انجیل: تفاوت میان نسخه‌ها

'''انجیل'''، نام [[کتاب مقدس]] [[مسیحیان]] است. این کتاب، دارای چهار بخش است: انجیل متّی، انجیل [[مرقس]]، [[انجیل لوقا]] و انجیل [[یوحنّا]]. در این انجیل‌ها مطالبی از شرح [[زندگی]] [[حضرت عیسی]]{{ع}} و [[تعالیم]] او و حوادث آن دوران است. آنچه به نام انجیل از سوی [[خدا]] بر [[حضرت عیسی]] نازل شده بود، غیر از این انجیل‌های چهارگانه است که سال‌ها پس از [[حضرت عیسی]] به دست این چهار نفر از [[شاگردان]] و [[پیروان]] او نگاشته شده است و معتقدیم که در [[تورات]] و انجیل، [[تحریف]] به وجود آمده است. به انجیل، "[[عهد جدید]]" هم گفته می‌شود، در مقابل "[[عهد قدیم]]" که به [[تورات]] می‌گویند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۲۵.</ref>.

 

*کلمه "انجیل" از ریشه عبرانی یا [[سریانی]]، همان کتابی است که بر [[حضرت عیسی]]{{ع}} نازل گشت<ref>لسان العرب‌، ۱۱/ ۶۴۸.</ref>. برخی صاحب‌نظران این کلمه را یونانی دانسته‌اند به معنای [[بشارت]]<ref>اعلام القرآن‌، ۲۲۷؛ قاموس کتاب مقدس‌، ۱۱.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 138.</ref>.

*[[قرآن]] [[دوازده]] بار کلمه "انجیل" را به کار برده و به برخی ویژگی‌های این [[کتاب آسمانی]] اشارت برده است؛ از آن جمله اینکه‌ انجیل‌ [[حضرت عیسی]]{{ع}} احکامی را در خود داشته است<ref>{{متن قرآن| لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ وَقَالَ الْمَسِيحُ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اعْبُدُواْ اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ إِنَّهُ مَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ }}؛ سوره مائده، آیه ۷۲.</ref>. [[احکام شرعی]] انجیل، آسان‌تر از [[احکام شریعت]] [[حضرت موسی]]{{ع}} بوده است<ref>{{متن قرآن|ذَلِكَ مِنْ أَنبَاء الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُون أَقْلامَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ }}؛ سوره آل عمران، آیه ۴۴.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 138.</ref>.

*[[قرآن کریم]]، از انجیل به [[نیکی]] و بزرگی یاد کرده و آن را سراسر [[نور]]، [[هدایت]] و موعظت دانسته که [[تورات]] را نیز [[تصدیق]] می‌کند<ref>{{متن قرآن|وَقَفَّيْنَا عَلَى آثَارِهِم بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرَاةِ وَآتَيْنَاهُ الإِنجِيلَ فِيهِ هُدًى وَنُورٌ وَمُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْرَاةِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِينَ}}؛ سوره مائده، آیه ۴۶ و {{متن قرآن|إِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَعَلَى وَالِدَتِكَ إِذْ أَيَّدتُّكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَكَهْلاً وَإِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنفُخُ فِيهَا فَتَكُونُ طَيْرًا بِإِذْنِي وَتُبْرِئُ الأَكْمَهَ وَالأَبْرَصَ بِإِذْنِي وَإِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتَى بِإِذْنِي وَإِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرَائِيلَ عَنكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْهُمْ إِنْ هَذَا إِلاَّ سِحْرٌ مُّبِينٌ}}؛ آیه ۱۱۰.</ref>. نیز فرموده است که اگر [[اهل کتاب]] به [[تورات]] و انجیل عمل می‌کردند، [[خداوند]] از [[زمین]] و [[آسمان]] بدانان روزی می‌دهد؛ اما تنها شماری اندک به آن پایبندند<ref>{{متن قرآن|وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُواْ التَّوْرَاةَ وَالإِنجِيلَ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْهِم مِّن رَّبِّهِمْ لأَكَلُواْ مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِم مِّنْهُمْ أُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ سَاء مَا يَعْمَلُونَ}}؛ سوره مائده، آیه ۶۶.</ref>. رهبانیتی که [[راهبان]] [[نصارا]] خویش را بدان ملزم کرده‌اند، در انجیل [[حضرت عیسی]]{{ع}} روا نیست<ref>{{متن قرآن| ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلَى آثَارِهِم بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَآتَيْنَاهُ الإِنجِيلَ وَجَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلاَّ ابْتِغَاء رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا فَآتَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ وَكَثِيرٌ مِّنْهُمْ فَاسِقُونَ}}؛

سوره حدید، آیه ۲۷.</ref>. بنابر [[آیات قرآنی]]، در انجیل از [[پیامبر]] [[مسلمانان]] [[حضرت محمد]]{{صل}} یاد شده و از نشانه‌های او و نامش، [[احمد]]، سخن رفته است<ref>{{متن قرآن|وَإِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُم مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَمُبَشِّرًا بِرَسُولٍ يَأْتِي مِن بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جَاءَهُم بِالْبَيِّنَاتِ قَالُوا هَذَا سِحْرٌ مُّبِينٌ}}؛ سوره صف، آیه ۶.</ref>. نیز گفته است که او [[پیامبر]] امی است<ref>{{متن قرآن|وَاكْتُبْ لَنَا فِي هَذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ إِنَّا هُدْنَا إِلَيْكَ قَالَ عَذَابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشَاء وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِنَا يُؤْمِنُونَ}}؛ سوره اعراف، آیه ۱۵۶.</ref>. [[وصف]] [[پیروان]] [[پیامبر اسلام]]{{صل}} نیز در آن آمده است<ref>{{متن قرآن|مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاء عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاء بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِي الإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا}}؛ سوره فتح، آیه ۲۹.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 138.</ref>.

==[[کتاب مقدس]]==

*انجیلی که امروزه در دسترس است، در [[حقیقت]] چهار کتاب است و میان مجموعه‌ کتاب مقدس‌ جای گرفته است. [[کتاب مقدس]]، مجموعه‌ [[عهد]] عتیق‌ ([[تورات]]) و [[عهد جدید]] است. [[عهد عتیق]] را [[یهودیان]] و [[مسیحیان]] معتبر و [[مقدس]] می‌شمارند؛ اما [[یهودیان]] [[اعتقادی]] به [[عهد جدید]] ندارند. در [[عهد جدید]] [[احکام شرعی]] یافته نمی‌شود و [[مسیحیان]] ناچارند در این باره به [[عهد عتیق]] [[رجوع]] کنند<ref>آشنایی با تاریخ ادیان‌، ۱۵۵.</ref>. [[عهد جدید]]، شامل ۲۷ کتاب است که شورای کارتاژ در سال ۳۹۷ م. به آنها رسمیت بخشیده‌اند<ref>دائرة المعارف کتاب مقدس‌، ۵.</ref>. [[مسیحیان]] معتقدند که [[چهل]] نویسنده در مدتی بیش از ۱۵۰۰ سال مجموعه [[کتاب مقدس]] را نگاشته‌اند<ref>همان، ۳۷.</ref>. همچنین معتقدند که [[خداوند]] به انسان‌هایی [[الهام]] کرده و آنان از این گذر، [[کتاب مقدس]] را نگاشته‌اند. بدین‌سان [[مسیحیان]] [[کتاب مقدس]] را کتابی آسمانی می‌پندارند هر چند نویسندگان آن، زمینی‌اند<ref>آشنایی با ادیان بزرگ‌، ۱۳۱.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 138.</ref>.

*پس از [[حضرت عیسی]]{{ع}} [[یهودیان]] نسخه‌های انجیل را از میان بردند و [[مسیحیان]]، سال‌های بسیار بی کتاب بودند. سرانجام برخی بزرگان [[دینی]] آنان تصمیم گرفتند بنابر محفوظات و شنیده‌های خویش، کتابی برای [[مردم]] فراهم سازند<ref>دائرة المعارف تشیع‌، ۲/ ۵۴۱.</ref>. بدین‌سان، بسیاری کسان برای [[نوشتن]] سخنان و وقایع [[زندگی]] [[حضرت عیسی]]{{ع}} دست به قلم شدند و آثاری آفریدند و شمار این اناجیل به ۶۶ رسید؛ اما در فاصله میان ۴۹۲ تا ۴۹۶ م. پاپ ژیلاسیوس همه آنها را جز چهار انجیل مردود خواند<ref>اعلام قرآن‌، ۲۳۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 139.</ref>.

*بنابر تحقیقات محققان [[مسلمان]]، نزدیک‌ترین انجیل به آموزه‌های [[قرآن]]، انجیل [[برنابا]] است که بر اثر [[تعصب]] آباء [[کلیسا]] کنار نهاده شد. در این انجیل اشاراتی به [[پیامبر آخرالزمان]] و [[جهانی بودن]] [[دین]] او آمده است. این انجیل را [[حیدر]] قلی خان سردار کابلی به [[فارسی]] برگرانیده است<ref>همان؛ معارف و معاریف‌، ۱/ ۲۷۸.</ref>. زمان تدوین اناجیل اربعه میان سال‌های ۷۰ تا ۱۱۰ م. است<ref>عهدین‌، قرآن و علم‌، ۸۳.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 139.</ref>.

*[[مسیحیان]] بر آن‌اند که اناجیل، تنها زندگی‌نامه و سخنان [[حضرت]] مسیح‌اند که چهار تن به نام [[متی]]، [[مرقس]]، [[لوقا]] و [[یوحنا]] آنها را نگاشته‌اند. سه انجیل [[متی]]، [[مرقس]] و [[لوقا]] بسیار به یکدیگر شبیه‌اند و از این رو، آنها را "اناجیل همنظر" می‌خوانند. بنابر تحقیقات انجام شده، ۹۱ درصد انجیل [[مرقس]] در انجیل [[متی]] و ۵۳ درصد آن در [[انجیل لوقا]] تکرار شده است<ref>دائرة المعارف کتاب مقدس‌، ۲۵۹؛ عهدین‌، قرآن و علم‌، ۱۰۷.</ref>. اناجیل همنظر شرح مختصری از [[زندگی]] و [[تعالیم]] [[مسیح]]{{ع}} پیش می‌کشند؛ اما انجیل [[یوحنا]] مختصری است از رویدادهای مهم [[زندگی]] [[مسیح]]{{ع}} و تعلیمات [[روحانی]] و [[اوامر]] او. این انجیل موضوع [[الوهیت]] [[حضرت مسیح]]{{ع}} را برجسته‌تر می‌نماید؛ اما مطالبی همچون میلاد و [[صعود]] او و عشای ربانی را وانهاده است. محققین این [[اختلاف]] را دلیلی بر تأخر زمانی انجیل [[یوحنا]] می‌دانند؛ زیرا نویسنده از اناجیل دیگر [[آگاهی]] داشته و نخواسته است آنها را تکرار کند. در این میان، انجیل [[مرقس]] پیش از دیگر اناجیل نگاشته شده است<ref>قاموس کتاب مقدس‌، ۱۱۲ و ۱۱۳.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 139.</ref>.

*[[قرآن کریم]]، هیچ گاه از کلمه "اناجیل" استفاده نکرده است؛ بلکه از "انجیل" یاد می‌کند و از [[آیات قرآنی]] برمی‌آید که [[کتاب آسمانی]] [[حضرت مسیح]]{{ع}} دستخوش [[تحریف]] شده است<ref>{{متن قرآن|أَفَتَطْمَعُونَ أَن يُؤْمِنُواْ لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِن بَعْدِ مَا عَقَلُوهُ وَهُمْ يَعْلَمُونَ}}؛ سوره بقره، آیه ۷۵؛ {{متن قرآن| وَإِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقًا يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُم بِالْكِتَابِ لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتَابِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ وَيَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُونَ}}؛ سوره آل عمران،آیه ۷۸؛ {{متن قرآن|فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَنَسُواْ حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُواْ بِهِ وَلاَ تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَىَ خَائِنَةٍ مِّنْهُمْ إِلاَّ قَلِيلاً مِّنْهُمُ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ وَمِنَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّا نَصَارَى أَخَذْنَا مِيثَاقَهُمْ فَنَسُواْ حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُواْ بِهِ فَأَغْرَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاء إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَسَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللَّهُ بِمَا كَانُواْ يَصْنَعُونَ}}؛ سوره مائده/ ۱۳ و ۱۴؛ المیزان/ ۳/ ۸ و ۹.</ref>. اینکه اناجیل فعلی پس از زمان [[حضرت عیسی]]{{ع}} و حتی پس از [[حواریون]] پدید آمده‌اند، [[گواهی]] روشن بر این [[حقیقت]] است<ref>اعلام القرآن‌، ۲۳۰؛ تحقیقی در دین مسیح‌، ۲۵- ۳۰.</ref>. نویسندگان برای تألیف اناجیل از دو منبع سود جسته‌اند: یکی [[سنن]] شفاهی [[جماعت]] نخستین [[مسیحی]] که بی [[گمان]] ذهنیات شخصی و تخیلات به این منبع راه یافته است به ویژه اندیشه‌های [[پولس]] که برخی [[صاحب نظران]] او را معمار [[مسیحیت]] کنونی می‌دانند<ref>آشنایی با ادیان بزرگ‌، ۱۲۴، ۱۲۵ و ۱۴۷؛ بحارالانوار، ۸/ ۳۱۱.</ref>. از اناجیل تنها انجیل [[متی]] به زبان عبری- زبان [[حضرت عیسی]]{{ع}}- بوده که آن نیز در قرن ۱۱ م. مفقود شده است<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 140-141.</ref>.

 

==تحریف‌های [[آشکار]] اناجیل==

#به [[صلیب]] کشیده شدن [[حضرت عیسی]]{{ع}}<ref>بشارت عهدین‌، ۵۶- ۵۴.</ref>. [[قرآن]] چنین رویدادی را نمی‌پذیرد و تصریح دارد که [[خداوند]]، [[حضرت عیسی]]{{ع}} را به سوی خود برده است<ref>{{متن قرآن| وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَكِن شُبِّهَ لَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُواْ فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ مَا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلاَّ اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا بَل رَّفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا }}؛ سوره نساء، آیه ۱۵۷ و ۱۵۸.</ref>.

#[[صاحب]] کتاب نبودن [[حضرت عیسی]]<ref>کلام مسیحی‌، ۴۹.</ref> بنابر [[باور]] [[مسیحیان]]- که برگرفته از اناجیل است- [[حضرت عیسی]]{{ع}} کتابی به نام انجیل نداشته است؛ اما [[قرآن]] بیان می‌دارد که [[خداوند]]، انجیل را بر این [[پیامبر الهی]]{{ع}} نازل کرده است<ref>{{متن قرآن| قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا }}؛ سوره مریم، آیه ۳۰.</ref>.

#[[تثلیث]]؛ یعنی [[الوهیت]] [[حضرت مسیح]]{{ع}} و [[روح القدس]] در کنار [[خداوند]]<ref>بشارت عهدین‌، ۶۴- ۶۱.</ref>. [[قرآن کریم]] از این [[اعتقاد]] [[نصارا]] یاد کرده و آنان را نکوهیده است<ref>{{متن قرآن|يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لاَ تَغْلُواْ فِي دِينِكُمْ وَلاَ تَقُولُواْ عَلَى اللَّهِ إِلاَّ الْحَقَّ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِّنْهُ فَآمِنُواْ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلاَ تَقُولُواْ ثَلاثَةٌ انتَهُواْ خَيْرًا لَّكُمْ إِنَّمَا اللَّهُ إِلَهٌ وَاحِدٌ سُبْحَانَهُ أَن يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَات وَمَا فِي الأَرْضِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلاً }}؛ سوره نساء، آیه ۱۷۱؛ {{متن قرآن|لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُواْ إِنَّ اللَّهَ ثَالِثُ ثَلاثَةٍ وَمَا مِنْ إِلَهٍ إِلاَّ إِلَهٌ وَاحِدٌ وَإِن لَّمْ يَنتَهُواْ عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ }}؛ سوره مائده، آیه ۷۳.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص 140.</ref>.

==انجیل در فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم==

از جمله آیاتی که در باره انجیل و [[مسیحیت]]، در ارتباط با [[پیامبر]] آمده است، یا موضع [[پیامبر]] را نشان می‌دهد. جالب این که [[قرآن]] گاه از [[مسیحیت]] با تعبیر [[اهل انجیل]] یاد کرده است. البته [[مسیحیان]] هرگز نمی‌گویند [[عیسی]] کتابی به نام انجیل آورد. آوردن [[وحی]] توسط [[عیسی]] به گونه‌ای که [[مسلمانان]] در مورد [[قرآن]] و [[پیامبر اسلام]] معتقدند، در [[مسیحیت]] جایی ندارد. با این همه انجیل را [[مقدس]] می‌شمرند و [[عنایت خدا]] به کاتبان آن می‌دانند.

*'''نکته''': جهادگران در [[راه خدا]] سوداگرانی هستند که با [[خدا]] معامله می‌کنند و آنان که در [[راه خدا]] [[جان]] خود را از دست می‌دهند به [[رستگاری]] بزرگ - الْفَوْزُ الْعَظیمُ - نائل می‌شوند و این [[وعده]] [[حق]] [[خداوند]] است که در [[کتاب‌های آسمانی]] [[تورات]] و انجیل و [[قرآن]] آمده است<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۱۸۴-۱۸۸.</ref>.