سفر: تفاوت میان نسخه‌ها

== سفر در کلام نبوی {{صل}} ==

سفر در کلام پیامبر اکرم {{صل}} [[جایگاه]] خاصی دارد و سخنان و [[روایات]] [[نقل]] شده از ایشان نشان می‌دهد که آن حضرت یک سفر در [[راه خدا]] را بهتر از پنجاه [[حج]]<ref>جلال الدین سیوطی، الجامع الصغیر، ج ۲، ص ۴۰۴؛ المتقی الهندی، کنزالعمال، ج ۴، ص ۳۰۴ و نهج الفصاحه، تحقیق و ترجمه: ابوالقاسم پاینده، ص ۶۲۷</ref> و مسافران را مشمول [[لطف]] ویژه [[خداوند]] می‌‌دانست و می‌‌فرمود: "اگر [[مردم]] از [[رحمت]] [[خداوند]] به مسافر [[آگاه]] بودند، برای مسافرت می‌‌شتافتند؛ به درستی که [[خداوند]] با مسافر، [[مهربان]] است"<ref>ورام بن ابی فراس، مجموعه ورام، ج ۱، ص ۳۳.</ref>.

همچنین آن حضرت با توجه به تأثیر مثبت سفر در [[آسایش]] جسم و [[شادابی]] [[روح]]، آن را مایه [[سلامتی]] فرد دانسته، می‌‌فرمود: "مسافرت کنید تا تندرست بمانید"<ref>شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج ۲، ص ۲۶۵؛ احمد بن محمد برقی، المحاسن، ج ۲، ص ۳۴۵ و حسن بن فضل طبرسی، مکارم الاخلاق، ص ۲۴۰.</ref>. [[رسول خدا]] {{صل}} در [[حدیثی]] دیگر، سفر را باعث اندوختن تجربه دانسته و فرموده است: "مسافرت کنید که اگر ثروتی به دست نیاورید، لااقل [[اندیشه]] و تجربه می‌‌اندوزید"<ref>مکارم الاخلاق، ص ۲۴۰. </ref>.<ref>[[سید جواد موسوی بردکشکی|موسوی بردکشکی، سید جواد]] و [[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۵۴-۵۵.</ref>

==دعای سفر==

# دعای {{متن حدیث|اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَسِيرِي عَبَراً}} و دعای {{متن حدیث|بِسْمِ اللَّهِ وَ بِاللَّهِ‌}} را در حال سفر بخوانید. [[روایات]] بسیاری رسیده که در حال سفر، [[آیه الکرسی]] و {{متن قرآن|إِنَّا أَنْزَلْنَا}} را زیاد بخوانید.

# [[امام ششم]]{{ع}} فرمود: [[رسول خدا]]{{صل}} عادت داشت که در حال سفر، چون سرازیر می‌رفت، {{متن قرآن|سُبْحَانَ اللَّهِ}} می‌گفت، و چون بر بلندی بالا می‌رفت {{متن حدیث|اللَّهُ أَكْبَرُ}} می‌گفت. [[حذیقه بن منصور]] گوید: با امام ششم{{ع}} در راه [[مکه]] همسفر بودم، چون [[نماز]] می‌گذاشت می‌گفت: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ خَلِّ سَبِيلَنَا وَ أَحْسِنْ تَسْيِيرَنَا وَ أَحْسِنْ عَافِيَتَنَا}} و چون به بلندی بالا می‌رفت می‌گفت: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ لَكَ الشَّرَفُ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ}}.

# چون منازل و قریه‌ها را مشاهده نمائید بگوئید: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَاءِ وَ مَا أَظَلَّتْ وَ رَبَّ الْأَرْضِ وَ مَا أَقَلَّتْ وَ رَبَّ الرِّيَاحِ وَ مَا ذَرَتْ وَ رَبَّ الْأَنْهَارِ وَ مَا جَرَتْ عَرِّفْنَا خَيْرَ هَذِهِ الْقَرْيَةِ وَ خَيْرَ أَهْلِهَا وَ أَعِذْنَا مِنْ شَرِّهَا وَ شَرِّ أَهْلِهَا إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ}}. رسول خدا{{صل}} در [[وصیت]] خود به علی{{ع}} فرمود: چون قصد شهری یا دهی کردی، وقتی در دیدرس تو آمد بگو: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَهَا وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا اللَّهُمَّ حَبِّبْنَا إِلَى أَهْلِهَا وَ حَبِّبْ صَالِحِي أَهْلِهَا إِلَيْنَا}}. ناگفته نماند هر گاه به [[شهر مکه]] یا [[مدینه]] نزدیک شدی، دعاهای دیگری وارد شده که باید آنها را خواند و آنها در [[مقام]] خود خواهد آمد.

# [[امام پنجم]]{{ع}} فرمود: اگر سفر دریا کردی، چون سوار کشتی شدی این [[آیه]] را بخوان: {{متن قرآن|بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ}}<ref>«و گفت: بر آن سوار شوید! (که) راه افتادن و لنگر گرفتن آن با نام خداوند است؛ بی‌گمان پروردگارم آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره هود، آیه ۴۱.</ref>. و اگر دریا مضطرب و طوفانی شد به پهلوی راست تکیه بده و بگو: {{متن حدیث|بِسْمِ اللَّهِ اسْكُنْ بِسَكِينَةِ اللَّهِ و قِرْ بِوَقَارِ اللَّهِ وَ اهْدَأْ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ}}<ref>راهنمای حرمین شریفین، ابراهیم غفاری، ص۸۰. </ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۵۳.</ref>