به چه کسانی نایبان عام گویند؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
جز (حذف پیوند از عنوان منبعشناسی جامع مهدویت توسط ربات) |
جز (جایگزینی متن - '{{عربی|اندازه=120%' به '{{عربی') |
||
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
::::::حجت الاسلام و المسلمین دکتر '''[[رسول رضوی]]'''، در کتاب ''«[[امام مهدی (کتاب)|امام مهدی]]»'' در اینباره گفته است: | ::::::حجت الاسلام و المسلمین دکتر '''[[رسول رضوی]]'''، در کتاب ''«[[امام مهدی (کتاب)|امام مهدی]]»'' در اینباره گفته است: | ||
::::::«[[دین اسلام]]، آخرین دین الهی است که توسط [[پیامبر خاتم|پیامبر اسلام]]{{صل}} از سوی خداوند متعال برای هدایت انسانها به سوی کمال و خوشبختی دنیوی و اخروی، آورده شده است و باید همیشه کسی باشد که به تبلیغ و ترویج این [[دین]] و هدایت جامعه به سوی کمال، بپردازد. بعد از [[پیامبر]]{{صل}} [[امامان]]{{عم}} عهدهدار این وظیفه بودند و به ترویج [[دین اسلام]] میپرداختند، لکن با آغاز [[غیبت کبرا]] و مستور شدن [[امام مهدی]] {{ع}} باید کسی عهدهدار نقش هدایت جامعه میشد. [[ائمه]]{{عم}} و بویژه [[امام مهدی]] {{ع}} قبل از آغاز [[غیبت کبرا]] شرایط و ضوابط کلی را برای رهبر جامعه در دوره [[غیبت]] بیان داشتند تا بعد از آغاز [[غیبت کبرا]]، هرکس آن شرایط و ضوابط را کسب کرد، زعیم و مرجع [[شیعیان]] باشد. در اصطلاح، به این شخص، نایب عام گفته میشود. شرایطی که از سوی [[ائمه]]{{عم}} برای نایبان عام ذکر شده، عبارت است از اینکه آنان باید از راویان احادیث [[اهل بیت]] {{عم}}، فقیه، باتقوا، مطیع اوامر الهی، حافظ [[دین]]، مخالف با هواهای نفسانی و ... باشند. این شرایط، در روایات مختلفی بیان شده است: | ::::::«[[دین اسلام]]، آخرین دین الهی است که توسط [[پیامبر خاتم|پیامبر اسلام]]{{صل}} از سوی خداوند متعال برای هدایت انسانها به سوی کمال و خوشبختی دنیوی و اخروی، آورده شده است و باید همیشه کسی باشد که به تبلیغ و ترویج این [[دین]] و هدایت جامعه به سوی کمال، بپردازد. بعد از [[پیامبر]]{{صل}} [[امامان]]{{عم}} عهدهدار این وظیفه بودند و به ترویج [[دین اسلام]] میپرداختند، لکن با آغاز [[غیبت کبرا]] و مستور شدن [[امام مهدی]] {{ع}} باید کسی عهدهدار نقش هدایت جامعه میشد. [[ائمه]]{{عم}} و بویژه [[امام مهدی]] {{ع}} قبل از آغاز [[غیبت کبرا]] شرایط و ضوابط کلی را برای رهبر جامعه در دوره [[غیبت]] بیان داشتند تا بعد از آغاز [[غیبت کبرا]]، هرکس آن شرایط و ضوابط را کسب کرد، زعیم و مرجع [[شیعیان]] باشد. در اصطلاح، به این شخص، نایب عام گفته میشود. شرایطی که از سوی [[ائمه]]{{عم}} برای نایبان عام ذکر شده، عبارت است از اینکه آنان باید از راویان احادیث [[اهل بیت]] {{عم}}، فقیه، باتقوا، مطیع اوامر الهی، حافظ [[دین]]، مخالف با هواهای نفسانی و ... باشند. این شرایط، در روایات مختلفی بیان شده است: | ||
:::::#[[امام صادق]]{{ع}} به [[عمر بن حنظله]] میفرماید: "هرکس از شما، حدیث ما را روایت کند و در حلال و حرام ما نظر افکند، و احکام ما را شناخته باشد، او را به عنوان حاکم قبول کنید؛ زیرا من، او را حاکم بر شما قرار دادم"<ref>{{عربی | :::::#[[امام صادق]]{{ع}} به [[عمر بن حنظله]] میفرماید: "هرکس از شما، حدیث ما را روایت کند و در حلال و حرام ما نظر افکند، و احکام ما را شناخته باشد، او را به عنوان حاکم قبول کنید؛ زیرا من، او را حاکم بر شما قرار دادم"<ref>{{عربی|" مَنْ كَانَ مِنْكُمْ مِمَّنْ قَدْ رَوَى حَدِيثَنَا وَ نَظَرَ فِي حَلَالِنَا وَ حَرَامِنَا وَ عَرَفَ أَحْكَامَنَا فَلْيَرْضَوْا بِهِ حَكَماً فَإِنِّي قَدْ جَعَلْتُهُ عَلَيْكُمْ حَاكِما "}}؛ بحار الأنوار، ج ۲، ص ۲۰.</ref>. | ||
:::::#[[امام صادق]]{{ع}} در حدیث دیگری میفرماید: "... اما هرکدام از فقها که نگهدار نفس خود و حافظ دینش باشد و با هواهای نفسانی مخالفت کرده، مطیع اوامر الهی باشد، عوام باید از او تقلید کنند ..."<ref>{{عربی | :::::#[[امام صادق]]{{ع}} در حدیث دیگری میفرماید: "... اما هرکدام از فقها که نگهدار نفس خود و حافظ دینش باشد و با هواهای نفسانی مخالفت کرده، مطیع اوامر الهی باشد، عوام باید از او تقلید کنند ..."<ref>{{عربی|" فَأَمَّا مَنْ كَانَ مِنَ الْفُقَهَاءِ صَائِناً لِنَفْسِهِ، حَافِظاً لِدِينِهِ، مُخَالِفاً لِهَوَاهُ، مُطِيعاً لِأَمْرِ مَوْلَاهُ فَلِلْعَوَامِّ أَنْ يُقَلِّدُوهُ "}}؛ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج ۲۷، ص ۱۳۱.</ref>؛ | ||
:::::#[[امام مهدی]] {{ع}} نیز در پاسخ به سؤالی که از آن حضرت در مورد تکلیف [[شیعه]] در دوران [[غیبت]]، شده بود، میفرماید: "...اما در حوادثی که رخ میدهد، به راویان احادیث ما مراجعه کنید. آنان، حجت من بر شما هستند و من حجت خدا هستم ..."<ref>{{عربی | :::::#[[امام مهدی]] {{ع}} نیز در پاسخ به سؤالی که از آن حضرت در مورد تکلیف [[شیعه]] در دوران [[غیبت]]، شده بود، میفرماید: "...اما در حوادثی که رخ میدهد، به راویان احادیث ما مراجعه کنید. آنان، حجت من بر شما هستند و من حجت خدا هستم ..."<ref>{{عربی|" أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِيهَا إِلَى رُوَاةِ حَدِيثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِي عَلَيْكُمْ وَ أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ عَلَيْهِم "}}؛ بحار الأنوار، ج ۲۷، ص ۱۴۰.</ref>»<ref>[[رسول رضوی|رضوی، رسول]]، [[امام مهدی (کتاب)|امام مهدی]]، ص ۸۹-۹۱.</ref>. | ||
==پرسشهای وابسته== | ==پرسشهای وابسته== | ||
نسخهٔ ۲ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۲۱:۱۴
| به چه کسانی نایبان عام گویند؟ | |
|---|---|
 | |
| موضوع اصلی | بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت |
| مدخل اصلی | مهدویت |
به چه کسانی نایبان عام گویند؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث مهدویت است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی مهدویت مراجعه شود.
عبارتهای دیگری از این پرسش
پاسخ نخست
- حجت الاسلام و المسلمین دکتر رسول رضوی، در کتاب «امام مهدی» در اینباره گفته است:
- «دین اسلام، آخرین دین الهی است که توسط پیامبر اسلام(ص) از سوی خداوند متعال برای هدایت انسانها به سوی کمال و خوشبختی دنیوی و اخروی، آورده شده است و باید همیشه کسی باشد که به تبلیغ و ترویج این دین و هدایت جامعه به سوی کمال، بپردازد. بعد از پیامبر(ص) امامان(ع) عهدهدار این وظیفه بودند و به ترویج دین اسلام میپرداختند، لکن با آغاز غیبت کبرا و مستور شدن امام مهدی (ع) باید کسی عهدهدار نقش هدایت جامعه میشد. ائمه(ع) و بویژه امام مهدی (ع) قبل از آغاز غیبت کبرا شرایط و ضوابط کلی را برای رهبر جامعه در دوره غیبت بیان داشتند تا بعد از آغاز غیبت کبرا، هرکس آن شرایط و ضوابط را کسب کرد، زعیم و مرجع شیعیان باشد. در اصطلاح، به این شخص، نایب عام گفته میشود. شرایطی که از سوی ائمه(ع) برای نایبان عام ذکر شده، عبارت است از اینکه آنان باید از راویان احادیث اهل بیت (ع)، فقیه، باتقوا، مطیع اوامر الهی، حافظ دین، مخالف با هواهای نفسانی و ... باشند. این شرایط، در روایات مختلفی بیان شده است:
- امام صادق(ع) به عمر بن حنظله میفرماید: "هرکس از شما، حدیث ما را روایت کند و در حلال و حرام ما نظر افکند، و احکام ما را شناخته باشد، او را به عنوان حاکم قبول کنید؛ زیرا من، او را حاکم بر شما قرار دادم"[۱].
- امام صادق(ع) در حدیث دیگری میفرماید: "... اما هرکدام از فقها که نگهدار نفس خود و حافظ دینش باشد و با هواهای نفسانی مخالفت کرده، مطیع اوامر الهی باشد، عوام باید از او تقلید کنند ..."[۲]؛
- امام مهدی (ع) نیز در پاسخ به سؤالی که از آن حضرت در مورد تکلیف شیعه در دوران غیبت، شده بود، میفرماید: "...اما در حوادثی که رخ میدهد، به راویان احادیث ما مراجعه کنید. آنان، حجت من بر شما هستند و من حجت خدا هستم ..."[۳]»[۴].
پرسشهای وابسته
منبعشناسی جامع مهدویت
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ " مَنْ كَانَ مِنْكُمْ مِمَّنْ قَدْ رَوَى حَدِيثَنَا وَ نَظَرَ فِي حَلَالِنَا وَ حَرَامِنَا وَ عَرَفَ أَحْكَامَنَا فَلْيَرْضَوْا بِهِ حَكَماً فَإِنِّي قَدْ جَعَلْتُهُ عَلَيْكُمْ حَاكِما "؛ بحار الأنوار، ج ۲، ص ۲۰.
- ↑ " فَأَمَّا مَنْ كَانَ مِنَ الْفُقَهَاءِ صَائِناً لِنَفْسِهِ، حَافِظاً لِدِينِهِ، مُخَالِفاً لِهَوَاهُ، مُطِيعاً لِأَمْرِ مَوْلَاهُ فَلِلْعَوَامِّ أَنْ يُقَلِّدُوهُ "؛ شیخ حر عاملی، وسائل الشیعة، ج ۲۷، ص ۱۳۱.
- ↑ " أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِيهَا إِلَى رُوَاةِ حَدِيثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِي عَلَيْكُمْ وَ أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ عَلَيْهِم "؛ بحار الأنوار، ج ۲۷، ص ۱۴۰.
- ↑ رضوی، رسول، امام مهدی، ص ۸۹-۹۱.