عماری: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
== مقدمه ==
==مقدمه==
'''عماری''' صندوق مانندی که برای نشستن سوار، آن را بر پشت شتر و فیل می‌گذارند. به آن محمل و هودج هم می‌گویند، تخت روان، [[تابوت]]. عماری دار، همان [[ساربان]] است<ref>لغت‌نامه، دهخدا.</ref>.
'''عماری''' صندوق مانندی که برای نشستن سوار، آن را بر پشت شتر و فیل می‌گذارند. به آن محمل و هودج هم می‌گویند، تخت روان، [[تابوت]]. عماری دار، همان [[ساربان]] است<ref>لغت‌نامه، دهخدا.</ref>.
[[اهل بیت]] [[عصمت]] را پس از [[عاشورا]] در دوران [[اسارت]]، بر شتر‌های بی عماری و کجاوه سوار کرده، [[شهر]] به [[شهر]] و [[منزل]] به [[منزل]] بردند. [[امام سجاد]]{{ع}} را بر شتر بی جهاز سوار کردند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۵۲.</ref>.
[[اهل بیت]] [[عصمت]] را پس از [[عاشورا]] در دوران [[اسارت]]، بر شتر‌های بی عماری و کجاوه سوار کرده، [[شهر]] به [[شهر]] و [[منزل]] به [[منزل]] بردند. [[امام سجاد]] {{ع}} را بر شتر بی جهاز سوار کردند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۵۲.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۱

مقدمه

عماری صندوق مانندی که برای نشستن سوار، آن را بر پشت شتر و فیل می‌گذارند. به آن محمل و هودج هم می‌گویند، تخت روان، تابوت. عماری دار، همان ساربان است[۱]. اهل بیت عصمت را پس از عاشورا در دوران اسارت، بر شتر‌های بی عماری و کجاوه سوار کرده، شهر به شهر و منزل به منزل بردند. امام سجاد (ع) را بر شتر بی جهاز سوار کردند[۲].

منابع

پانویس

  1. لغت‌نامه، دهخدا.
  2. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۳۵۲.