وحدت امت در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * )) |
(←پانویس) |
||
| (۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = وحدت امت | |||
| عنوان مدخل = وحدت امت | |||
| مداخل مرتبط = [[وحدت امت در قرآن]] - [[وحدت امت در فقه سیاسی]] | |||
| پرسش مرتبط = | |||
}} | |||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
یگانگی، یک تن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۸۲۷.</ref>. اصل آن "وحد" به معنای انفراد<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۶، ص۹۰.</ref>. “واحد” از [[اسمای الهی]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱۳، ص۵۰.</ref>. | |||
{{متن قرآن|قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ}}<ref>«بگو: تنها شما را به (سخن) یگانهای اندرز میدهم و آن اینکه: دو تن دو تن و تک تک برای خداوند قیام | {{متن قرآن|قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ}}<ref>«بگو: تنها شما را به (سخن) یگانهای اندرز میدهم و آن اینکه: دو تن دو تن و تک تک برای خداوند قیام کنید» سوره سبأ، آیه ۴۶.</ref>. | ||
در [[جامعه]] [[قرآنی]] به [[وحدت]] کلمه و [[امت واحده]] بسیار سفارش شده است: {{متن قرآن|قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ}}<ref>«بگو: تنها شما را به (سخن) یگانهای اندرز میدهم و آن اینکه: دو تن دو تن و تک تک برای خداوند قیام | در [[جامعه]] [[قرآنی]] به [[وحدت]] کلمه و [[امت واحده]] بسیار سفارش شده است: {{متن قرآن|قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ}}<ref>«بگو: تنها شما را به (سخن) یگانهای اندرز میدهم و آن اینکه: دو تن دو تن و تک تک برای خداوند قیام کنید» سوره سبأ، آیه ۴۶.</ref>. [[آیه شریفه]] به اجتناب از [[تفرقه]] و [[حفظ وحدت]] کلمه [[موعظه]] میکند و از هر تجمعی که در آن غوغا و سروصدایی که شعور در آن نباشد، [[نهی]] کرده و چهبسا این غوغاسالاریها [[حق]] را میمیراند و [[باطل]] را احیا میکند<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۶، ص۳۸۸.</ref>. [[همبستگی]] و [[وحدت اجتماعی]] با رویکرد [[قیام]] برای [[خدا]] با تعابیر و اصطلاحات دیگری از جمله {{متن قرآن|الْفِتْ}}<ref> سوره بقره، آیه ۱۹۱.</ref>، {{متن قرآن|مَوَدَّةٌ}}<ref> سوره نساء، آیه ۷۳.</ref>، {{متن قرآن|إِخْوَانًا}}<ref> سوره آل عمران، آیه ۱۰۳.</ref> و... وارد شده است<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۵۰۳.</ref>. | ||
==منابع== | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: مدخل]] | [[رده:مدخل]] | ||
[[رده:وحدت | [[رده:امت]] | ||
[[رده:وحدت]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۸
این مدخل زیرشاخهٔ بحث وحدت امت است. وحدت امت از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: وحدت امت در قرآن - وحدت امت در فقه سیاسی - پرسش مرتبط نداردمقدمه
یگانگی، یک تن[۱]. اصل آن "وحد" به معنای انفراد[۲]. “واحد” از اسمای الهی[۳].
﴿قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ﴾[۴].
در جامعه قرآنی به وحدت کلمه و امت واحده بسیار سفارش شده است: ﴿قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ﴾[۵]. آیه شریفه به اجتناب از تفرقه و حفظ وحدت کلمه موعظه میکند و از هر تجمعی که در آن غوغا و سروصدایی که شعور در آن نباشد، نهی کرده و چهبسا این غوغاسالاریها حق را میمیراند و باطل را احیا میکند[۶]. همبستگی و وحدت اجتماعی با رویکرد قیام برای خدا با تعابیر و اصطلاحات دیگری از جمله ﴿الْفِتْ﴾[۷]، ﴿مَوَدَّةٌ﴾[۸]، ﴿إِخْوَانًا﴾[۹] و... وارد شده است[۱۰].
منابع
پانویس
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۸۲۷.
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۶، ص۹۰.
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱۳، ص۵۰.
- ↑ «بگو: تنها شما را به (سخن) یگانهای اندرز میدهم و آن اینکه: دو تن دو تن و تک تک برای خداوند قیام کنید» سوره سبأ، آیه ۴۶.
- ↑ «بگو: تنها شما را به (سخن) یگانهای اندرز میدهم و آن اینکه: دو تن دو تن و تک تک برای خداوند قیام کنید» سوره سبأ، آیه ۴۶.
- ↑ سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۱۶، ص۳۸۸.
- ↑ سوره بقره، آیه ۱۹۱.
- ↑ سوره نساء، آیه ۷۳.
- ↑ سوره آل عمران، آیه ۱۰۳.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص۵۰۳.