عطیة بن سعد بن جناده عوفی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵۰: | خط ۵۰: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
[[ابوالحسن | [[ابوالحسن عطیّة بن سعد بن جناده عوفی بکالی کوفی قیسی]] در [[کوفه]] به [[دنیا]] آمد<ref>الطبقات الکبری ۶/۳۰۴.</ref> و از تیره [[هَمدان]] بود<ref>رجال الطوسی ۵۱.</ref>. [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} او را «عطیة الله» (هدیه خدا) نامید<ref>الطبقات الکبری ۶/۳۰۴.</ref>. او از [[اصحاب امام علی]] و [[امام باقر]]{{ع}} بود<ref>رجال الطوسی ۵۱ و ۱۲۹.</ref> و از افرادی چون [[ابن عباس]]، [[عبدالله بن عمر]] و [[ابوسعید خدری]] [[روایت]] نقل کرده است<ref>الجرح و التعدیل ۶/۳۸۲.</ref>. | ||
[[عطیه]] فردی [[محدث]]، [[مفسّر]] | [[عطیه]] فردی [[محدث]]، [[مفسّر]]<ref>معجم المفسرین ۱/۳۴۷.</ref>، [[فقیه]]<ref>المعارف ۵۱۸.</ref> و از [[شیعیان کوفه]] به شمار میرفت. او [[قرآن]] را سه مرتبه به گونه [[تفسیر]] به ابن عباس عرضه داشت و هفتاد مرتبه نیز قرآن را نزد او قرائت کرد<ref>الکنی و الالقاب ۲/۴۸۹.</ref>. کلبیه گفته او را در زمینه [[تفسیر قرآن]]، [[حجت]] میدانست<ref>معجم المفسرین ۱/۳۴۷.</ref>. [[ابان بن تغلب]]، [[حسن بن عطیه]] کوفی و [[اعمش]] از جمله شاگردان وی به حساب میآیند<ref>تهذیب الکمال ۲۰/۱۴۶.</ref>. | ||
عطیه به همراه جابر اولین | عطیه به همراه جابر اولین زائران [[امام حسین]]{{ع}} بودند<ref>الکنی و الالقاب ۲/۴۸۹.</ref>. وی در قیام [[عبدالرحمان بن اشعث]] علیه حجاج حضور داشت و پس از [[شکست]] این [[قیام]] به سرزمین فارس گریخت و در پی این واقعه به دستور حجاج و به دلیل خودداری از [[لعن]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} چهارصد ضربه تازیانه خورد و سر و محاسنش نیز تراشیده شد، سپس به [[خراسان]] رفت و در دوران [[عمر بن هبیره]] به [[عراق]] بازگشت و تا آخر عمر در کوفه به سر برد<ref>الطبقات الکبری ۶/۳۰۴.</ref>. از او [[تفسیری]] در پنج جزء<ref>الکنی و الالقاب ۲/۴۸۹.</ref> بر جای مانده که [[طبری]] در تفسیر خود بسیار از آن نقل کرده است<ref>معجم المفسرین ۱/۳۴۷.</ref> عطیه در سال ۱۱۱ه در کوفه درگذشت<ref> الطبقات الکبری ۶/۳۴۰.</ref>. برخی نیز [[زمان]] فوتش را سال ۱۲۶ه آوردهاند<ref>تاریخ خلیفة بن خیاط ۲۷۷.</ref>.<ref> [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)| فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱]]، ص۵۱۸.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
{{مدخلهای وابسته}} | |||
* [[بنیهمدان]] (قبیله) | * [[بنیهمدان]] (قبیله) | ||
* [[بنیعوف]] (قبیله) | * [[بنیعوف]] (قبیله) | ||
| خط ۶۲: | خط ۶۳: | ||
* [[محمد بن عطیه عوفی]] (فرزند) | * [[محمد بن عطیه عوفی]] (فرزند) | ||
* [[تفسیر عطیه عوفی]] | * [[تفسیر عطیه عوفی]] | ||
{{پایان مدخلهای وابسته}} | |||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۷۲: | خط ۷۴: | ||
[[رده:اصحاب امام علی]] | [[رده:اصحاب امام علی]] | ||
[[رده: | [[رده:اصحاب امام باقر]] | ||
[[رده:بنیهمدان]] | [[رده:بنیهمدان]] | ||
[[رده:تابعین]] | [[رده:تابعین]] | ||
نسخهٔ ۲۳ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۸
این مدخل زیرشاخهٔ بحث اصحاب امام علی است. عطیه بن سعد بن جناده عوفی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: عطیة بن سعد بن جناده عوفی در علوم قرآنی- عطیة بن سعد بن جناده عوفی در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط ندارد| عطیه بن سعد بن جناده عوفی | |
|---|---|
 تصویر قدیمی از مسجد کوفه | |
| نام کامل | ابوالحسن عطیّة بن سعد بن جناده عوفی بکالی کوفی قیسی |
| جنسیت | مرد |
| لقب | عطیة الله |
| از قبیله | بنیهمدان |
| پدر | سعد بن جناده |
| برادر | محمد بن سعد عطیه عوفی |
| محل تولد | کوفه |
| محل زندگی | کوفه |
| درگذشت | ۱۱۱ هجری، کوفه |
| از اصحاب | |
مقدمه
ابوالحسن عطیّة بن سعد بن جناده عوفی بکالی کوفی قیسی در کوفه به دنیا آمد[۱] و از تیره هَمدان بود[۲]. امیرمؤمنان علی(ع) او را «عطیة الله» (هدیه خدا) نامید[۳]. او از اصحاب امام علی و امام باقر(ع) بود[۴] و از افرادی چون ابن عباس، عبدالله بن عمر و ابوسعید خدری روایت نقل کرده است[۵].
عطیه فردی محدث، مفسّر[۶]، فقیه[۷] و از شیعیان کوفه به شمار میرفت. او قرآن را سه مرتبه به گونه تفسیر به ابن عباس عرضه داشت و هفتاد مرتبه نیز قرآن را نزد او قرائت کرد[۸]. کلبیه گفته او را در زمینه تفسیر قرآن، حجت میدانست[۹]. ابان بن تغلب، حسن بن عطیه کوفی و اعمش از جمله شاگردان وی به حساب میآیند[۱۰].
عطیه به همراه جابر اولین زائران امام حسین(ع) بودند[۱۱]. وی در قیام عبدالرحمان بن اشعث علیه حجاج حضور داشت و پس از شکست این قیام به سرزمین فارس گریخت و در پی این واقعه به دستور حجاج و به دلیل خودداری از لعن علی بن ابی طالب(ع) چهارصد ضربه تازیانه خورد و سر و محاسنش نیز تراشیده شد، سپس به خراسان رفت و در دوران عمر بن هبیره به عراق بازگشت و تا آخر عمر در کوفه به سر برد[۱۲]. از او تفسیری در پنج جزء[۱۳] بر جای مانده که طبری در تفسیر خود بسیار از آن نقل کرده است[۱۴] عطیه در سال ۱۱۱ه در کوفه درگذشت[۱۵]. برخی نیز زمان فوتش را سال ۱۲۶ه آوردهاند[۱۶].[۱۷]
جستارهای وابسته
- بنیهمدان (قبیله)
- بنیعوف (قبیله)
- سعد بن جناده (پدر)
- محمد بن عطیه عوفی (فرزند)
- تفسیر عطیه عوفی
منابع
جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱
پانویس
- ↑ الطبقات الکبری ۶/۳۰۴.
- ↑ رجال الطوسی ۵۱.
- ↑ الطبقات الکبری ۶/۳۰۴.
- ↑ رجال الطوسی ۵۱ و ۱۲۹.
- ↑ الجرح و التعدیل ۶/۳۸۲.
- ↑ معجم المفسرین ۱/۳۴۷.
- ↑ المعارف ۵۱۸.
- ↑ الکنی و الالقاب ۲/۴۸۹.
- ↑ معجم المفسرین ۱/۳۴۷.
- ↑ تهذیب الکمال ۲۰/۱۴۶.
- ↑ الکنی و الالقاب ۲/۴۸۹.
- ↑ الطبقات الکبری ۶/۳۰۴.
- ↑ الکنی و الالقاب ۲/۴۸۹.
- ↑ معجم المفسرین ۱/۳۴۷.
- ↑ الطبقات الکبری ۶/۳۴۰.
- ↑ تاریخ خلیفة بن خیاط ۲۷۷.
- ↑ فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱، ص۵۱۸.