لوح محفوظ در حدیث: تفاوت میان نسخهها
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
(←پانویس) |
||
| (۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = | | موضوع مرتبط = لوح محفوظ | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = لوح محفوظ | ||
| مداخل مرتبط = [[لوح محفوظ در قرآن]] - [[لوح محفوظ در حدیث]] - [[لوح محفوظ در کلام اسلامی]] | | مداخل مرتبط = [[لوح محفوظ در قرآن]] - [[لوح محفوظ در حدیث]] - [[لوح محفوظ در کلام اسلامی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
==روایات دربارۀ منبع علم بودن لوح محفوظ برای امام== | == [[روایات]] دربارۀ [[منبع علم]] بودن [[لوح محفوظ]] برای [[امام]] == | ||
روایاتی در رابطۀ منبع بودن لوح محفوظ برای علم امام وارد شده است مانند: | روایاتی در رابطۀ منبع بودن لوح محفوظ برای [[علم امام]] وارد شده است مانند: | ||
# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} میفرمایند: «من صاحب و عالم بر لوح محفوظم و خداوند تمام آنچه را از علوم و دانشها در آن است بر من الهام فرموده است»<ref>{{متن حدیث|أَنَا صَاحِبُ اللَّوْحِ الْمَحْفُوظِ أَلْهَمَنِي اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عِلْمَ مَا فِيه}}؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص۴.</ref>.<ref>ر.ک: [[محسن غرویان|غرویان، محسن]]، [[سید محمد حسین میرباقری|میرباقری، سید محمد حسین]]، [[محمد رضا غلامی|غلامی، محمد رضا]]، [[بحثی مبسوط در آموزش عقاید (کتاب)|بحثی مبسوط در آموزش عقاید]]، ص۴۳.</ref> | |||
#[[امیرالمؤمنین]] {{ع}} | # در ضمن [[حدیثی]] طولانی از امیرالمؤمینن {{ع}} آمده است: «[[محمد]] {{صل}} صاحب جمع است و من صاحب نشر، محمد صاحب [[بهشت]] است و من صاحب [[دوزخ]] هستم. به دوزخ میگویم: این را بگیر و این یک را واگذار. محمد صاحب مکان و من صاحب ریزش و من صاحب [[لوح]] محفوظم که [[خدا]] به من [[الهام]] نموده آنچه در لوح است»<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص۴</ref>.<ref>ر.ک: [[سید علی حسینی میلانی|حسینی میلانی، سید علی]]، [[با پیشوایان هدایتگر (کتاب)| با پیشوایان هدایتگر]]، ج۴، ص۱۹۸.</ref> | ||
#در ضمن حدیثی طولانی از | # [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: «[[خداوند]] [[علمی]] دارد که جز خودش نمیداند و علمی دارد که [[فرشتگان]] و [[پیامبران]] را از آن [[آگاه]] ساخته، آنچه را به فرشتگان و پیامبران و رسولانش داده ما میدانیم»<ref>ر.ک: [[محمد تقی دیاری بیدگلی|دیاری بیگدلی؛ محمد تقی]]، [[حسین قاسمی|قاسمی، حسین]]، [[عصمت نیری|نیری، عصمت]]، [[بررسی علم غیب ائمه در مکتب کلامی علامه طباطبایی و شاگردان وی (مقاله)|بررسی علم غیب ائمه در مکتب کلامی علامه طباطبایی و شاگردان وی]].</ref>. | ||
#[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: | # از [[امام کاظم]] {{ع}} [[سؤال]] شد آیا [[پیامبر]] {{صل}} [[وارث]] همۀ پیامبران است؟ حضرت فرمود: آری. سؤال شد: آیا از دوران [[آدم]] تا به خود آن حضرت؟ امام فرمود: خدا هیچ [[پیغمبری]] را [[مبعوث]] نکرده جز اینکه پیامبر {{صل}} از او [[اعلم]] است، سپس حضرت فرمود: «ما وارث قرآنیم که در آن است آنچه کوهها را به گردش آورد و [[زمین]] را بشکافد و [[مردگان]] را به [[گفتار]] آورد و به راستی در [[کتاب خدا]] آیاتی است که هر چه به وسیلۀ آن خواسته شود به [[اذن خدا]] تحقق یابد و خدا همه را در [[ام الکتاب]] برای ما مقرر داشته است. به [[راستی]] [[خدا]] میفرماید: {{متن قرآن|وَمَا مِنْ غَائِبَةٍ فِي السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِلَّا فِي كِتَابٍ مُبِينٍ}}<ref>«و هیچ (چیز) پنهانی در آسمان و زمین نیست مگر که در کتابی روشنگر (آمده) است» سوره نمل، آیه ۷۵.</ref> و میفرماید: {{متن قرآن|ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ وَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ}}<ref>«سپس این کتاب را به کسانی از بندگان خویش که برگزیدهایم به میراث دادیم و برخی از آنان، ستمکاره با خویشند و برخی میانهرو و برخی با اذن خداوند در کارهای نیک پیشتازند؛ این همان بخشش بزرگ است» سوره فاطر، آیه ۳۲.</ref> و ماییم که [[خدای عزوجل]] ما را [[برگزیده]] است و به ما [[ارث]] داده این [[کتابی]] را که در آن شرح و بیان هر چیزی است»<ref>ر.ک: [[محمد زمان رستمی|رستمی، محمد زمان]]، [[طاهره آلبویه|آلبویه، طاهره]]، [[علم امام ۲ (کتاب)|علم امام]].</ref>. | ||
#از [[امام کاظم]] {{ع}} سؤال شد آیا [[پیامبر]] {{صل}} وارث همۀ پیامبران است؟ حضرت فرمود: آری. سؤال شد: آیا از دوران آدم تا به خود آن حضرت؟ امام فرمود: خدا هیچ پیغمبری را مبعوث نکرده جز اینکه | |||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||
| خط ۳۲: | خط ۳۰: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:لوح محفوظ]] | ||
[[رده:مدخلهای درجه دو دانشنامه]] | [[رده:مدخلهای درجه دو دانشنامه]] | ||
[[رده:مدخل برگرفته از پرسمان]] | [[رده:مدخل برگرفته از پرسمان]] | ||
[[رده:مدخل برگرفته از پرسمان علم معصوم]] | [[رده:مدخل برگرفته از پرسمان علم معصوم]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۸ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۷
این مدخل زیرشاخهٔ بحث لوح محفوظ است. لوح محفوظ از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: لوح محفوظ در قرآن - لوح محفوظ در حدیث - لوح محفوظ در کلام اسلامی - پرسش مرتبط نداردروایات دربارۀ منبع علم بودن لوح محفوظ برای امام
روایاتی در رابطۀ منبع بودن لوح محفوظ برای علم امام وارد شده است مانند:
- امیرالمؤمنین (ع) میفرمایند: «من صاحب و عالم بر لوح محفوظم و خداوند تمام آنچه را از علوم و دانشها در آن است بر من الهام فرموده است»[۱].[۲]
- در ضمن حدیثی طولانی از امیرالمؤمینن (ع) آمده است: «محمد (ص) صاحب جمع است و من صاحب نشر، محمد صاحب بهشت است و من صاحب دوزخ هستم. به دوزخ میگویم: این را بگیر و این یک را واگذار. محمد صاحب مکان و من صاحب ریزش و من صاحب لوح محفوظم که خدا به من الهام نموده آنچه در لوح است»[۳].[۴]
- امام صادق (ع) فرمودند: «خداوند علمی دارد که جز خودش نمیداند و علمی دارد که فرشتگان و پیامبران را از آن آگاه ساخته، آنچه را به فرشتگان و پیامبران و رسولانش داده ما میدانیم»[۵].
- از امام کاظم (ع) سؤال شد آیا پیامبر (ص) وارث همۀ پیامبران است؟ حضرت فرمود: آری. سؤال شد: آیا از دوران آدم تا به خود آن حضرت؟ امام فرمود: خدا هیچ پیغمبری را مبعوث نکرده جز اینکه پیامبر (ص) از او اعلم است، سپس حضرت فرمود: «ما وارث قرآنیم که در آن است آنچه کوهها را به گردش آورد و زمین را بشکافد و مردگان را به گفتار آورد و به راستی در کتاب خدا آیاتی است که هر چه به وسیلۀ آن خواسته شود به اذن خدا تحقق یابد و خدا همه را در ام الکتاب برای ما مقرر داشته است. به راستی خدا میفرماید: ﴿وَمَا مِنْ غَائِبَةٍ فِي السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِلَّا فِي كِتَابٍ مُبِينٍ﴾[۶] و میفرماید: ﴿ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ وَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ﴾[۷] و ماییم که خدای عزوجل ما را برگزیده است و به ما ارث داده این کتابی را که در آن شرح و بیان هر چیزی است»[۸].
پرسشهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ «أَنَا صَاحِبُ اللَّوْحِ الْمَحْفُوظِ أَلْهَمَنِي اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عِلْمَ مَا فِيه»؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص۴.
- ↑ ر.ک: غرویان، محسن، میرباقری، سید محمد حسین، غلامی، محمد رضا، بحثی مبسوط در آموزش عقاید، ص۴۳.
- ↑ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۲۶، ص۴
- ↑ ر.ک: حسینی میلانی، سید علی، با پیشوایان هدایتگر، ج۴، ص۱۹۸.
- ↑ ر.ک: دیاری بیگدلی؛ محمد تقی، قاسمی، حسین، نیری، عصمت، بررسی علم غیب ائمه در مکتب کلامی علامه طباطبایی و شاگردان وی.
- ↑ «و هیچ (چیز) پنهانی در آسمان و زمین نیست مگر که در کتابی روشنگر (آمده) است» سوره نمل، آیه ۷۵.
- ↑ «سپس این کتاب را به کسانی از بندگان خویش که برگزیدهایم به میراث دادیم و برخی از آنان، ستمکاره با خویشند و برخی میانهرو و برخی با اذن خداوند در کارهای نیک پیشتازند؛ این همان بخشش بزرگ است» سوره فاطر، آیه ۳۲.
- ↑ ر.ک: رستمی، محمد زمان، آلبویه، طاهره، علم امام.