عبید بن شریه جرهمی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از ابن شریه)

آشنایی اجمالی

عبید بن شریه جرهمی یمنی ساریه شبرمه (م ۶۷ﻫ)، معروف به «ابن شریه». اصل وی از یمن بود[۱] و در آنجا زندگی می‌‌کرد[۲]. وی پیامبر اکرم(ص) را درک کرد، ولی موفق به شنیدن حدیث از آن حضرت نشد. از افرادی مانند کیس نمری، زید بن کیس و عبدود جرهمی روایت کرده است[۳] و شعر اعشی را نیز روایت نموده است[۴]. او از کسانی است که عمر طولانی کرد[۵] و دو دوره جاهلیت و اسلام را درک نمود و اسلام آورد[۶]. گفته‌اند که در جاهلیت از نسب‌شناسان، مورخان[۷]، حکما و خطبا بود و اول کسی بود که در میان عرب کتاب نوشت[۸]. معاویه (حکومت ۴۱ ـ ۶۰ ه‍) وی را به دربار خود فراخواند تا در مورد پیشینیان و داستان‌های تاریخی گذشته از او سؤال کند[۹] و سپس دستور داد تا اخبار وی را نوشته و به او استناد دهند[۱۰]. بعضی عمر وی را تا ۲۲۰[۱۱]. ۲۴۰[۱۲]، یا ۳۰۰[۱۳]سال، و حیاتش را تا قرن سوم نوشته‌اند تا جایی که احتمال می‌‌رود دو کس به این نام بوده اند[۱۴]. در هر صورت برخی عقیده دارند که وی تا زمان عبدالملک بن مروان (حکومت ۶۵ ـ ۸۶ ه‍) زندگی کرد[۱۵] و در آن دوران درگذشت[۱۶]. بعضی نیز وجود تاریخی وی را انکار می‌‌کنند[۱۷]. آثاری که برای او شمرده‌اند، عبارت‌اند از: «کتاب الامثال»، «کتاب الملوک» و «اخبار الماضین»[۱۸] که نام دیگر آن «اخبار عبید بن شریه فی اخبار الیمن و اشعارها و انسابها» می‌‌باشد.[۱۹]

جستارهای وابسته

منابع

  1. جمعی از پژوهشگران، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱

پانویس

  1. لغت نامه دهخدا، ج۴، ص۱۳۸۸۴
  2. دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۴، ص۸۵
  3. الفهرست (الندیم) ص۱۰۲؛ معجم الادباء، ج۱۲، ص۷۸
  4. تاریخ التراث العربی، ج۲، ص۳۲
  5. الاصابه، ج۵، ص۱۰۲
  6. اسد الغابه، ج۳، ص۳۵۱
  7. معجم المؤلفین، ج۶، ص۲۳۴
  8. الاعلام، ج۴، ص۱۸۹
  9. مختصر تاریخ دمشق، ج۱۶، ص۳۷
  10. دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۴، ص۸۴
  11. لغت نامه دهخدا، ج۹، ص۱۳۸۸۴
  12. فرهنگ زندگی نامه‌ها،ج۱، ص۵۰۴
  13. تاریخ مدینة دمشق، ج۳۸، ص۲۰۳
  14. فرهنگ زندگی نامه‌ها، ج۱، ص۵۰۴
  15. الاصابه، ج۵، ص۱۰۲
  16. ایضاح المکنون، ج۱، ص۲۷۲
  17. تاریخ التراث العربی، ج ۲، ص۳۲
  18. الفهرست (الندیم)، ص۱۰۲
  19. جمعی از پژوهشگران، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی، ج۱، ص ۵۰۹.