای وابسته == | ||
{{مدخل وابسته}} | |||
*[[ بنی سعد بن بکر بن هوازن]] (قبیله) | *[[ بنی سعد بن بکر بن هوازن]] (قبیله) | ||
{{پایان مدخل وابسته}} | |||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۶۵: | خط ۶۷: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:اعلام]] | |||
[[رده:اصحاب امام علی]] | [[رده:اصحاب امام علی]] | ||
[[رده: | [[رده:سپاهیان امام علی در جنگ صفین]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۳۸
| عتبة بن اخنس بن قیس | |
|---|---|
 تصویر نمادین جنگ صفین | |
| نام کامل | عتبة بن اخنس بن قیس |
| جنسیت | مرد |
| از قبیله | بنی سعد بن بکر بن هوازن |
| تاریخ شهادت | ۵۱ هجری |
| محل شهادت | شام |
| از اصحاب | امام علی |
| حضور در جنگ | |
آشنایی اجمالی
عتبة بن اخنس بن قیس از قبیلۀ بنی سعد بن بکر بن هوازن و از شیعیان دلاور سپاه امیرالمؤمنین(ع) در جنگ صفین و نهروان بود. وی از کسانی بود که مورد اعتماد و وثوق حضرت علی(ع) قرار گرفت و لذا امام(ع) او را به بصره فرستاد تا نامه حضرت را به عبدالله بن عباس استاندار بصره برساند [۱].
عتبه هیچ گاه از عشق و علاقهاش نسبت به امیرالمؤمنین(ع) دست برنداشت و پس از شهادت آن حضرت بر این اعتقادش پای فشرد به طوری که زیاد بن ابیه حاکم کوفه و بصره از جانب معاویه بر او خشم گرفت و پس از آنکه حجر بن عدی و یازده نفر از یارانش را دستگیر و با غُل و زنجیر به شام فرستاد، و دو نفر دیگر یکی، عتبة بن اخنس و دیگری، سعید بن نمران همدانی ناعطی بود که این دو را هم به شام فرستاد که هشت نفر از این چهارده نفر، شیعه مخلص و راستین امیرالمؤمنین(ع) به دستور معاویه اعدام شدند از جمله عتبة بن اخنس بود و شش نفر دیگرشان زندانی و یا آزاد شدند [۲]. عتبة بن اخنس بن قیس و حجر بن عدی و دیگر یاران حجر بن عدی در سال ۵۱ هجری در مرج عذرا نزدیکی مرز شام به شهادت رسیدند و مزار آنان زیارتگاه شیعیان است.[۳]
جستارهای وابسته
- بنی سعد بن بکر بن هوازن (قبیله)
منابع
پانویس
- ↑ تاریخ طبری، ج۵، ص۷۸.
- ↑ الغدیر، ج۹، ص۱۱۹؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۲۷۲ و ۲۷۴.
- ↑ ناظمزاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲، ص۹۶۲-۹۶۳.