بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == حُمس به کسانی گفته میشود که در دین پشتکاری سخت دارند و قریش، کنانه، بنی جدیله و پیرامون آنان را از آن جهت «حمس» خواندهاند که در دین سختگیر بودند. آن...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = | | موضوع مرتبط = حج | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = | ||
| مداخل مرتبط = | | مداخل مرتبط = | ||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
حُمس به کسانی گفته میشود که در [[دین]] پشتکاری سخت دارند و [[قریش]]، [[کنانه]]، [[بنی جدیله]] و پیرامون آنان را از آن جهت «حمس» خواندهاند که در دین سختگیر بودند. آنان خود را [[اهل]] حمس و صاحبان [[بیت]] و [[حرم]] میدانستهاند در مقابل خمسیان اهل حل یا جلیان، یعنی کسانی که در خارج از حرم [[زندگی]] میکردند قرار داشتند<ref>سیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۱۹۹.</ref>. [[قبیله قریش]] در دوران [[جاهلی]] و آغاز [[اسلام]] در [[عرفات]] وقوف نمیکردند؛ زیرا [[معتقد]] بودند اهل حرم هستند و باید بر خلاف سایر [[مردم]] در داخل حرم وقوف کنند، یعنی آنان خود را «حمس» میدانستند، ولی [[پیامبر اکرم]]{{صل}} که خود از قریش بودند همراه سایر مردم در عرفات وقوف میکردند. [[خداوند]] در [[قرآن کریم]] این ارزشهای جاهلی را مطرود دانسته و ایشان را [[مأمور]] ساخته تا هر جا که [[مسلمانان]] وقوف میکنند، وقوف داشته باشند<ref>تاریخ و آثار اسلامی مکه و مدینه، اصغر قائدان، ج۱، ص۱۹۹.</ref>. | حُمس به کسانی گفته میشود که در [[دین]] پشتکاری سخت دارند و [[قریش]]، [[کنانه]]، [[بنی جدیله]] و پیرامون آنان را از آن جهت «حمس» خواندهاند که در دین سختگیر بودند. آنان خود را [[اهل]] حمس و صاحبان [[بیت]] و [[حرم]] میدانستهاند در مقابل خمسیان اهل حل یا جلیان، یعنی کسانی که در خارج از حرم [[زندگی]] میکردند قرار داشتند<ref>سیرة النبویه، ابن هشام، ج۱، ص۱۹۹.</ref>. [[قبیله قریش]] در دوران [[جاهلی]] و آغاز [[اسلام]] در [[عرفات]] وقوف نمیکردند؛ زیرا [[معتقد]] بودند اهل حرم هستند و باید بر خلاف سایر [[مردم]] در داخل حرم وقوف کنند، یعنی آنان خود را «حمس» میدانستند، ولی [[پیامبر اکرم]]{{صل}} که خود از قریش بودند همراه سایر مردم در عرفات وقوف میکردند. [[خداوند]] در [[قرآن کریم]] این ارزشهای جاهلی را مطرود دانسته و ایشان را [[مأمور]] ساخته تا هر جا که [[مسلمانان]] وقوف میکنند، وقوف داشته باشند<ref>تاریخ و آثار اسلامی مکه و مدینه، اصغر قائدان، ج۱، ص۱۹۹.</ref>. | ||
امتیازات حمس | |||
#ترک وقوف و | امتیازات حمس طوایف قریش از آنجا که خود را [[اولاد]] [[حضرت ابراهیم]]{{ع}} و اهل حرم و والیان [[کعبه]] میدانستند در [[مراسم حج]] برای خود نسبت به سایرین امتیازاتی قائل بودند چون: | ||
# | # ترک وقوف و افاضه. آنان از منطقه حرم بیرون نرفته و در عرفات وقوف نمیکردند و حداکثر تا مسافتی مانده به [[مزدلفه]] بایست بیشتر میرفتند (و چون حجکنندگان در [[عرفه]] قرار میگرفتند اینان در اطراف حرم وقوف میکردند و شامگاهان به مزدلفه میرفتند). | ||
#[[سکونت]] در [[خیمه]]. در ایام منی در | # نزول از دیوار. در ایام [[منی]] از دیوار و پشت بامها وارد [[خانه]] میشدند، نه از درب خانه. | ||
# | # [[سکونت]] در [[خیمه]]. در ایام منی در حال [[احرام]] در خیمههایی از چرم سرخ رنگ سکونت میکردند و داخل شدن در چادرهای پشمی و مویی را [[حرام]] میشمردند. | ||
#[[لباس]] خاص. آنها از مو و پشم شتر و گوسفند و بز و پنبه پارچه نمیبافتند و لباس جدید بر تن میکردند و [[طواف]] بایست در لباس حمس انجام شود. به این نحو هر کس (که اول بار به [[حج]] یا [[عمره]] میآمد) میبایست اولین طواف خود را در جامهای انجام دهد که حمس (به عاریه یا به [[اجاره]]) گرفته باشد و اگر کسی از آن لباس نمییافت و با لباس غیر حمس طواف میکرد بایست به | # خوراک خاص. آنها روغن داغ نمیکردند و «اقط» (شیر خشکانده) نمیپختند و گوشت نمیخوردند و از [[گیاه]] حرم [[مصرف]] نمیکردند (و غیر از اهل حرم میبایست از طعام اهل حرم بخورند بر وجه مهمانی یا از راه خریدن). | ||
# [[لباس]] خاص. آنها از مو و پشم شتر و گوسفند و بز و پنبه پارچه نمیبافتند و لباس جدید بر تن میکردند و [[طواف]] بایست در لباس حمس انجام شود. به این نحو هر کس (که اول بار به [[حج]] یا [[عمره]] میآمد) میبایست اولین طواف خود را در جامهای انجام دهد که حمس (به عاریه یا به [[اجاره]]) گرفته باشد و اگر کسی از آن لباس نمییافت و با لباس غیر حمس طواف میکرد بایست به طور حتم پس از طواف لباس را در مکانی نزدیک [[مکه]] به دور افکند نه خود [[حق]] استفاده مجدد از آن را داشت و نه دیگران (و این لباسها «ثیاب لقی» معروف بود) و چنان چه کسی نمیخواست از لباس خود چشم بپوشد و آن را دور افکند میبایست برهنه طواف نماید<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۵۳.</ref>. | |||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۲۲: | خط ۲۳: | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:حج]] | |||