عباس بن ربیعة بن حارث: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام علی | عنوان مدخل = عباس بن ربیعه بن حارث | مداخل مرتبط = عباس بن ربیعه بن حارث در تاریخ اسلامی - عباس بن ربیعه بن حارث در تراجم و رجال| پرسش مرتبط = }} {{جعبه اطلاعات اصحاب | نام = عباس بن ربیعه بن حارث | مشهور ب...» ایجاد کرد)
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام علی | عنوان مدخل  = عباس بن ربیعه بن حارث | مداخل مرتبط = [[عباس بن ربیعه بن حارث در تاریخ اسلامی]] - [[عباس بن ربیعه بن حارث در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام علی | عنوان مدخل  = عباس بن ربیعة بن حارث | مداخل مرتبط = [[عباس بن ربیعة بن حارث در تاریخ اسلامی]] - [[عباس بن ربیعة بن حارث در تراجم و رجال]]| پرسش مرتبط  = }}
{{جعبه اطلاعات اصحاب
{{جعبه اطلاعات اصحاب
| نام = عباس بن ربیعه بن حارث
| نام = عباس بن ربیعة بن حارث
| مشهور به =  
| مشهور به =  
| نام تصویر = تصویر نمادین جنگ صفین.jpg                             
| نام تصویر = تصویر نمادین جنگ صفین.jpg                             
| عرض تصویر =  
| عرض تصویر =  
| توضیح تصویر = تصویر نمادین جنگ صفین
| توضیح تصویر = تصویر نمادین جنگ صفین
| نام کامل = عباس بن ربیعه بن حارث
| نام کامل = عباس بن ربیعة بن حارث
| نام‌های دیگر =  
| نام‌های دیگر =  
| جنسیت = مرد
| جنسیت = مرد
خط ۱۴: خط ۱۴:
| از قبیله =  
| از قبیله =  
| از تیره =     
| از تیره =     
| پدر = [[ربیعه بن حارث بن عبدالمطلب]]             
| پدر = [[ربیعة بن حارث بن عبدالمطلب]]             
| مادر =   
| مادر =   
| همسر =  
| همسر =  
خط ۵۰: خط ۵۰:


== مقدمه ==
== مقدمه ==
او فرزند [[ربیعه بن حارث بن عبدالمطلب]]، از [[تابعین]] [[اصحاب]] و از [[یاران]] [[مخلص]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} بود<ref>رجال طوسی، ص۴۷، ش۱۲.</ref>. او در [[جنگ صفین]] در حالی که [[غرق]] در [[سلاح]] بود آن [[حضرت]] را [[یاری]] کرد و [[حضرت]] هم به او [[عنایت]] بسیار داشت، لذا به خاطر همین علاقه زیادی که [[امام]] {{ع}} به او داشت، در [[جنگ صفین]] به او فرمود: «تا به تو اجازه ندادم با [[دشمن]] [[جنگ]] نکن».
او فرزند [[ربیعة بن حارث بن عبدالمطلب]]، از [[تابعین]] [[اصحاب]] و از [[یاران]] [[مخلص]] [[امیرمؤمنان]] {{ع}} بود<ref>رجال طوسی، ص۴۷، ش۱۲.</ref>. او در [[جنگ صفین]] در حالی که [[غرق]] در [[سلاح]] بود آن [[حضرت]] را [[یاری]] کرد و [[حضرت]] هم به او [[عنایت]] بسیار داشت، لذا به خاطر همین علاقه زیادی که [[امام]] {{ع}} به او داشت، در [[جنگ صفین]] به او فرمود: «تا به تو اجازه ندادم با [[دشمن]] [[جنگ]] نکن».
عباس گفت: قبول دارم، اما اگر کسی مرا به [[جنگ]] فراخواند، باز هم نروم؟ [[امام]] فرمود: «نه، به [[مبارزه]] با وی نرو؛ زیرا برای تو [[اطاعت امام]] بر [[اجابت]] دشمنت اولی است و بدان که [[معاویه]] [[دوست]] دارد تمامی [[بنی‌هاشم]] را از بین ببرد تا کسی از آنان باقی نماند و [[نور]] [[خدا]] را خاموش کند»<ref>تنقیح المقال، ج۲، ص۱۲۶؛ و ر. ک: مناقب ابن‌شهرآشوب، ج۳، ص۱۷۶.</ref>.
عباس گفت: قبول دارم، اما اگر کسی مرا به [[جنگ]] فراخواند، باز هم نروم؟ [[امام]] فرمود: «نه، به [[مبارزه]] با وی نرو؛ زیرا برای تو [[اطاعت امام]] بر [[اجابت]] دشمنت اولی است و بدان که [[معاویه]] [[دوست]] دارد تمامی [[بنی‌هاشم]] را از بین ببرد تا کسی از آنان باقی نماند و [[نور]] [[خدا]] را خاموش کند»<ref>تنقیح المقال، ج۲، ص۱۲۶؛ و ر. ک: مناقب ابن‌شهرآشوب، ج۳، ص۱۷۶.</ref>.



نسخهٔ ‏۶ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۲۵

عباس بن ربیعة بن حارث
تصویر نمادین جنگ صفین
نام کاملعباس بن ربیعة بن حارث
جنسیتمرد
پدرربیعة بن حارث بن عبدالمطلب
از اصحابامام علی
حضور در جنگجنگ صفین

مقدمه

او فرزند ربیعة بن حارث بن عبدالمطلب، از تابعین اصحاب و از یاران مخلص امیرمؤمنان (ع) بود[۱]. او در جنگ صفین در حالی که غرق در سلاح بود آن حضرت را یاری کرد و حضرت هم به او عنایت بسیار داشت، لذا به خاطر همین علاقه زیادی که امام (ع) به او داشت، در جنگ صفین به او فرمود: «تا به تو اجازه ندادم با دشمن جنگ نکن». عباس گفت: قبول دارم، اما اگر کسی مرا به جنگ فراخواند، باز هم نروم؟ امام فرمود: «نه، به مبارزه با وی نرو؛ زیرا برای تو اطاعت امام بر اجابت دشمنت اولی است و بدان که معاویه دوست دارد تمامی بنی‌هاشم را از بین ببرد تا کسی از آنان باقی نماند و نور خدا را خاموش کند»[۲].

به خاطر همین علاقه، وقتی امام (ع) شنید که معاویه برای کشتن عباس این یار با وفایش جایزه تعیین کرده است، و به دستور او دو تن از نیروهای رزمنده‌اش برای کشتن عباس به میدان فرستاده تا با او به مبارزه بپردازند، بی‌فاصله امام (ع) از عباس خواست از رفتن به میدان خودداری کند و حضرت (ع) خود به طور ناشناس و با لباس و سلاح عباس به میدان رفت و آن دو را به هلاکت رساند و عباس را از خطر مرگ نجات داد[۳].[۴]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. رجال طوسی، ص۴۷، ش۱۲.
  2. تنقیح المقال، ج۲، ص۱۲۶؛ و ر. ک: مناقب ابن‌شهرآشوب، ج۳، ص۱۷۶.
  3. تنقیح المقال، ج۲، ص۱۲۶.
  4. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲، ص۸۱۳.