وحدت امت در فقه سیاسی

اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث وحدت امت است. "وحدت امت" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

وحدت امت در قرآن - وحدت امت در حدیث - وحدت امت در کلام اسلامی - وحدت امت در فلسفه اسلامی - وحدت امت در عرفان اسلامی - وحدت امت در فقه سیاسی

در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل وحدت امت (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

یگانگی، یک تن. اصل آن "وحد" به معنای انفراد. “واحد” از اسمای الهی.

﴿قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ﴾.

در جامعه قرآنی به وحدت کلمه و امت واحده بسیار سفارش شده است: ﴿قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ﴾. آیه شریفه به اجتناب از تفرقه و حفظ وحدت کلمه موعظه می‌کند و از هر تجمعی که در آن غوغا و سروصدایی که شعور در آن نباشد، نهی کرده و چه‌بسا این غوغاسالاری‌ها حق را می‌میراند و باطل را احیا می‌کند. همبستگی و وحدت اجتماعی با رویکرد قیام برای خدا با تعابیر و اصطلاحات دیگری از جمله ﴿الْفِتْ﴾، ﴿مَوَدَّةٌ﴾، ﴿إِخْوَانًا﴾ و... وارد شده است.

منابع

• نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم