عبید بن شریه جرهمی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == عبید بن شریه جرهمی یمنی ساریه شبرمه (م ۶۷ﻫ)، معروف به ابن شریه. اصل وی از یمن بود<ref>لغت نامه دهخدا، ج۴، ص۱۳۸۸۴</ref> و در آنجا زندگی میکرد<ref>دائرة الم...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = | | موضوع مرتبط = تاریخنگاران اسلامی قرن اول هجری | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = | ||
| مداخل مرتبط = | | مداخل مرتبط = | ||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
}} | }} | ||
== آشنایی اجمالی == | == آشنایی اجمالی == | ||
عبید بن شریه جرهمی یمنی ساریه شبرمه (م ۶۷ﻫ)، معروف به ابن شریه. اصل وی از [[یمن]] بود<ref>لغت نامه دهخدا، ج۴، ص۱۳۸۸۴</ref> و در آنجا [[زندگی]] میکرد<ref>دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۴، ص۸۵</ref>. وی [[پیامبر اکرم]]{{صل}} را [[درک]] کرد، ولی موفق به شنیدن [[حدیث]] از آن حضرت نشد. از افرادی مانند [[کیس نمری]]، [[زید بن کیس]] و [[عبدود جرهمی]] [[روایت]] کرده است<ref>الفهرست (الندیم) ص۱۰۲؛ معجم الادباء، ج۱۲، ص۷۸</ref> و [[شعر]] اعشی را نیز روایت نموده است<ref>تاریخ التراث العربی، ج۲، ص۳۲</ref>. او از کسانی است که [[عمر طولانی]] کرد<ref>الاصابه، ج۵، ص۱۰۲</ref> و دو دوره [[جاهلیت]] و [[اسلام]] را درک نمود و اسلام آورد<ref>اسد الغابه، ج۳، ص۳۵۱</ref>. گفتهاند که در جاهلیت از [[نسبشناسان]]، [[مورخان]]<ref>معجم المؤلفین، ج۶، ص۲۳۴</ref>، [[حکما]] و خطبا بود و اول کسی بود که در میان [[عرب]] کتاب نوشت<ref>الاعلام، ج۴، ص۱۸۹</ref>. معاویه ([[حکومت]] ۴۱ ـ ۶۰ ه) وی را به دربار خود فراخواند تا در مورد پیشینیان و داستانهای [[تاریخی]] گذشته از او سؤال کند<ref>مختصر تاریخ دمشق، ج۱۶، ص۳۷</ref> و سپس دستور داد تا [[اخبار]] وی را نوشته و به او استناد دهند<ref>دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۴، ص۸۴</ref>. بعضی عمر وی را تا ۲۲۰<ref>لغت نامه دهخدا، ج۹، ص۱۳۸۸۴</ref>. ۲۴۰<ref>فرهنگ زندگی نامهها،ج۱، ص۵۰۴</ref>، یا ۳۰۰<ref>تاریخ مدینة دمشق، ج۳۸، ص۲۰۳</ref>[[سال]]، و حیاتش را تا [[قرن سوم]] نوشتهاند تا جایی که احتمال میرود دو کس به این نام بوده اند<ref>فرهنگ زندگی نامهها، ج۱، ص۵۰۴</ref>. در هر صورت برخی [[عقیده]] دارند که وی تا [[زمان]] [[عبدالملک بن مروان]] (حکومت ۶۵ ـ ۸۶ ه) زندگی کرد<ref>الاصابه، ج۵، ص۱۰۲</ref> و در آن دوران درگذشت<ref>ایضاح المکنون، ج۱، ص۲۷۲</ref>. بعضی نیز وجود تاریخی وی را [[انکار]] میکنند<ref>تاریخ التراث العربی، ج ۲، ص۳۲</ref>. آثاری که برای او شمردهاند، عبارتاند از: «[[کتاب الامثال]]»، «[[کتاب الملوک]]» و «[[اخبار الماضین]]»<ref>الفهرست (الندیم)، ص۱۰۲</ref> که نام دیگر آن «[[اخبار عبید بن شریه فی اخبار الیمن و اشعارها و انسابها]]» میباشد.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱، ص ۵۰۹.</ref> | [[عبید بن شریه جرهمی یمنی ساریه شبرمه]] (م ۶۷ﻫ)، معروف به «[[ابن شریه]]». اصل وی از [[یمن]] بود<ref>لغت نامه دهخدا، ج۴، ص۱۳۸۸۴</ref> و در آنجا [[زندگی]] میکرد<ref>دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۴، ص۸۵</ref>. وی [[پیامبر اکرم]]{{صل}} را [[درک]] کرد، ولی موفق به شنیدن [[حدیث]] از آن حضرت نشد. از افرادی مانند [[کیس نمری]]، [[زید بن کیس]] و [[عبدود جرهمی]] [[روایت]] کرده است<ref>الفهرست (الندیم) ص۱۰۲؛ معجم الادباء، ج۱۲، ص۷۸</ref> و [[شعر]] اعشی را نیز روایت نموده است<ref>تاریخ التراث العربی، ج۲، ص۳۲</ref>. او از کسانی است که [[عمر طولانی]] کرد<ref>الاصابه، ج۵، ص۱۰۲</ref> و دو دوره [[جاهلیت]] و [[اسلام]] را درک نمود و اسلام آورد<ref>اسد الغابه، ج۳، ص۳۵۱</ref>. گفتهاند که در جاهلیت از [[نسبشناسان]]، [[مورخان]]<ref>معجم المؤلفین، ج۶، ص۲۳۴</ref>، [[حکما]] و خطبا بود و اول کسی بود که در میان [[عرب]] کتاب نوشت<ref>الاعلام، ج۴، ص۱۸۹</ref>. معاویه ([[حکومت]] ۴۱ ـ ۶۰ ه) وی را به دربار خود فراخواند تا در مورد پیشینیان و داستانهای [[تاریخی]] گذشته از او سؤال کند<ref>مختصر تاریخ دمشق، ج۱۶، ص۳۷</ref> و سپس دستور داد تا [[اخبار]] وی را نوشته و به او استناد دهند<ref>دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۴، ص۸۴</ref>. بعضی عمر وی را تا ۲۲۰<ref>لغت نامه دهخدا، ج۹، ص۱۳۸۸۴</ref>. ۲۴۰<ref>فرهنگ زندگی نامهها،ج۱، ص۵۰۴</ref>، یا ۳۰۰<ref>تاریخ مدینة دمشق، ج۳۸، ص۲۰۳</ref>[[سال]]، و حیاتش را تا [[قرن سوم]] نوشتهاند تا جایی که احتمال میرود دو کس به این نام بوده اند<ref>فرهنگ زندگی نامهها، ج۱، ص۵۰۴</ref>. در هر صورت برخی [[عقیده]] دارند که وی تا [[زمان]] [[عبدالملک بن مروان]] (حکومت ۶۵ ـ ۸۶ ه) زندگی کرد<ref>الاصابه، ج۵، ص۱۰۲</ref> و در آن دوران درگذشت<ref>ایضاح المکنون، ج۱، ص۲۷۲</ref>. بعضی نیز وجود تاریخی وی را [[انکار]] میکنند<ref>تاریخ التراث العربی، ج ۲، ص۳۲</ref>. آثاری که برای او شمردهاند، عبارتاند از: «[[کتاب الامثال]]»، «[[کتاب الملوک]]» و «[[اخبار الماضین]]»<ref>الفهرست (الندیم)، ص۱۰۲</ref> که نام دیگر آن «[[اخبار عبید بن شریه فی اخبار الیمن و اشعارها و انسابها]]» میباشد.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱، ص ۵۰۹.</ref> | ||
==جستارهای وابسته== | |||
*[[کتاب الامثال]] (کتاب)؛ | |||
*[[کتاب الملوک]] (کتاب)؛ | |||
*[[اخبار الماضین]] (کتاب). | |||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۲
آشنایی اجمالی
عبید بن شریه جرهمی یمنی ساریه شبرمه (م ۶۷ﻫ)، معروف به «ابن شریه». اصل وی از یمن بود[۱] و در آنجا زندگی میکرد[۲]. وی پیامبر اکرم(ص) را درک کرد، ولی موفق به شنیدن حدیث از آن حضرت نشد. از افرادی مانند کیس نمری، زید بن کیس و عبدود جرهمی روایت کرده است[۳] و شعر اعشی را نیز روایت نموده است[۴]. او از کسانی است که عمر طولانی کرد[۵] و دو دوره جاهلیت و اسلام را درک نمود و اسلام آورد[۶]. گفتهاند که در جاهلیت از نسبشناسان، مورخان[۷]، حکما و خطبا بود و اول کسی بود که در میان عرب کتاب نوشت[۸]. معاویه (حکومت ۴۱ ـ ۶۰ ه) وی را به دربار خود فراخواند تا در مورد پیشینیان و داستانهای تاریخی گذشته از او سؤال کند[۹] و سپس دستور داد تا اخبار وی را نوشته و به او استناد دهند[۱۰]. بعضی عمر وی را تا ۲۲۰[۱۱]. ۲۴۰[۱۲]، یا ۳۰۰[۱۳]سال، و حیاتش را تا قرن سوم نوشتهاند تا جایی که احتمال میرود دو کس به این نام بوده اند[۱۴]. در هر صورت برخی عقیده دارند که وی تا زمان عبدالملک بن مروان (حکومت ۶۵ ـ ۸۶ ه) زندگی کرد[۱۵] و در آن دوران درگذشت[۱۶]. بعضی نیز وجود تاریخی وی را انکار میکنند[۱۷]. آثاری که برای او شمردهاند، عبارتاند از: «کتاب الامثال»، «کتاب الملوک» و «اخبار الماضین»[۱۸] که نام دیگر آن «اخبار عبید بن شریه فی اخبار الیمن و اشعارها و انسابها» میباشد.[۱۹]
جستارهای وابسته
- کتاب الامثال (کتاب)؛
- کتاب الملوک (کتاب)؛
- اخبار الماضین (کتاب).
منابع
جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱
پانویس
- ↑ لغت نامه دهخدا، ج۴، ص۱۳۸۸۴
- ↑ دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۴، ص۸۵
- ↑ الفهرست (الندیم) ص۱۰۲؛ معجم الادباء، ج۱۲، ص۷۸
- ↑ تاریخ التراث العربی، ج۲، ص۳۲
- ↑ الاصابه، ج۵، ص۱۰۲
- ↑ اسد الغابه، ج۳، ص۳۵۱
- ↑ معجم المؤلفین، ج۶، ص۲۳۴
- ↑ الاعلام، ج۴، ص۱۸۹
- ↑ مختصر تاریخ دمشق، ج۱۶، ص۳۷
- ↑ دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۴، ص۸۴
- ↑ لغت نامه دهخدا، ج۹، ص۱۳۸۸۴
- ↑ فرهنگ زندگی نامهها،ج۱، ص۵۰۴
- ↑ تاریخ مدینة دمشق، ج۳۸، ص۲۰۳
- ↑ فرهنگ زندگی نامهها، ج۱، ص۵۰۴
- ↑ الاصابه، ج۵، ص۱۰۲
- ↑ ایضاح المکنون، ج۱، ص۲۷۲
- ↑ تاریخ التراث العربی، ج ۲، ص۳۲
- ↑ الفهرست (الندیم)، ص۱۰۲
- ↑ جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی، ج۱، ص ۵۰۹.