عریف: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{ویرایش غیرنهایی}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[عریف در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط  = }}
{{علم معصوم}}
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[عریف در قرآن]] | [[عریف در حدیث]] | [[عریف در فقه اسلامی]] | [[عریف در فقه سیاسی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[عریف (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
==مقدمه==
'''عریف''' عنوان بزرگ و نمایندۀ یک [[قبیله]]، که رابط آن با [[حکومت]] و [[مسئول]] رسیدگی به آنان بود<ref>در تاج العروس درباره عریف آمده است: {{عربی|و هو القَيِّمُ بأمورِ القَبِيلَةِ أو الجَماعةِ من النّاسِ، يَلِي أُمُورَهُم، و يَتَعَرَّفُ الأَمِيرُ منهُ أَحْوالَهُم}}.</ref>. در [[کوفه]] برای در هم شکستن [[نهضت مسلم بن عقیل]]، از عنوان و [[نفوذ]] عریف‌ها برای فرونشاندن [[انقلاب]]، استفاده می‌شد. طبقات موجود در کوفه، به واحد‌های کوچک‌تر تقسیم می‌شد و شخصی از هر گروه بعنوان [[سرپرست]] توزیع ([[حقوق]]) [[برگزیده]] می‌شد. این گروه‌ها “عرافه” و شخصی که مسئول آن بود “عریف” نامیده می‌شد...<ref>تشیع در مسیر تاریخ، سیدحسن جعفری، ص۹۹.</ref>. [[ابن زیاد]]، عریف‌ها را مسئول هرگونه اغتشاش دانست، که امکان داشت در عرافۀ آنها رخ دهد و [[تهدید]] کرد که اگر عریفی چیزی از ابن زیاد [[پنهان]] کند، [[مصلوب]] خواهد شد و تمام عرافه‌ها از دریافت حقوق [[محروم]] خواهند گشت<ref>تشیع در مسیر تاریخ، سیدحسن جعفری، ص۱۶۵.</ref>. بیانیۀ ابن زیاد، که انتشار آن، جوّی از [[رعب]] ایجاد کرد، شامل بند‌های زیر بود:
#عریفان، کسانی را که [[مخالف]] بنی امیّه‌اند، از جمله حروریّه و [[خوارج]] را سرشماری کنند.
#عریفان، لیستی از [[اسامی]] و عملکرد‌ها را گزارش دهند.
#نسبت به آنان که [[تمایل]] به [[مسلم بن عقیل]] دارند، شدیداً مراقب باشند.
#هر عریفی که در حیطۀ عرافت او کسانی یافت شوند که به حکومت [[یزید]] [[دل]] نسپرده باشند، محکوم به اعدام در مقابل در خانه‌اش است.
#هر عریفی که نام کسی را ننوشت، باید [[تعهّد]] بسپارد که افراد او [[مخالفت]] نکنند و [[دست]] به هیچ کار موجب [[آشوب]] در [[دولت]] نزنند. عریفان هم بشدّت، بند‌های این [[بیانیّه]] را به [[اجرا]] گذاشتند<ref>مع الحسین فی نهضته، اسد حیدر، ص۹۷.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۳۷.</ref>.


== جستارهای وابسته ==
== مقدمه ==
عریف عنوان بزرگ و نمایندۀ یک [[قبیله]]، که رابط آن با [[حکومت]] و [[مسئول]] رسیدگی به آنان بود<ref>در تاج العروس درباره عریف آمده است: {{عربی|و هو القَيِّمُ بأمورِ القَبِيلَةِ أو الجَماعةِ من النّاسِ، يَلِي أُمُورَهُم، و يَتَعَرَّفُ الأَمِيرُ منهُ أَحْوالَهُم}}.</ref>. در [[کوفه]] برای در هم شکستن [[نهضت مسلم بن عقیل]]، از عنوان و [[نفوذ]] عریف‌ها برای فرونشاندن [[انقلاب]]، استفاده می‌شد. طبقات موجود در کوفه، به واحد‌های کوچک‌تر تقسیم می‌شد و شخصی از هر گروه بعنوان [[سرپرست]] توزیع ([[حقوق]]) [[برگزیده]] می‌شد. این گروه‌ها “عرافه” و شخصی که مسئول آن بود “عریف” نامیده می‌شد...<ref>تشیع در مسیر تاریخ، سیدحسن جعفری، ص۹۹.</ref>. [[ابن زیاد]]، عریف‌ها را مسئول هرگونه اغتشاش دانست، که امکان داشت در عرافۀ آنها رخ دهد و [[تهدید]] کرد که اگر عریفی چیزی از ابن زیاد پنهان کند، [[مصلوب]] خواهد شد و تمام عرافه‌ها از دریافت حقوق [[محروم]] خواهند گشت<ref>تشیع در مسیر تاریخ، سیدحسن جعفری، ص۱۶۵.</ref>. بیانیۀ ابن زیاد، که انتشار آن، جوّی از [[رعب]] ایجاد کرد، شامل بند‌های زیر بود:
# عریفان، کسانی را که [[مخالف]] بنی امیّه‌اند، از جمله حروریّه و [[خوارج]] را سرشماری کنند.
# عریفان، لیستی از [[اسامی]] و عملکرد‌ها را گزارش دهند.
# نسبت به آنان که [[تمایل]] به [[مسلم بن عقیل]] دارند، شدیداً مراقب باشند.
# هر عریفی که در حیطۀ عرافت او کسانی یافت شوند که به حکومت [[یزید]] [[دل]] نسپرده باشند، محکوم به اعدام در مقابل در خانه‌اش است.
# هر عریفی که نام کسی را ننوشت، باید [[تعهّد]] بسپارد که افراد او [[مخالفت]] نکنند و [[دست]] به هیچ کار موجب [[آشوب]] در [[دولت]] نزنند. عریفان هم بشدّت، بند‌های این [[بیانیّه]] را به [[اجرا]] گذاشتند<ref>مع الحسین فی نهضته، اسد حیدر، ص۹۷.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۳۷.</ref>


==منابع==
== منابع ==
* [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
{{منابع}}
# [[پرونده:13681024.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|'''فرهنگ عاشورا''']]
{{پایان منابع}}


==پانویس==
== پانویس ==
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس}}
{{پانویس2}}


[[رده:عریف]]
[[رده:مفاهیم]]
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]
[[رده:مدخل فرهنگ عاشورا]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۸:۰۲

مقدمه

عریف عنوان بزرگ و نمایندۀ یک قبیله، که رابط آن با حکومت و مسئول رسیدگی به آنان بود[۱]. در کوفه برای در هم شکستن نهضت مسلم بن عقیل، از عنوان و نفوذ عریف‌ها برای فرونشاندن انقلاب، استفاده می‌شد. طبقات موجود در کوفه، به واحد‌های کوچک‌تر تقسیم می‌شد و شخصی از هر گروه بعنوان سرپرست توزیع (حقوق) برگزیده می‌شد. این گروه‌ها “عرافه” و شخصی که مسئول آن بود “عریف” نامیده می‌شد...[۲]. ابن زیاد، عریف‌ها را مسئول هرگونه اغتشاش دانست، که امکان داشت در عرافۀ آنها رخ دهد و تهدید کرد که اگر عریفی چیزی از ابن زیاد پنهان کند، مصلوب خواهد شد و تمام عرافه‌ها از دریافت حقوق محروم خواهند گشت[۳]. بیانیۀ ابن زیاد، که انتشار آن، جوّی از رعب ایجاد کرد، شامل بند‌های زیر بود:

  1. عریفان، کسانی را که مخالف بنی امیّه‌اند، از جمله حروریّه و خوارج را سرشماری کنند.
  2. عریفان، لیستی از اسامی و عملکرد‌ها را گزارش دهند.
  3. نسبت به آنان که تمایل به مسلم بن عقیل دارند، شدیداً مراقب باشند.
  4. هر عریفی که در حیطۀ عرافت او کسانی یافت شوند که به حکومت یزید دل نسپرده باشند، محکوم به اعدام در مقابل در خانه‌اش است.
  5. هر عریفی که نام کسی را ننوشت، باید تعهّد بسپارد که افراد او مخالفت نکنند و دست به هیچ کار موجب آشوب در دولت نزنند. عریفان هم بشدّت، بند‌های این بیانیّه را به اجرا گذاشتند[۴].[۵]

منابع

پانویس

  1. در تاج العروس درباره عریف آمده است: و هو القَيِّمُ بأمورِ القَبِيلَةِ أو الجَماعةِ من النّاسِ، يَلِي أُمُورَهُم، و يَتَعَرَّفُ الأَمِيرُ منهُ أَحْوالَهُم.
  2. تشیع در مسیر تاریخ، سیدحسن جعفری، ص۹۹.
  3. تشیع در مسیر تاریخ، سیدحسن جعفری، ص۱۶۵.
  4. مع الحسین فی نهضته، اسد حیدر، ص۹۷.
  5. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۳۳۷.