زندقه: تفاوت میان نسخه‌ها

'''زندیق''' به‌معنای کافری است که [[کفر]] خود را پنهان و به [[اسلام]] تظاهر می‌کند و یا کسی که به شریعتی [[معتقد]] نیست. در باب [[فقه]] اگر به کسی [[تهمت]] زندیق زده شود در صورت [[اثبات]]، [[تعزیر]] خواهد داشت

درباره اینکه ریشه کلمه «زندیق» چیست؟ بیشتر محققان نظرشان این است که زنادقه مانوی بودند و در اوایل [[قرن دوم]] [[ظهور]] کردند که [[قرآن]]، [[امام صادق]] {{ع}} است. البته مانی کیش ضد خدایی نیست، بلکه مانی خودش [[ادعای پیغمبری]] داشت و البته [[توحیدی]] نبوده و ثنوی بود. مانی از [[زرتشت]] ثنوی‌تر بوده است و بسیاری احتمال می‌دهند زرتشت خودش [[موحد]] بوده، لااقل [[توحید ذاتی]] را قائل بوده است. ولی به هر حال او یک مبدأ [[ازلی]] برای کل عالم قائل بوده است. امّا مانی قطعاً ثنوی بوده و خود را از طرف خدای خیر [[پیغمبر]] می‌دانست ولی مانوی‌هایی که بعداً [[ظهور]] کردند [[گرایش]] پیدا کردند به طبیعی‌گری و مادی‌گری و اساساً به هیچ چیز [[اعتقاد]] نداشتند<ref>امامت و رهبری، ص۱۹۲.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۴۵۶.</ref>

{{اصلی|زندقه در فقه اسلامی}}

در باب حدود فقه از زندیق [[سخن]] گفته شده است بدین صورت که: مخاطب قرار دادن کسی با لفظی که در عرف یا به حسب وضع لغوی در [[قذف]] به کار نمی‌‏رود، اما موجب [[اذیت]] و [[آزار]] مخاطب می‏‌گردد - مانند: زندیق - موجب ثبوت [[تعزیر]] بر گوینده است<ref> کشف اللثام، ج۱۰، ص:۵۲۰ - ۵۲۲.</ref>.

{{اصلی|زندقه در معارف مهدویت}}

برخی گفته‌اند زندیق نام شخصی است که قبل از [[قیام]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} از [[قزوین]] [[خروج]] می‌کند. [[مردم]] [[مشرک]] و [[مؤمن]] در [[اطاعت]] از او سرعت می‌گیرند و او کوه‌ها را پر از [[خوف]] می‌کند<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۱۲.</ref>. البته برخی گفته‌اند: مراد از زندیق در این [[حدیث]]، همان معنی لغوی آن - کافر - است<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۸۷.</ref>.

* [[چه کسانی پیش از قیام امام مهدی خروج می‌کنند؟ (پرسش)]]

{{پایان مدخل‌ وابسته}}