صریم: تفاوت میان نسخه‌ها

در مورد واژه صریم، تعبیرات گوناگونی شده است؛ که ما به طور اختصار، با استفاده از منابع مهم، آنها را بیان می‌نماییم:

برخی [[پژوهشگران]] می‌نویسند: صریم، قسمتی از [[زمین]] است، که از ریگستان جدا شده.

برخی از علما<ref>آیت الله مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۳۹۵.</ref> چنین نقل می‌نمایند:

«صریم از صرم به معنی قطع است و در اینجا [[آیه]] مورد تحقیق به معنی شب ظلمانی یا درخت بدون میوه یا خاکستر سیاه است».

==صریم کجا است؟==

برخی از نویسندگان، ذیل عنوان {{متن قرآن|أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}<ref>«ما آنان را آزمودیم چنان که آن باغداران را آزمودیم هنگامی که سوگند خوردند پگاهان (میوه‌های) آن را خواهند چید» سوره قلم، آیه ۱۷.</ref>، با استفاده از [[تفسیر صافی]] می‌نویسند: «{{متن قرآن|أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}، ده تن بودند، از [[بنی اسرائیل]]، [[بستانی]] در نه میلی [[صنعا]] داشتند: نگارنده [[معتقد]] است که چون در خلال این آیات، [[سوره قلم]] کلمه حرد که واژه [[یمنی]] است، به معنی قصد یا منع وجود دارد؛ می‌بایست واقعه، مربوط به [[یمن]] باشد و چون [[جنت]] به لفظ معرفه یعنی با ال ذکر شده مسلماً [[اهل مکه]] به آن آشنا بوده‌اند و شاید آشنا بودن آنان، موجب شده که از اشخاص جز در موارد استثنایی نام برده نشود»<ref>محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۱۴۵.</ref>.

برخی از علما و بزرگان می‌نویسند: «انی الجارود، از [[حضرت]] [[ابی جعفر]]{{ع}} [[روایت]] کرد، که در ذیل [[آیه]] {{متن قرآن|إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ}}<ref>«ما آنان را آزمودیم چنان که آن باغداران را آزمودیم هنگامی که سوگند خوردند پگاهان (میوه‌های) آن را خواهند چید» سوره قلم، آیه ۱۷.</ref> فرمود: [[اهل مکه]] [[مبتلا]] شدند، به [[گرسنگی]]، همان طور، که صاحبان آن باغ مبتلا شدند و آن باغ، در [[دنیا]] در ناحیه یمن بود، در نه میلی صنعا قرار داشت و به آن [[رضوان]] می‌گفتند»<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه سیدمحمدباقر موسوی همدانی، ج۳۹، ص۷۰.</ref>.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۳۳۹.</ref>