فترت: تفاوت میان نسخه‌ها

جز (جایگزینی متن - '== پانویس == {{پانویس}} {{امام مهدی}}' به '== پانویس == {{پانویس}}')
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{نبوت}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[فترت در قرآن]] - [[فترت در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط  =}}
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فترت در قرآن]] - [[فترت در حدیث]] - [[فترت در کلام اسلامی]] - [[فترت در فقه سیاسی]]</div>
<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[فترت (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>


==مقدمه==
== معناشناسی ==
[[فترت]] اسم مصدر ثلاثی مجرد "فتر"، به معنای مدت سکون و [[آرامش]] است. برای [[فترت]] و فتر در لغت [[عرب]] معانی مختلفی ذکر شده است.
فترت اسم مصدر ثلاثی مجرد "فتر"، به معنای مدت سکون و [[آرامش]] است. برای فترت و فتر در لغت [[عرب]] معانی مختلفی ذکر شده است.


[[راغب اصفهانی]]، فتر و فتور را "سکون بعد از حدّت" و "ضعف بعد از قوّت" معنا کرده است<ref> راغب اصفهانی، المفردات، ص ۳۷۱</ref>. "[[فترت]]" در اصطلاح دینی، به مدت زمان بین دو [[پیامبر]] و نیز مدت کوتاهی از انقطاع [[وحی]] در دوران [[رسالت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} گفته می‏‌شود<ref> ابن منظور، لسان العرب، ج ۱۰، ص ۱۷۴</ref>. این کلمه یک بار در [[قرآن کریم]] آمده و به فاصله زمانی بین [[حضرت عیسی]]{{ع}} و [[پیامبر خاتم|رسول گرامی اسلام]]{{صل}} اشاره کرده است<ref> {{متن قرآن|يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُواْ مَا جَاءَنَا مِن بَشِيرٍ وَلاَ نَذِيرٍ فَقَدْ جَاءَكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}ای اهل کتاب! فرستاده ما در دوره نیامدن فرستادگان، نزد شما آمده است در حالی که (آیات الهی را) برای شما روشن می‌گرداند تا نگویید نویدبخش و بیم‌دهنده‌ای نزد ما نیامد، پس به راستی نویدبخش و بیم‌دهنده‌ای برای شما آمده است و خداوند بر هر کاری تواناست؛ سوره مائده، آیه: ۱۹.</ref>.  
[[راغب اصفهانی]]، فتر و فتور را "سکون بعد از حدّت" و "ضعف بعد از قوّت" معنا کرده است<ref> راغب اصفهانی، المفردات، ص ۳۷۱</ref>.


در بیشتر [[روایات]] [[مهدویت]]، مدت زمان [[پنهان‌‏زیستی]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}، به "[[غیبت]]" تعبیر شده‏ است. اما در پاره‏‌ای از سخنان [[معصومان]]{{عم}} این دوران را "[[فترت]]" نیز یاد کرده‏‌اند. [[ابو حمزه]] گوید: خدمت [[امام صادق|حضرت صادق]]{{ع}} رسیدم و عرض کردم:[[صاحب الامر]] شمایید؟ فرمود: نه. گفتم: پسر شما است؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر شما است؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر پسر شما است؟ فرمود: نه. گفتم: پس او کیست؟ فرمود: همان کسی است که [[زمین]] را پر از [[عدالت]] کند؛ چنان‏که پر از [[ستم]] و [[جور]] شده باشد. او در زمان [[فترت]] - پیدا نبودن [[امامان]] - بیاید؛ چنان‏که [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} در زمان [[فترت]] - پیدا نبودن [[رسولان]] - برانگیخته شد<ref> محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۲، ص ۱۴۱، ح ۲۱</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۳۲۹ - ۳۳۰.</ref>.
== فترت در مباحث نبوت ==
{{اصلی|فترت وحی}}
"فترت" در اصطلاح دینی، به مدت زمان بین دو [[پیامبر]] و نیز مدت کوتاهی از انقطاع [[وحی]] در دوران [[رسالت]] [[پیامبر اکرم]] {{صل}} گفته می‏‌شود<ref> ابن منظور، لسان العرب، ج ۱۰، ص ۱۷۴</ref>. این کلمه یک بار در [[قرآن کریم]] آمده و به فاصله زمانی بین [[حضرت عیسی]] {{ع}} و [[پیامبر خاتم|رسول گرامی اسلام]] {{صل}} اشاره کرده است<ref> {{متن قرآن|يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُواْ مَا جَاءَنَا مِن بَشِيرٍ وَلاَ نَذِيرٍ فَقَدْ جَاءَكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ}}ای اهل کتاب! فرستاده ما در دوره نیامدن فرستادگان، نزد شما آمده است در حالی که (آیات الهی را) برای شما روشن می‌گرداند تا نگویید نویدبخش و بیم‌دهنده‌ای نزد ما نیامد، پس به راستی نویدبخش و بیم‌دهنده‌ای برای شما آمده است و خداوند بر هر کاری تواناست؛ سوره مائده، آیه ۱۹.</ref>.  


==فترت در موعودنامه==
== فترت در مباحث مهدویت ==
در اصطلاح دینی به مدت زمان بین دو [[پیامبر]] گفته می‌شود<ref>لسان العرب، ج ۱۰، ص ۱۷۴.</ref>. این کلمه تنها یک بار در [[قرآن]] آمده و به فاصله زمانی بین [[حضرت عیسی]] {{ع}} و [[رسول اکرم]] {{صل}} اشاره کرده است. در [[مباحث مهدوی]]، در بیشتر [[روایات]] به مدت زمانِ [[پنهان‌زیستی]] [[حضرت مهدی]] {{ع}}، [[غیبت]] تعبیر شده؛ اما در پاره‌ای از آن، از این دوره به‌عنوان "[[فترت]]" یاد شده است. ابو حمزه می‌گوید: خدمت [[امام صادق]] {{ع}} رسیدم و عرض کردم: [[صاحب الامر]] شمایید؟ فرمود: نه. گفتم پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پس او کیست‌؟ فرمود: همان کسی است که [[زمین]] را پر از [[عدالت]] می‌کند؛ چنان‌که پر از [[ستم]] و [[جور]] شده باشد. او در زمان [[فترت]] (پیدا نبودن [[امامان]]) می‌آید، چنان‌که [[رسول خدا]] {{صل}} در زمان [[فترت]] (پیدا نبودن [[رسولان]]) [[مبعوث]] شد<ref>کافی، ج ۲، ص ۱۴۱.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۳۰.</ref>.
در اصطلاح دینی به مدت زمان بین دو [[پیامبر]] گفته می‌شود<ref>لسان العرب، ج ۱۰، ص ۱۷۴.</ref>. این کلمه تنها یک بار در [[قرآن]] آمده و به فاصله زمانی بین [[حضرت عیسی]] {{ع}} و [[رسول اکرم]] {{صل}} اشاره کرده است. در مباحث مهدوی، در بیشتر [[روایات]] به مدت زمانِ پنهان‌زیستی [[حضرت مهدی]] {{ع}}، [[غیبت]] تعبیر شده؛ اما در پاره‌ای از آن، از این دوره به‌عنوان "فترت" یاد شده است. ابو حمزه می‌گوید: خدمت [[امام صادق]] {{ع}} رسیدم و عرض کردم: [[صاحب الامر]] شمایید؟ فرمود: نه. گفتم پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پس او کیست‌؟ فرمود: همان کسی است که [[زمین]] را پر از [[عدالت]] می‌کند؛ چنان‌که پر از [[ستم]] و [[جور]] شده باشد. او در زمان فترت (پیدا نبودن [[امامان]]) می‌آید، چنان‌که [[رسول خدا]] {{صل}} در زمان فترت (پیدا نبودن [[رسولان]]) [[مبعوث]] شد<ref>کافی، ج ۲، ص ۱۴۱.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۳۰؛ [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|فرهنگ‌نامه مهدویت]]، ص ۳۲۹ - ۳۳۰.</ref>.


== پرسش‌های وابسته ==
== پرسش‌های وابسته ==
* [[دوران فترت به چه معناست؟ (پرسش)]]
* [[دوران فترت به چه معناست؟ (پرسش)]]
== جستارهای وابسته ==
{{:فرهنگنامه مهدویت (نمایه)}}


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
* [[پرونده:134491.jpg|22px]] [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
#[[پرونده:134491.jpg|22px]] [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگ‌نامه مهدویت (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مهدویت''']]
* [[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]
#[[پرونده:29873800.jpg|22px]] [[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|'''موعودنامه''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


خط ۲۹: خط ۲۵:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:امام مهدی]]
[[رده:نبوت]]
[[رده:فترت]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]
[[رده:مدخل موعودنامه]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۸

معناشناسی

فترت اسم مصدر ثلاثی مجرد "فتر"، به معنای مدت سکون و آرامش است. برای فترت و فتر در لغت عرب معانی مختلفی ذکر شده است.

راغب اصفهانی، فتر و فتور را "سکون بعد از حدّت" و "ضعف بعد از قوّت" معنا کرده است[۱].

فترت در مباحث نبوت

"فترت" در اصطلاح دینی، به مدت زمان بین دو پیامبر و نیز مدت کوتاهی از انقطاع وحی در دوران رسالت پیامبر اکرم (ص) گفته می‏‌شود[۲]. این کلمه یک بار در قرآن کریم آمده و به فاصله زمانی بین حضرت عیسی (ع) و رسول گرامی اسلام (ص) اشاره کرده است[۳].

فترت در مباحث مهدویت

در اصطلاح دینی به مدت زمان بین دو پیامبر گفته می‌شود[۴]. این کلمه تنها یک بار در قرآن آمده و به فاصله زمانی بین حضرت عیسی (ع) و رسول اکرم (ص) اشاره کرده است. در مباحث مهدوی، در بیشتر روایات به مدت زمانِ پنهان‌زیستی حضرت مهدی (ع)، غیبت تعبیر شده؛ اما در پاره‌ای از آن، از این دوره به‌عنوان "فترت" یاد شده است. ابو حمزه می‌گوید: خدمت امام صادق (ع) رسیدم و عرض کردم: صاحب الامر شمایید؟ فرمود: نه. گفتم پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پسر پسر پسر شما است‌؟ فرمود: نه. گفتم: پس او کیست‌؟ فرمود: همان کسی است که زمین را پر از عدالت می‌کند؛ چنان‌که پر از ستم و جور شده باشد. او در زمان فترت (پیدا نبودن امامان) می‌آید، چنان‌که رسول خدا (ص) در زمان فترت (پیدا نبودن رسولان) مبعوث شد[۵].[۶].

پرسش‌های وابسته

منابع

پانویس

  1. راغب اصفهانی، المفردات، ص ۳۷۱
  2. ابن منظور، لسان العرب، ج ۱۰، ص ۱۷۴
  3. ﴿يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُواْ مَا جَاءَنَا مِن بَشِيرٍ وَلاَ نَذِيرٍ فَقَدْ جَاءَكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌای اهل کتاب! فرستاده ما در دوره نیامدن فرستادگان، نزد شما آمده است در حالی که (آیات الهی را) برای شما روشن می‌گرداند تا نگویید نویدبخش و بیم‌دهنده‌ای نزد ما نیامد، پس به راستی نویدبخش و بیم‌دهنده‌ای برای شما آمده است و خداوند بر هر کاری تواناست؛ سوره مائده، آیه ۱۹.
  4. لسان العرب، ج ۱۰، ص ۱۷۴.
  5. کافی، ج ۲، ص ۱۴۱.
  6. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۵۳۰؛ سلیمیان، خدامراد، فرهنگ‌نامه مهدویت، ص ۳۲۹ - ۳۳۰.