بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
عالمان سنی در تقسیمبندی فرقههای شیعه و نیز تعریف مذهب اماميه، یکسان عمل نکردهاند. برای نمونه، [[ابوالحسن اشعری]] (حدود ۳۳۰ق) گروههای اصلی شيعه را غاليه، رافضه و زیدیه میداند و یکی از فرقههای رافضه را که به امامت دوازده امام اعتقاد داشتهاند، قطعیه مینامد.<ref>[[على بن اسماعیل اشعری|اشعری، علی بن اسماعیل]]، مقالات الاسلاميين، ص۱۶-۷۰؛ درباره قطعيه، ر.ک: همان، ص۱۷.</ref> | عالمان سنی در تقسیمبندی فرقههای شیعه و نیز تعریف مذهب اماميه، یکسان عمل نکردهاند. برای نمونه، [[ابوالحسن اشعری]] (حدود ۳۳۰ق) گروههای اصلی شيعه را غاليه، رافضه و زیدیه میداند و یکی از فرقههای رافضه را که به امامت دوازده امام اعتقاد داشتهاند، قطعیه مینامد.<ref>[[على بن اسماعیل اشعری|اشعری، علی بن اسماعیل]]، مقالات الاسلاميين، ص۱۶-۷۰؛ درباره قطعيه، ر.ک: همان، ص۱۷.</ref> | ||
[[ابن حزم اندلسی]] (۴۵۶ق) پس از تقسیمبندی فرقههای شیعه، یکی از آنها را رافضه دانسته است. او یکی از فرقههای رافضيه را امامیه، و یکی از فرقههای امامیه را قطعیه - کسانی که به امامت دوازده امام معتقدند - میداند.<ref>على بن احمد بن حزم اندلسی، الفصل فی الملل، ج۳، ص۱۱۴.</ref> | [[ابن حزم اندلسی]] (۴۵۶ق) پس از تقسیمبندی فرقههای شیعه، یکی از آنها را رافضه دانسته است. او یکی از فرقههای رافضيه را امامیه، و یکی از فرقههای امامیه را قطعیه - کسانی که به امامت دوازده امام معتقدند - میداند.<ref>على بن احمد بن حزم اندلسی، الفصل فی الملل، ج۳، ص۱۱۴.</ref> | ||
بغدادی (۴۲۹ق) و شهرستانی گروههای اصلی شیعه را به چهار گروه زیدیه، کیسانیه، غلاة و امامیه تقسیم کردهاند.<ref>[[محمد بن عبدالکریم شهرستانی|شهرستانی، محمد بن عبدالکریم]]، الملل و النحل، ج۱، ص۱۴۶-۱۹۰؛ | بغدادی (۴۲۹ق) و شهرستانی گروههای اصلی شیعه را به چهار گروه زیدیه، کیسانیه، غلاة و امامیه تقسیم کردهاند.<ref>[[محمد بن عبدالکریم شهرستانی|شهرستانی، محمد بن عبدالکریم]]، الملل و النحل، ج۱، ص۱۴۶-۱۹۰؛ [[عبدالقاهر بن طاهر بغدادی|بغدادی، عبدالقاهر بن طاهر]]، الفرق بين الفرق، ص۶۰.</ref> به باور شهرستانی، امامیه کسانی هستند که به امامت [[امام على]]{{ع}} با نص آشکار معتقدند، اما خود ایشان درباره امامانِ پس از [[امام سجاد]]{{ع}} دچار اختلاف شدند.<ref>[[محمد بن عبدالکریم شهرستانی|شهرستانی، محمد بن عبدالکریم]]، الملل و النحل، ج۱، ص۱۸۹- ۱۹۲.</ref> او برای امامیه، هفت مذهب نام میبرد که آخرین آنها اثناعشریه - باورمندان به امامت دوازده امام - است. شهرستانی، اثناعشریه را نیز دارای گروههای متعددی میداند.<ref>همان، ص۱۹۳-۲۰۲. گفتنی است وجود این مذاهب برای اثناعشریه بهمعنای وجود پرتعداد و مدتدار آنها نیست. ازاینروست که [[شیخ مفيد]] با اشاره به وقوع اختلافات پس از شهادت [[امام عسکری]]{{ع}} که موجب شکلگیری گروههایی شد، تصریح میکند که اکنون که سال ۳۷۳ هـ.ق است، از میان این گروهها، جز مذهب اماميه اثناعشریه، فرقهای باقی نمانده است. [[شیخ مفید|عکبری بغدادی، محمد بن محمد بن نعمان]]، الفصول المختارة، ص ۳۲۱).</ref> بغدادی نیز برای مذهب امامیه تا پانزده گروه نام برده که یکی از آنها، مذهب اثناعشریه - کسانی که به امامت دوازده امام و غیبت امام مهدی{{ع}} معتقدند - است.<ref>[[عبدالقاهر بن طاهر بغدادی|بغدادی، عبدالقاهر بن طاهر]]، الفرق بين الفرق. احمد امین نیز فرقه امامیه را اعم از اثناعشریه دانسته است (ر.ک: احمد امین، ضحى الاسلام، ج۳، ص۲۱۲).</ref> | ||
از آنچه گذشت، روشن میشود که اصطلاح امامیه میان فرقنویسان اهل سنت، معنایی واحد ندارد، اما اعم از اثناعشریه بوده و باورمندان به امامت دوازده امام را اثناعشریه یا قطعیه مینامند. | از آنچه گذشت، روشن میشود که اصطلاح امامیه میان فرقنویسان اهل سنت، معنایی واحد ندارد، اما اعم از اثناعشریه بوده و باورمندان به امامت دوازده امام را اثناعشریه یا قطعیه مینامند. | ||
اما در فرهنگ شیعی، امامیه بر باورمندان به امامت دوازده امام - از حضرت علی تا حضرت مهدی{{ع}} - اطلاق میشود.<ref[[شیخ مفید|عکبری بغدادی، محمد بن محمد بن نعمان]]، اوائل المقالات، ص۴۱.</ref> بنابراین در اصطلاح ایشان، امامیه همان اثناعشریه هستند. | اما در فرهنگ شیعی، امامیه بر باورمندان به امامت دوازده امام - از حضرت علی تا حضرت مهدی{{ع}} - اطلاق میشود.<ref[[شیخ مفید|عکبری بغدادی، محمد بن محمد بن نعمان]]، اوائل المقالات، ص۴۱.</ref> بنابراین در اصطلاح ایشان، امامیه همان اثناعشریه هستند. | ||