امیر الامراء: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] | + - [[)) |
جز (جایگزینی متن - ' ه. ق ' به 'ه.ق ') |
||
| (۱۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[امیر الامراء در قرآن]] - [[امیر الامراء در حدیث]] - [[امیر الامراء در فقه اسلامی]] - [[امیر الامراء در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط = امیرالأمراء (پرسش)}} | |||
== مقدمه == | |||
آنگاه که [[حاکمیت]] [[خلفای عباسی]] رو به [[ضعف]] نهاد، [[هرج و مرج]] در [[جامعه]]، به اوج خود رسیده بود؛ زیرا امرای نواحی، از [[ضعف]] [[حکومت]] مرکزی [[سوء]] استفاده کرده و با فشار و [[زورگویی]] بر اقشار مختلف [[جامعه]] - تحت عنوان جمعآوری [[مالیات]] - به چپاول آنها میپرداختند. [[حکومت]] مرکزی، جهت [[رهایی]] از [[بحران]] و رفع مشکل، چاره را در تعویض [[وزرا]] دید. در واقع، به دنبال افرادی بود که به همه [[شؤون]] [[دولت]] [[آگاهی]] داشته و بر [[مشکلات]] آن، فائق آید<ref>تاریخ تمدن اسلامی، ج۱، ص۱۵۳.</ref>. در زمان [[خلیفه]] "[[راضی]]" - ۳۲۲-۳۲۹ه.ق - بسیاری از [[وزرا]]، یکی پس از دیگری جایگزین شدند و آخرین آنها، "[[سلیمان بن حسن بن مخلد]]" - [[والی بصره]] و [[واسط]]- بود که [[لقب]] "امیر الأمراء" گرفت<ref>تاریخ الطبری، ج۳، ص۱۲۹۹.</ref>. این [[لقب]]، تا زمان پسران [[بویه]] - ۴۴۹ه.ق - میان [[حکام]] مرسوم بود. در مقابل امیرالأمراء، [[لقب]] "[[رئیس]] الرؤسا" قرار داشت که ویژه [[جانشینان]] [[خلیفه]] بود و در زمان سلاجقه، به عنوان امیرالأمراء بازگشت<ref>تاریخ تمدن اسلامی، ج۱، ص۱۵۳.</ref><ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|واژهنامه فقه سیاسی]]، ص ۵۱.</ref>. | |||
< | |||
== | == منابع == | ||
{{منابع}} | |||
* [[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژهنامه فقه سیاسی''']] | * [[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژهنامه فقه سیاسی''']] | ||
{{پایان منابع}} | |||
==پانویس== | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | |||
{{ | |||
[[رده:امیر الامراء]] | [[رده:امیر الامراء]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۷
امیر الامراء از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: امیر الامراء در قرآن - امیر الامراء در حدیث - امیر الامراء در فقه اسلامی - امیر الامراء در فقه سیاسی - پرسشهای مرتبطمقدمه
آنگاه که حاکمیت خلفای عباسی رو به ضعف نهاد، هرج و مرج در جامعه، به اوج خود رسیده بود؛ زیرا امرای نواحی، از ضعف حکومت مرکزی سوء استفاده کرده و با فشار و زورگویی بر اقشار مختلف جامعه - تحت عنوان جمعآوری مالیات - به چپاول آنها میپرداختند. حکومت مرکزی، جهت رهایی از بحران و رفع مشکل، چاره را در تعویض وزرا دید. در واقع، به دنبال افرادی بود که به همه شؤون دولت آگاهی داشته و بر مشکلات آن، فائق آید[۱]. در زمان خلیفه "راضی" - ۳۲۲-۳۲۹ه.ق - بسیاری از وزرا، یکی پس از دیگری جایگزین شدند و آخرین آنها، "سلیمان بن حسن بن مخلد" - والی بصره و واسط- بود که لقب "امیر الأمراء" گرفت[۲]. این لقب، تا زمان پسران بویه - ۴۴۹ه.ق - میان حکام مرسوم بود. در مقابل امیرالأمراء، لقب "رئیس الرؤسا" قرار داشت که ویژه جانشینان خلیفه بود و در زمان سلاجقه، به عنوان امیرالأمراء بازگشت[۳][۴].
منابع
پانویس
- ↑ تاریخ تمدن اسلامی، ج۱، ص۱۵۳.
- ↑ تاریخ الطبری، ج۳، ص۱۲۹۹.
- ↑ تاریخ تمدن اسلامی، ج۱، ص۱۵۳.
- ↑ فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژهنامه فقه سیاسی، ص ۵۱.