سرجون بن منصور: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
در دورۀ [[یزید]] هم چنین نقشی را در دربار [[یزید]] داشت و با [[یزید]]، همدم و مأنوس بود. با [[رأی]] و نظر او بود که [[یزید]]، پس از [[بیعت]] [[شیعیان]] [[کوفه]] با [[مسلم بن عقیل]]، برای سرکوبی [[نهضت]] [[کوفیان]]، [[ابن زیاد]] را به [[ولایت]] [[کوفه]] گماشت <ref>مقتل الحسین مقرم، ص۱۶۹.</ref>. سرجون رومی، سمت دفتر [[اداری]] و کاتب بودن را در دربار [[خلفا]]، در دورۀ [[مروان بن حکم]] و [[عبد الملک مروان]] هم داشت و چون برخی کوتاهیها و سهل انگاریها در کار او دیدند، با لطایف الحیلی مثل [[تغییر]] [[دیوان محاسبات]] از رومی به [[عربی]]، او را از کار برکنار کردند<ref>العقد الفرید، ج۴، ص۲۵۲.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۴۱.</ref> | در دورۀ [[یزید]] هم چنین نقشی را در دربار [[یزید]] داشت و با [[یزید]]، همدم و مأنوس بود. با [[رأی]] و نظر او بود که [[یزید]]، پس از [[بیعت]] [[شیعیان]] [[کوفه]] با [[مسلم بن عقیل]]، برای سرکوبی [[نهضت]] [[کوفیان]]، [[ابن زیاد]] را به [[ولایت]] [[کوفه]] گماشت <ref>مقتل الحسین مقرم، ص۱۶۹.</ref>. | ||
سرجون رومی، سمت دفتر [[اداری]] و کاتب بودن را در دربار [[خلفا]]، در دورۀ [[مروان بن حکم]] و [[عبد الملک مروان]] هم داشت و چون برخی کوتاهیها و سهل انگاریها در کار او دیدند، با لطایف الحیلی مثل [[تغییر]] [[دیوان محاسبات]] از رومی به [[عربی]]، او را از کار برکنار کردند<ref>العقد الفرید، ج۴، ص۲۵۲.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۴۱.</ref> | |||
==منابع== | ==منابع== | ||
نسخهٔ ۵ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۲۳
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
سرجون بن منصور از مسیحیان شام بود که معاویه او را بعنوان مشاور خویش در امر حکومت، استخدام کرده بود.
مقدمه
در دورۀ یزید هم چنین نقشی را در دربار یزید داشت و با یزید، همدم و مأنوس بود. با رأی و نظر او بود که یزید، پس از بیعت شیعیان کوفه با مسلم بن عقیل، برای سرکوبی نهضت کوفیان، ابن زیاد را به ولایت کوفه گماشت [۱].
سرجون رومی، سمت دفتر اداری و کاتب بودن را در دربار خلفا، در دورۀ مروان بن حکم و عبد الملک مروان هم داشت و چون برخی کوتاهیها و سهل انگاریها در کار او دیدند، با لطایف الحیلی مثل تغییر دیوان محاسبات از رومی به عربی، او را از کار برکنار کردند[۲].[۳]
منابع
پانویس
- ↑ مقتل الحسین مقرم، ص۱۶۹.
- ↑ العقد الفرید، ج۴، ص۲۵۲.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۲۴۱.