مودت در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-]] | + - [[))
 
(۱۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = مودت
| عنوان مدخل  = مودت
| مداخل مرتبط = [[مودت در لغت]] - [[مودت در فقه سیاسی]] - [[مودت در خانواده]]
| پرسش مرتبط  =
}}


{{امامت}}
== مقدمه ==
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
مودت یعنی [[مهربانی]] و [[دوستی]]<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۸۲۰.</ref>. اصل آن "ودَّ" به معنای [[محبت]]<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۶، ص۷۵.</ref> و [[تمایل]] به چیزی است<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱۳، ص۶۴.</ref>.
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[مودت]]''' است. "'''[[مودت]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[مودت در قرآن]] - [[مودت در حدیث]] - [[مودت در فقه سیاسی]] </div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[مودت (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">


==مقدمه==
در [[قرآن کریم]] آمده است: {{متن قرآن|عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذِينَ عَادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً}}<ref>«امید است خداوند میان شما و کسانی از آنان که با هم دشمنی دارید دوستی اندازد و خداوند تواناست و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره ممتحنه، آیه ۷.</ref>.
[[مهربانی]] و [[دوستی]]<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۸۲۰.</ref>. اصل آن "ودَّ" به معنای [[محبت]]<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۶، ص۷۵.</ref> و [[تمایل]] به چیزی<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱۳، ص۶۴.</ref>.


{{متن قرآن|عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذِينَ عَادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً}}<ref>«امید است خداوند میان شما و کسانی از آنان که با هم دشمنی دارید دوستی اندازد و خداوند تواناست و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره ممتحنه، آیه ۷.</ref>.
{{متن قرآن|وَدُودُ}} از [[اسمای الهی]] است: {{متن قرآن|وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ}}<ref>«و او آمرزگار دوستدار است» سوره بروج، آیه ۱۴.</ref>. [[مودت]] عامل پیوند [[قلوب]] و محبت بین [[بندگان خدا]] و پایه اصلی [[نظام]] [[خانواده]] در [[جامعه]] است: {{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً}}<ref>«و از نشانه‌های او این است که از خودتان همسرانی برایتان آفرید تا کنار آنان آرامش یابید و میان شما دلبستگی پایدار و مهر پدید آورد» سوره روم، آیه ۲۱.</ref>. همچنین مودّت در جامعه موجب وفاق اجتماعی و [[همبستگی]] و با مخالفان موجب [[صلح]] و [[آرامش]] و [[امنیت]] است: {{متن قرآن|عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذِينَ عَادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً}}<ref>«امید است خداوند میان شما و کسانی از آنان که با هم دشمنی دارید دوستی اندازد و خداوند تواناست و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره ممتحنه، آیه ۷.</ref>. این مودت به اسلام ‌آوردن [[کفّار]] [[مکه]] منجر شد تا قلوب آنان به [[اسلام]] و [[مسلمانان]] نزدیک گردد و مودت میان آنان [[حاکم]] گردد<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۹، ص۲۳۳.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۹۴.</ref>


{{متن قرآن|وَدُودُ}} از [[اسمای الهی]] است: {{متن قرآن|وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ}}<ref>«و او آمرزگار دوستدار است» سوره بروج، آیه ۱۴.</ref>. [[مودت]] عامل پیوند [[قلوب]] و محبت بین [[بندگان خدا]] و پایه اصلی [[نظام]] [[خانواده]] در [[جامعه]] است: {{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً}}<ref>«و از نشانه‌های او این است که از خودتان همسرانی برایتان آفرید تا کنار آنان آرامش یابید و میان شما دلبستگی پایدار  و مهر  پدید آورد» سوره روم، آیه ۲۱.</ref> و نیز مودت در جامعه موجب [[وفاق اجتماعی]] و [[همبستگی]] و با [[مخالفان]] موجب [[صلح]] و [[آرامش]] و [[امنیت]] است: {{متن قرآن|عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذِينَ عَادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً}}<ref>«امید است خداوند میان شما و کسانی از آنان که با هم دشمنی دارید دوستی اندازد و خداوند تواناست و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره ممتحنه، آیه ۷.</ref>. این مودت به اسلام ‌آوردن [[کفّار]] [[مکه]] منجر شد تا قلوب آنان به [[اسلام]] و [[مسلمانان]] نزدیک گردد و مودت میان آنان [[حاکم]] گردد<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۹، ص۲۳۳.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۹۴.</ref>
== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
{{پایان منابع}}


==منابع==
== پانویس ==
* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
{{پانویس}}


== جستارهای وابسته ==
[[رده:مدخل]]
 
[[رده:مودت]]
==پانویس==
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس2}}
 
 
[[رده: مدخل]]
[[رده:معوقین]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۰

مقدمه

مودت یعنی مهربانی و دوستی[۱]. اصل آن "ودَّ" به معنای محبت[۲] و تمایل به چیزی است[۳].

در قرآن کریم آمده است: ﴿عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذِينَ عَادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً[۴].

﴿وَدُودُ از اسمای الهی است: ﴿وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ[۵]. مودت عامل پیوند قلوب و محبت بین بندگان خدا و پایه اصلی نظام خانواده در جامعه است: ﴿وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً[۶]. همچنین مودّت در جامعه موجب وفاق اجتماعی و همبستگی و با مخالفان موجب صلح و آرامش و امنیت است: ﴿عَسَى اللَّهُ أَنْ يَجْعَلَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ الَّذِينَ عَادَيْتُمْ مِنْهُمْ مَوَدَّةً[۷]. این مودت به اسلام ‌آوردن کفّار مکه منجر شد تا قلوب آنان به اسلام و مسلمانان نزدیک گردد و مودت میان آنان حاکم گردد[۸].[۹]

منابع

پانویس

  1. بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۸۲۰.
  2. ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۶، ص۷۵.
  3. حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱۳، ص۶۴.
  4. «امید است خداوند میان شما و کسانی از آنان که با هم دشمنی دارید دوستی اندازد و خداوند تواناست و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره ممتحنه، آیه ۷.
  5. «و او آمرزگار دوستدار است» سوره بروج، آیه ۱۴.
  6. «و از نشانه‌های او این است که از خودتان همسرانی برایتان آفرید تا کنار آنان آرامش یابید و میان شما دلبستگی پایدار و مهر پدید آورد» سوره روم، آیه ۲۱.
  7. «امید است خداوند میان شما و کسانی از آنان که با هم دشمنی دارید دوستی اندازد و خداوند تواناست و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره ممتحنه، آیه ۷.
  8. سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۹، ص۲۳۳.
  9. نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص۹۴.