ناسپاسی در حدیث

این مدخل زیرشاخهٔ بحث ناسپاسی است. ناسپاسی از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود: ناسپاسی در قرآن - ناسپاسی در حدیث - ناسپاسی در نهج البلاغه - ناسپاسی در اخلاق اسلامی - ناسپاسی در معارف دعا و زیارات - پرسش‌های مرتبط

احادیث مرتبط

1. امام صادق (ع) می‌فرمایند: "خداوند -عزَّوجلَّ! - بر قومی نعمت‌هایی بخشید امّا آنان شکر آن نعمت‌ها را به جای نیاوردند، از این رو آن نعمت‌ها مایه وبال آنان شد. نیز قومی را به مصائب و مشکلاتی مبتلا ساخت امّا آنان بر آن مشکلات صبر ورزیدند، از این رو آن مشکلات برای آنان به نعمت تبدیل شد" ؛
2. امام صادق (ع) می‌فرمایند: "کسی که جفاء و کفران نعمت را به قلب خود انکار نکند، شکر نعمت را به جای نیاورده است" ؛
3. امام صادق (ع) می‌فرمایند: "هرکس که کفران نعمت به غضبش درنیاورد، شکر نعمت را به جای نیاورده است" ؛
4. امام رضا (ع) می‌فرمایند: "هرکس که از آفریده‌های خداوند سپاس نگوید، خداوند - عزَّ وجلَّ! - را سپاس نمی‌گوید" ؛
5. امام جواد (ع) از پدران خود حکایت فرمودند که: "سلمان روزی ابوذر را به میهمانی به منزل خود دعوت کرد. آن روز او از توبره خود نانی خشک در آورد، آن را از کوزه‌اش نم‌دار کرد و در مقابل ابوذر نهاد. ابوذر چون نان را دید گفت: چه نان خوبی بود اگر نمکی به همراهش بود، در این حال سلمان برخاست از منزل خارج شد کوزه خود را در مقابل مقداری نمک به گرو گذاشت و نمک را نزد ابوذر آورد، او نیز مقداری نمک بر نان می‌ریخت و آن را می‌خورد و می‌گفت: حمد خدای را که این قناعت را نصیب ما فرمود؛ سلمان چون این سخن را شنید گفت: اگر قناعتی در کار بود اکنون کوزه من به گرو نرفته بود!" ؛
6. امام صادق (ع) می‌فرمایند: "خوشا به حال کسی که نعمت خدا را به کفران تبدیل نکند، خوشا به حال آنان که برای خدا و در راه او دوستی می‌کنند" ؛
7. امام صادق (ع) می‌فرمایند: "هیچ بنده‌ای نیست مگر آنکه خداوند را بر او در اشتباهی که انجام داده حجّت است، یا درباره گناهی که مرتکب شده، و یا درباره نعمتی که در شکرگذاری از آن کوتاهی ورزیده است"؛
8. پیامبر اکرم (ص) فرمودند: "فشار قبر برای مؤمن، کفّاره از بین بردن نعمت‌هایی است که از او سرزده است" ؛
9. امام صادق (ع) می‌فرمایند: "اگر کسی بگوید فلان چیز و فلان چیز را خوردم و به من ضرر وارد کرد، این کفران نعمت است" ؛
10. امام جواد (ع) فرمودند: "نعمتی که سپاس‌گذاری نشود، مانند گناهی است که بخشیده نمی‌شود" ؛
11. بنا بر آنچه در "غرر الحکم" آمده، امیرمؤمنان (ع) فرمودند: "پاداش نیکی را با بدی دادن، کفران نعمت است؛ کفران نعمت پستی است، و انسان نادانی که چنین کند شوم است؛ آفت نعمت‌ها که موجب از بین رفتن آن می‌شود، کفران نعمت است؛ بدترین مردم کسی است که نعمت را سپاس نمی‌گوید، و حرمت را رعایت نمی‌کند؛ آن کس که کفران نعمت کند، به فضل و رحمت خداوند کفران ورزیده است؛ کفران نعمت موجب جلب نقمت و عذاب می‌شود؛ آن کس که کفران نعمت کند، نزد خداوند و مردمان مذموم است؛ آن کس که از نعمت‌ها کمک جوید تا گناهی انجام دهد، کسی است که به شدّت کفران نعمت کرده است؛ آنچه که باعث روگرداندن نعمت‌ها می‌شود، کفران آن است؛ کفران نعمت‌ها موجب از بین رفتن آن می‌شود؛ کفران نیکی‌ها موجب محرومیّت از آن نیکی‌ها می‌شود".

منابع

• مظاهری، حسین، دانش اخلاق اسلامی ج۳