الگو:صفحهٔ اصلی/مدخل برگزیده: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: برگردانده‌شده
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب‌ها: برگردانده‌شده پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۱: خط ۱:
'''[[امام جواد|امام جواد]]''' {{ع}} نهمین پیشوای [[مسلمانان]] ۱۰ رجب سال ۱۹۵ هجری در [[شهر]] [[مدینه]] دیده به [[جهان]] گشود. پدر ارجمندش [[امام رضا]] {{ع}} و مادرش [[خیزران سبیکه]] بود که از نظر [[فضایل اخلاقی]] در درجه والایی قرار داشت و از [[برترین]] [[زنان]] زمان خود بوده است. از القاب مشهور امام نهم {{ع}}: جواد و تقی و کنیه گرامی‌اش [[ابو جعفر ثانی]] است. [[سمانه مغربیه]]، [[مادر امام علی النقی]] {{ع}} یکی از کنیزانی است که به دستور امام جواد {{ع}} خریداری شد و حضرت با ایشان [[ازدواج]] کرد و حاصل این ازدواج، [[امام هادی]] {{ع}} است.  
'''[[ولادت امام علی| ولادت امام علی]]''' {{ع}} [[روز جمعه]]، سیزدهم [[ماه رجب]] و سی سال پس از [[عام الفیل]]، یعنی ده سال پیش از بعثت [[رسول خدا]]{{صل}} داخل [[کعبه]] اتفاق افتاده است. مورخان و محدثان بسیاری به گزارش تفصیلی تولد آن حضرت در داخل کعبه پرداخته اند. [[شیخ مفید]] می‌گوید: قبل و بعد آن حضرت، کسی جز او داخل کعبه متولد نشد. نخستین بار [[خلیفة بن خیاط]] و برخی دیگر تولد آن حضرت را داخل شعب ابی طالب نقل کرده‌اند که افزون بر ضعف روایات آن، با مکان ولادت رسول خدا{{صل}} در شعب [[اشتباه]] شده است.


[[امام جواد]] {{ع}} در ۸ سالگی به [[امامت]] رسید و مدت [[امامت]] ایشان حدود ۱۷ سال بوده است. مهم‌ترین برنامه [[امامت]] [[امام محمد تقی]] {{ع}} ادامه راه پدر و پیگیری برنامه‌های ایشان برای گسترش [[مذهب تشیع]] و [[هدایت]] [[امت]] بود. نخستین گام [[امام]] {{ع}} در این راه آن بود که پایتخت [[عباسیان]] را ترک کرد و به [[مدینه]] رفت. این کار به معنای رد مشروعیت حکومت عباسی و نوعی مقابله با آن تلقی می‌گشت. با حضور امام {{ع}} در [[مدینه]]، [[فقیهان]] و [[عالمان]] بسیاری پیرامونشان گرد آمدند و از محضر ایشان کسب فیض کردند.
از یزید بن قعنب نقل شده گفت: من به [[اتفاق]] [[عباس بن عبد المطلب]] و جمعی از [[قبیله]] عبد العزّی کنار خانه خدا نشسته بودیم ناگهان [[فاطمه بنت اسد]] مادر [[امیر مؤمنان]] {{ع}} که ۹ ماه به وی باردار و درد زایمان بر او عارض شده بود، وارد [[مسجد]] شد و عرضه داشت: پروردگارا! من به ذات مقدست و [[پیامبران]] و کتب آسمانی‌ات ایمان داشته و به سخن جدّم [[ابراهیم خلیل]] {{ع}} [[اعتقاد]] دارم. هم او بود که [[خانه]] ویرانه‌ات را بنا نهاد. تو را به [[حق]] آن کس که این خانه را بنا نهاد و به حق کودکی که بدان بار دارم [[سوگند]]! ولادت این فرزند را بر من آسان گردان.


در آغاز امامت [[حضرت جواد]] {{ع}}، [[مأمون]] تشکیل مجالس مناظره را ـ که در دوره [[امام رضا]] {{ع}} همگی به نفع [[اهل بیت]] تمام شد ـ دوباره تجربه کرد، به این [[دلیل]] که [[امام نهم]] خردسال است و تجربه پدر را ندارد بلکه بتواند به موقعیّت [[علمی]] او لطمه وارد کند؛ ولی نتیجه برعکس شد. در [[مجلسی]] که بزرگان علمای [[اهل سنت]] از جمله یحیی بن اکثم ـ قاضی القضاة ـ حضور داشتند، [[امام جواد]] را به مناظره فرا خواند؛ امّا [[شکست]] و انقطاع همگی، باعث ناکامی [[مأمون]] شد. به نقل مجلسی در فصل [[حجّ]] [[فقیهان]] [[بغداد]] و شهرهای دیگر و سایر دانشمندان بلاد که هشتاد تن بودند، به [[حجّ]] رفتند و سپس برای دیدار با امام راهی [[مدینه]] شدند.
یزید می‌گوید: دیدم [[خانه کعبه]] از ناحیه پشت شکافته شد و [[فاطمه]] وارد آن گردید و از دیدگان ما [[نهان]] شد و سپس دیوار خانه به هم متصل شد، ما به پا خاسته و تلاش کردیم قفل در را باز کنیم، ولی تلاشمان بی‌نتیجه ماند و در باز نشد، دانستیم در این ماجرا راز و رمزی [[الهی]] نهفته است و آن بانو [[روز]] چهارم در حالی که دست [[امیر مؤمنان علی بن ابی طالب]] {{ع}} را در دست داشت از [[خانه کعبه]] خارج شد. فردی به سرعت این خبر را به [[ابو طالب]] و [[خاندان]] او مژده داد، همگی با چهره‌های خندان و شتابان از راه رسیدند. پیشاپیش همه [[پیامبر اکرم]] {{صل}} در حرکت بود که علی را در آغوش گرفت و به [[خانه]] ابوطالب برد ـ در آن برهه [[رسول]] گرامی از [[زمان]] [[ازدواج با حضرت خدیجه]] در خانه عمویش بسر می‌برد ـ در ذهن ابوطالب خطور کرد که نوزادش را «علی» بنامد و چنین کرد و به میمنت ولادت این نوزاد [[مبارک]] ولیمه‌ای ترتیب داد و شتران زیادی [[ذبح]] کرد.


پس از [[مأمون]]، [[معتصم]] [[خلیفه]] شد و [[همسر]] [[امام]] را تحریک کرد تا [[حضرت جواد]] {{ع}} را [[مسموم]] کند. [[ام الفضل]]، با وسوسه شوهر جوانش را با انگور مسموم کرده و به [[شهادت]] رساند. [[حضرت جواد]] {{ع}} جوان‌ترین [[امام]] [[شیعه]] بود و هنگام [[شهادت]] ۲۵ سال داشت. روز آخر [[ذی قعده]] سال ۲۲۰ هجری، روز شهادت اوست. [[قبر]] مطهرش در [[کاظمین]]، از شهرهای [[عراق]]، زیارتگاه [[شیعیان]] است.
<div class="mainpage_box_more">[[ولادت امام علی|ادامه]]</div>
 
<div class="mainpage_box_more">[[امام جواد|ادامه]]</div>

نسخهٔ ‏۱۳ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۵

ولادت امام علی (ع) روز جمعه، سیزدهم ماه رجب و سی سال پس از عام الفیل، یعنی ده سال پیش از بعثت رسول خدا(ص) داخل کعبه اتفاق افتاده است. مورخان و محدثان بسیاری به گزارش تفصیلی تولد آن حضرت در داخل کعبه پرداخته اند. شیخ مفید می‌گوید: قبل و بعد آن حضرت، کسی جز او داخل کعبه متولد نشد. نخستین بار خلیفة بن خیاط و برخی دیگر تولد آن حضرت را داخل شعب ابی طالب نقل کرده‌اند که افزون بر ضعف روایات آن، با مکان ولادت رسول خدا(ص) در شعب اشتباه شده است.

از یزید بن قعنب نقل شده گفت: من به اتفاق عباس بن عبد المطلب و جمعی از قبیله عبد العزّی کنار خانه خدا نشسته بودیم ناگهان فاطمه بنت اسد مادر امیر مؤمنان (ع) که ۹ ماه به وی باردار و درد زایمان بر او عارض شده بود، وارد مسجد شد و عرضه داشت: پروردگارا! من به ذات مقدست و پیامبران و کتب آسمانی‌ات ایمان داشته و به سخن جدّم ابراهیم خلیل (ع) اعتقاد دارم. هم او بود که خانه ویرانه‌ات را بنا نهاد. تو را به حق آن کس که این خانه را بنا نهاد و به حق کودکی که بدان بار دارم سوگند! ولادت این فرزند را بر من آسان گردان.

یزید می‌گوید: دیدم خانه کعبه از ناحیه پشت شکافته شد و فاطمه وارد آن گردید و از دیدگان ما نهان شد و سپس دیوار خانه به هم متصل شد، ما به پا خاسته و تلاش کردیم قفل در را باز کنیم، ولی تلاشمان بی‌نتیجه ماند و در باز نشد، دانستیم در این ماجرا راز و رمزی الهی نهفته است و آن بانو روز چهارم در حالی که دست امیر مؤمنان علی بن ابی طالب (ع) را در دست داشت از خانه کعبه خارج شد. فردی به سرعت این خبر را به ابو طالب و خاندان او مژده داد، همگی با چهره‌های خندان و شتابان از راه رسیدند. پیشاپیش همه پیامبر اکرم (ص) در حرکت بود که علی را در آغوش گرفت و به خانه ابوطالب برد ـ در آن برهه رسول گرامی از زمان ازدواج با حضرت خدیجه در خانه عمویش بسر می‌برد ـ در ذهن ابوطالب خطور کرد که نوزادش را «علی» بنامد و چنین کرد و به میمنت ولادت این نوزاد مبارک ولیمه‌ای ترتیب داد و شتران زیادی ذبح کرد.