گندم عراق: تفاوت میان نسخه‌ها

یا گندم [[ری]]. [[عمر سعد]] ([[فرمانده سپاه]] [[کوفه]] در [[کربلا]]) در پاسخ به پیشنهاد [[سید الشهدا]] {{ع}} که او را از آلودن [[دست]] به [[خون]] خویش بر [[حذر]] می‌داشت و [[عمر سعد]] بهانه‌های مختلفی می‌آورد، از جمله گفت: به من وعدۀ [[حکومت ری]] داده شده است. [[حضرت]] او را [[نفرین]] کرد و فرمود: امیدوارم پس از [[مرگ]] من، از گندم [[عراق]]<ref>در معالی السبطین «گندم ری» آمده است.</ref> نخوری مگر اندکی. [[عمر سعد]] از روی [[استهزا]] گفت: "جو" آن هم مرا بس است (فی الشّعیر کفایه) طبق [[نفرین]] [[امام]]، [[عمر سعد]] به [[حکومت ری]] هم نرسید و به [[دست]] مختار کشته شد<ref>مقتل الحسین، مقرّم، ص۲۴۸؛ مناقب، ابن شهر آشوب، ج۴، ص۵۵.</ref>. در [[نقل]] دیگری آمده است که سال‌ها پیش از [[عاشورا]]، [[عمر سعد]] به آن [[حضرت]] گفته بود: برخی از سفیهان می‌پندارند که من تو را خواهم کشت. [[حضرت]] فرمود آنان سفیه نیستند، بلکه بردباران و حلیمانند؛ ولی آنچه مایۀ چشم روشنی است آن است که پس از من از گندم [[عراق]]، جز اندکی نخواهی خورد،<ref>اثبات الهداه، ج۵، ص۱۹۹ و ۲۱۰.</ref> که این، [[پیشگویی]] آن [[حضرت]] از وقایع کربلاست<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۴۱۶.</ref>.