مکر و فریبکاری در حدیث: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
| موضوع مرتبط = مکر و فریبکاری | | موضوع مرتبط = مکر و فریبکاری | ||
| عنوان مدخل = مکر و فریبکاری | | عنوان مدخل = مکر و فریبکاری | ||
| مداخل مرتبط = [[مکر و فریبکاری در قرآن]] - [[مکر و فریبکاری در حدیث | | مداخل مرتبط = [[مکر و فریبکاری در قرآن]] - [[مکر و فریبکاری در حدیث]] - [[مکر و فریبکاری در اخلاق اسلامی]] - [[مکر و فریبکاری در فقه سیاسی]] - [[مکر و فریبکاری در جامعهشناسی اسلامی]] - [[نفی مکر و فریبکاری در معارف و سیره نبوی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:رذایل اخلاقی]] | ||
نسخهٔ ۲۴ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۷
این مدخل زیرشاخهٔ بحث مکر و فریبکاری است. مکر و فریبکاری از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: مکر و فریبکاری در قرآن - مکر و فریبکاری در حدیث - مکر و فریبکاری در اخلاق اسلامی - مکر و فریبکاری در فقه سیاسی - مکر و فریبکاری در جامعهشناسی اسلامی - نفی مکر و فریبکاری در معارف و سیره نبوی - پرسش مرتبط نداردروایات مکر و فریبکاری
- امام صادق (ع) فرمودند: "اگر در این نکته که میباید روزی، اعمال خود را بر خداوند عرضه نمود تردیدی نیست، پس چرا حیله گری و حقّه بازی؟"[۱]؛
- امیر المؤمنین (ع) میفرمودند: "حقّهبازی و حیله گری در جهنّم است" [۲]؛
- پیامبر اکرم (ص) فرمودند: "مسلمان نیست آنکه مسلمانی را فریب دهد" [۳]؛
- امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: "اگر چنین نبود که فریب و خدعه گری در جهنّم جای دارد، من فریبگرترین و مکارترین فرد عرب بودم" [۴].[۵]
- علی (ع) میفرماید: "حیلهگر شیطانی است در صورت انسان"[۶].
- علی (ع) میفرماید: "مکر خصلت سرکشان است"[۷].
- علی (ع) میفرماید: "نیرنگ خوی فرومایگان است"[۸].
- علی (ع) میفرماید: "از خدعه بپرهیز که خدعه از اخلاق مردمان فرومایه است"[۹].
- علی (ع) میفرماید: "مکر و حیله فرومایگی است"[۱۰].
- رسول خدا (ص) فرمود: "از ما نیست کسی که با مسلمانی حیله کند"[۱۱].
- علی (ع) میفرماید: "فریب دادن کسی که به تو اطمینان کرده، کفر است"[۱۲].[۱۳]
منابع
پانویس
- ↑ « عَنِ الصَّادِقِ (ع) قَالَ: إِنْ كَانَ الْعَرْضُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَقّاً فَالْمَكْرُ لِمَا ذَا»؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۴.
- ↑ « مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ (ع) أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ: الْمَكْرُ وَ الْخَدِيعَةُ فِي النَّارِ»؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.
- ↑ « عَنِ الصَّادِقِ (ع) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً»؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.
- ↑ « قَالَ عَلِيٌّ (ع) لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ الْعَرَبِ»؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.
- ↑ مظاهری، حسین، دانش اخلاق اسلامی، ج۱، ص ۳۹۸.
- ↑ «اَلْمَكُورُ شَيْطَانٌ فِي صُورَةِ إِنْسَانٍ»؛ جمالالدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلالالدین محدث، ج۱، ص۳۸۱.
- ↑ «اَلْمَكْرُ شِيمَةُ اَلْمَرَدَةِ»؛ جمالالدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلالالدین محدث، ج۱، ص۱۶۴.
- ↑ «اَلْمَكْرُ سَجِيَّةُ اَللِّئَامِ»؛ جمالالدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلالالدین محدث، ج۱، ص۱۷۱.
- ↑ « إِيَّاكَ وَ اَلْخَدِيعَةَ فَإِنَّهَا مِنْ خُلُقِ اَللَّئِيمِ »؛ جمالالدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلالالدین محدث، ج۲، ص۳۰۶؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۸، ص۲۴.
- ↑ «اَلْمَكْرُ لُؤْمٌ»؛ آمدی، غرر الحکم، ج۱، ص۳۷.
- ↑ «لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً»؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۲، ص۳۳۷.
- ↑ «اَلْمَكْرُ بِمَنِ اِئْتَمَنَكَ كُفْرٌ»؛ علی بن محمد لیثی واسطی، عیون الحکم و المواعظ، ص۲۹.
- ↑ تهرانی، مجتبی، اخلاق الاهی، ج۱، ص۲۵۳-۲۵۴.