روم: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[روم در قرآن]] - [[روم در معارف مهدویت]] - [[روم در معارف دعا و زیارات]] - [[روم در معارف و سیره سجادی]] | پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[روم در قرآن]] - [[روم در معارف مهدویت]] - [[روم در معارف دعا و زیارات]] - [[روم در معارف و سیره سجادی]] | پرسش مرتبط  = }}
== مقدمه ==
== مقدمه ==
[[سرزمین روم]] در ساحل مدیترانه در [[غرب]] [[آسیا]] قرار داشته است که در [[زمان]] [[ظهور اسلام]] شامل [[سرزمین]] کنونی [[ترکیه]] و بیشتر [[شامات]] و [[اردن]] و [[مصر]] و سرزمین اروپای شرقی بوده است. در زمان [[پیامبر اسلام]]{{صل}} و پس از آن [[امپراطوری روم]] یک [[حکومت]] [[مقتدر]] بین‌المللی و از معارضان [[مسلمانان]] بود، چنان‌که در [[حیات پیامبر]] [[جنگ موته]] بین [[رومیان]] و مسلمانان باعث [[شهادت]] [[جعفر طیار]]{{ع}} گردید. [[امام سجاد]]{{ع}} در [[صحیفه]] آنگاه که از [[خدای متعال]] درخواست [[نابودی دشمنان]] [[اسلام]] را می‌نماید از روم نیز نام برده است: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ وَ اعْمُمْ بِذَلِكَ أَعْدَاءَكَ فِي‏ أَقْطَارِ الْبِلَادِ مِنَ الْهِنْدِ وَ الرُّومِ وَ...}} <ref>دعای ۲۷.</ref>؛ «ای [[خداوند]] چنان کن این [[دعا]] همه دشمنانت را در اقطار بلاد در برگیرد: از [[هندوان]] و رومیان و»...<ref>التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، حسن مصطفوی، دارالکتب العلمیة، بیروت، ۱۴۳۰، چاپ سوم؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، سروش، تهران، ۱۳۷۵، چاپ دوم.</ref>.<ref>[[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «روم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص۲۵۴.</ref>
{{متن قرآن|غُلِبَتِ الرُّومُ}}<ref>«رومیان شکست خوردند» سوره روم، آیه ۲.</ref>.
مؤلف «[[دایرة المعارف کتاب مقدس]]» می‌نویسد: «[[روم]]، یکی از مهم‌ترین شهرهای [[دنیا]] که در سواحل رود تیبر به فاصله ۱۷ مایلی از دریای مدیترانه واقع شده است... در [[قرن پنجم]] قبل از میلاد به صورت یک [[حکومت سیاسی]] [[قدرتمند]] در آمد... و سرانجام روم به امپراطوری بزرگی تبدیل گردید».


==جستارهای وابسته ==
هاکس، مؤلف «[[قاموس کتاب مقدس]]» درباره «[[رومیه]]» می‌نویسد: «پایتخت [[مملکت روم]] است و در قدیم الایام همچو پایتخت دنیا محسوب و بر رود تیبر یعنی به مسافت پانزده میل از دهنه آن واقع است»<ref>قاموس کتاب مقدس، ص۴۳۰.</ref>.
 
مؤلف کتاب مفردات الفاظ القرآن روم را از زاویه‌ای دیگر تبیین می‌کند: «گاهی به نسلی و [[نژادی]] معروف و گاهی به جمع و گروه [[رومی]] اطلاق می‌شود مثل واژه- [[عجم]] (واژه عجم نیز در معنی غیر [[عرب‌ها]] و همچنین [[ایرانی‌ها]] به کار می‌رود»<ref>مفردات الفاط القرآن، ص۱۲۶. </ref>.
 
اطلاعات [[قرآنی]] منظور از «روم» را [[دولت]] [[امپراطوری روم]] می‌داند<ref>اطلاعات قرآنی، ص۲۹۵.</ref> و برخی از [[دانشمندان]] اظهار دارند: «روم امپراطوری بزرگی بود که بر متصرفات وسیعی در [[آسیا]] و اروپا و [[آفریقا]] [[حکومت]] داشت و ایتالیا نیز قسمتی از آن محسوب می‌شد میان آنها و [[اهل فارس]] ([[ایرانیان]]) جنگ‌های بزرگ واقع شده است و مخصوص در نواحی [[شام]] که نزدیک [[حجاز]] بود [[جنگی]] رخ داد که به هزیمت رو میان تمام شد [[قرآن عظیم]] خبر داد که روم پس از مغلوب شدن در عرض سه تا نه سال [[پیروز]] خواهد شد»<ref>[[سید علی اکبر قرشی]]، قاموس قرآن، ج۳، ص۴۲.</ref> «اطلاع دادن صریح [[وحی الهی]] از اینکه [[رومیان]] پس از [[شکست]] خوردن اولیه، در فاصله چند سال بر [[فارسیان]] [[غلبه]] خواهند کرد از موارد [[اخبار]] [[غیب]] است»<ref>دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ص۱۳۱.</ref>.
 
در [[المیزان]] می‌خوانیم «کلمه روم نام اقوامی از [[انسان‌ها]] است که در ساحل مدیترانه در [[غرب]] آسیا [[زندگی]] می‌کنند، در آن ایام این [[اقوام]] امپراطوری بزرگ وسیعی تشکیل داده بودند، به طوری که دامنه آن تا حدود [[شامات]] توسعه یافته بود»<ref>تفسیر المیزان، ج۲، ص۲۴۵.</ref>.
 
[[دولت]] [[ایران]] و [[روم]] در [[عصر پیامبر]]{{صل}} دو [[ابر]] [[قدرت]] بزرگ [[جهان]] به شمار می‌آمدند در آن [[زمان]] [[پادشاه ایران]] «[[خسرو پرویز]]» و [[پادشاه روم]] «[[هرقل]]» بود و [[جنگی]] ۲۴ ساله بین آنان در گرفت نخست [[سپاه]] [[ایرانیان]] به سرداری «[[شهر براز]]» و «شاهین» به قلمرو روم شرقی [[حمله]] کردند و به [[سختی]] آنان را [[شکست]] دادند به طوری که منطقه شامات [[مصر]] و [[آسیای صغیر]] را [[تصرف]] کردند این شکست در حدود سال ۶۱۶ میلادی (یعنی حدود سال ششم یا هفتم [[هجری]]) رخ داد سپس پادشاه روم در سال ۶۲۲ میلادی [[تهاجم]] خود را به ایران آغاز کرد و ظرف شش سال ایران را شکست داد بنابراین شکست ایرانیان در حدود سال‌های اول تا [[ششم هجری]] بوده و [[صلح حدیبیه]] نیز در [[سال ششم هجری]] واقع شد محل درگیری سپاه ایران و روم و مکان شکست [[رومیان]] در شمال [[جزیره العرب]] در [[سرزمین شام]] نزدیک محل سکونت [[مردمان]] [[مکه]] بوده است. البته برخی [[مفسران]] نیز احتمال داده‌اند که این مکان نزدیک‌ترین نقطه مرزی ایران و روم بوده است... برخی از محققان نیز این بخش از [[آیه]] را یکی از موارد [[اعجاز علمی قرآن]] دانسته‌اند؛ چراکه محققان [[علم جغرافیا]] دریافته‌اند که گودترین و پایین‌ترین منطقه روی [[زمین]] [[بحر المیت]] (منطقه‌ای نزدیک [[فلسطین]]) است که [[جنگ ایران و روم]] در آن واقع شد و در [[قرآن]] با تعبیر {{متن قرآن|أَدْنَى الْأَرْضِ}}<ref>«در نزدیک‌ترین سرزمین و آنان پس از شکستشان به زودی پیروز می‌گردند» سوره روم، آیه ۳.</ref> (پایین‌ترین و [[پست‌ترین]] [[سرزمین]])<ref>واژه «ادنی» به معنی نزدیک‌تر و نیز به معنای پست و پایین‌تر به کار رفته است. </ref> به آن اشاره شده است»<ref>تفسیر مهر، ج۷، ص۲۷۴.</ref>.
 
«در [[سال دهم بعثت]] [[سپاهیان]] خسرو پرویز پادشاه ایران رومیان را پی در پی شکست دادند و در نزدیک‌ترین مرزهای [[عرب]] و روم؛ رومیان مغلوب شدند و ایرانیان شامات و [[فلسطین]] را [[متصرف]] شدند»<ref>روضة الصفا، ص۲۳۴.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص۷۸.</ref>
 
== جستارهای وابسته ==
*[[سوره روم]]
*[[سوره روم]]
== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:1100609.jpg|22px]] [[امیر شیرزاد|شیرزاد، امیر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|'''مقاله «روم»، دانشنامه صحیفه سجادیه''']]
# [[پرونده:IM010430.jpg|22px]] [[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|'''اماکن جغرافیایی در قرآن''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}

نسخهٔ ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۴۳

مقدمه

﴿غُلِبَتِ الرُّومُ[۱]. مؤلف «دایرة المعارف کتاب مقدس» می‌نویسد: «روم، یکی از مهم‌ترین شهرهای دنیا که در سواحل رود تیبر به فاصله ۱۷ مایلی از دریای مدیترانه واقع شده است... در قرن پنجم قبل از میلاد به صورت یک حکومت سیاسی قدرتمند در آمد... و سرانجام روم به امپراطوری بزرگی تبدیل گردید».

هاکس، مؤلف «قاموس کتاب مقدس» درباره «رومیه» می‌نویسد: «پایتخت مملکت روم است و در قدیم الایام همچو پایتخت دنیا محسوب و بر رود تیبر یعنی به مسافت پانزده میل از دهنه آن واقع است»[۲].

مؤلف کتاب مفردات الفاظ القرآن روم را از زاویه‌ای دیگر تبیین می‌کند: «گاهی به نسلی و نژادی معروف و گاهی به جمع و گروه رومی اطلاق می‌شود مثل واژه- عجم (واژه عجم نیز در معنی غیر عرب‌ها و همچنین ایرانی‌ها به کار می‌رود»[۳].

اطلاعات قرآنی منظور از «روم» را دولت امپراطوری روم می‌داند[۴] و برخی از دانشمندان اظهار دارند: «روم امپراطوری بزرگی بود که بر متصرفات وسیعی در آسیا و اروپا و آفریقا حکومت داشت و ایتالیا نیز قسمتی از آن محسوب می‌شد میان آنها و اهل فارس (ایرانیان) جنگ‌های بزرگ واقع شده است و مخصوص در نواحی شام که نزدیک حجاز بود جنگی رخ داد که به هزیمت رو میان تمام شد قرآن عظیم خبر داد که روم پس از مغلوب شدن در عرض سه تا نه سال پیروز خواهد شد»[۵] «اطلاع دادن صریح وحی الهی از اینکه رومیان پس از شکست خوردن اولیه، در فاصله چند سال بر فارسیان غلبه خواهند کرد از موارد اخبار غیب است»[۶].

در المیزان می‌خوانیم «کلمه روم نام اقوامی از انسان‌ها است که در ساحل مدیترانه در غرب آسیا زندگی می‌کنند، در آن ایام این اقوام امپراطوری بزرگ وسیعی تشکیل داده بودند، به طوری که دامنه آن تا حدود شامات توسعه یافته بود»[۷].

دولت ایران و روم در عصر پیامبر(ص) دو ابر قدرت بزرگ جهان به شمار می‌آمدند در آن زمان پادشاه ایران «خسرو پرویز» و پادشاه روم «هرقل» بود و جنگی ۲۴ ساله بین آنان در گرفت نخست سپاه ایرانیان به سرداری «شهر براز» و «شاهین» به قلمرو روم شرقی حمله کردند و به سختی آنان را شکست دادند به طوری که منطقه شامات مصر و آسیای صغیر را تصرف کردند این شکست در حدود سال ۶۱۶ میلادی (یعنی حدود سال ششم یا هفتم هجری) رخ داد سپس پادشاه روم در سال ۶۲۲ میلادی تهاجم خود را به ایران آغاز کرد و ظرف شش سال ایران را شکست داد بنابراین شکست ایرانیان در حدود سال‌های اول تا ششم هجری بوده و صلح حدیبیه نیز در سال ششم هجری واقع شد محل درگیری سپاه ایران و روم و مکان شکست رومیان در شمال جزیره العرب در سرزمین شام نزدیک محل سکونت مردمان مکه بوده است. البته برخی مفسران نیز احتمال داده‌اند که این مکان نزدیک‌ترین نقطه مرزی ایران و روم بوده است... برخی از محققان نیز این بخش از آیه را یکی از موارد اعجاز علمی قرآن دانسته‌اند؛ چراکه محققان علم جغرافیا دریافته‌اند که گودترین و پایین‌ترین منطقه روی زمین بحر المیت (منطقه‌ای نزدیک فلسطین) است که جنگ ایران و روم در آن واقع شد و در قرآن با تعبیر ﴿أَدْنَى الْأَرْضِ[۸] (پایین‌ترین و پست‌ترین سرزمین)[۹] به آن اشاره شده است»[۱۰].

«در سال دهم بعثت سپاهیان خسرو پرویز پادشاه ایران رومیان را پی در پی شکست دادند و در نزدیک‌ترین مرزهای عرب و روم؛ رومیان مغلوب شدند و ایرانیان شامات و فلسطین را متصرف شدند»[۱۱].[۱۲]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. «رومیان شکست خوردند» سوره روم، آیه ۲.
  2. قاموس کتاب مقدس، ص۴۳۰.
  3. مفردات الفاط القرآن، ص۱۲۶.
  4. اطلاعات قرآنی، ص۲۹۵.
  5. سید علی اکبر قرشی، قاموس قرآن، ج۳، ص۴۲.
  6. دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ص۱۳۱.
  7. تفسیر المیزان، ج۲، ص۲۴۵.
  8. «در نزدیک‌ترین سرزمین و آنان پس از شکستشان به زودی پیروز می‌گردند» سوره روم، آیه ۳.
  9. واژه «ادنی» به معنی نزدیک‌تر و نیز به معنای پست و پایین‌تر به کار رفته است.
  10. تفسیر مهر، ج۷، ص۲۷۴.
  11. روضة الصفا، ص۲۳۴.
  12. فرزانه، محرم، اماکن جغرافیایی در قرآن، ص۷۸.