جیدا: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۷: خط ۷:


==جیدا (حوراء)==
==جیدا (حوراء)==
جیدا کنیزی سندی بود که [[مختار ثقفی]] او را به نزد [[امام سجاد]]{{ع}} فرستاده بود<ref>مقاتل الطالبیین، ص۱۲۴-۱۲۵؛ الافادة فی تاریخ الائمه السادة، ص۱۳؛ الحدائق الوردیه فی مناقب ائمه الزیدیه ج۱، ص۲۴۱.</ref>، اگرچه هارونی [[معتقد]] است که کنیزی در [[مدینه]] توسط [[امام]] خریداری شد و همو مادر زید می‌باشد<ref>تیسیر المطالب فی امالی أبی طالب، ص۱۵۷-۱۵۸.</ref>. بنا به نقل [[مجلسی]] حوراء، مادر زید و عمر بود<ref>بحارالانوار، ج۴۶، ص۱۸۳.</ref>. زید مردی [[بزرگوار]]، عالم، [[فقیه]] و بسیار مورد [[احترام]] برادرش [[امام محمد باقر]] و برادرزاده‌اش امام [[جعفر صادق]]{{عم}} بود. وی در [[شهر مدینه]] متولد شد<ref>ر.ک: الافادة فی تاریخ الائمه السادة ص١٣؛ الحدائق الوردیه فی مناقب ائمه الزیدیه، ج۱، ص۲۴۲.</ref>. او پس از امام محمد باقر{{ع}} مهتر [[برادران]] خویش و [[برترین]] آنان به شمار می‌رفت. او در خانواده‌ای بزرگوار و [[اهل]] [[ورع]] و [[تقوا]] متولد شد و در دامان پدری گرانمایه پرورش یافت و نزد آن حضرت تحصیل کرد<ref>کتاب نسب قریش، ص۶۱.</ref> و با مکارم و [[فضایل اخلاقی]] از همان [[اوان]] [[کودکی]] [[رشد]] کرد. زید از [[تابعان]] مدینه محسوب می‌شد. گفته‌اند پس از پدر و [[برادر]] بزرگوارش در ورع و [[دیانت]] و [[زهد]] و تقوا کسی به پای او نمی‌رسید. در واقع او بدان پایه از [[معرفت]] دست یافته بود که به نوشته کشی، [[امام صادق]]{{ع}} درباره وی فرموده بود: {{متن حدیث|كَانَ عَارِفاً وَ عَالِماً وَ صَادِقاً}} و [[امام رضا]]{{ع}} او را از علمای [[آل محمد]] می‌دانست.
جیدا کنیزی سندی بود که [[مختار ثقفی]] او را به نزد [[امام سجاد]]{{ع}} فرستاده بود<ref>مقاتل الطالبیین، ص۱۲۴-۱۲۵؛ الافادة فی تاریخ الائمه السادة، ص۱۳؛ الحدائق الوردیه فی مناقب ائمه الزیدیه ج۱، ص۲۴۱.</ref>، اگرچه هارونی [[معتقد]] است که کنیزی در [[مدینه]] توسط [[امام]] خریداری شد و همو مادر زید می‌باشد<ref>تیسیر المطالب فی امالی أبی طالب، ص۱۵۷-۱۵۸.</ref>. بنا به نقل [[مجلسی]] حوراء، مادر «[[زید بن علی بن الحسین|زید]]» و «[[عمر بن علی بن الحسین|عمر]]» بود<ref>بحارالانوار، ج۴۶، ص۱۸۳.</ref>. زید مردی [[بزرگوار]]، عالم، [[فقیه]] و بسیار مورد [[احترام]] برادرش [[امام محمد باقر]] و برادرزاده‌اش امام [[جعفر صادق]]{{عم}} بود. وی در [[شهر مدینه]] متولد شد<ref>ر.ک: الافادة فی تاریخ الائمه السادة ص١٣؛ الحدائق الوردیه فی مناقب ائمه الزیدیه، ج۱، ص۲۴۲.</ref>. او پس از امام محمد باقر{{ع}} مهتر [[برادران]] خویش و [[برترین]] آنان به شمار می‌رفت. او در خانواده‌ای بزرگوار و [[اهل]] [[ورع]] و [[تقوا]] متولد شد و در دامان پدری گرانمایه پرورش یافت و نزد آن حضرت تحصیل کرد<ref>کتاب نسب قریش، ص۶۱.</ref> و با مکارم و [[فضایل اخلاقی]] از همان [[اوان]] [[کودکی]] [[رشد]] کرد. زید از [[تابعان]] مدینه محسوب می‌شد. گفته‌اند پس از پدر و [[برادر]] بزرگوارش در ورع و [[دیانت]] و [[زهد]] و تقوا کسی به پای او نمی‌رسید. در واقع او بدان پایه از [[معرفت]] دست یافته بود که به نوشته کشی، [[امام صادق]]{{ع}} درباره وی فرموده بود: {{متن حدیث|كَانَ عَارِفاً وَ عَالِماً وَ صَادِقاً}} و [[امام رضا]]{{ع}} او را از علمای [[آل محمد]] می‌دانست.
زید در شب چهارشنبه هفت شب مانده به پایان [[محرم]] [[سال ۱۲۲ هجری]] به قصد [[اصلاح]] امر [[امت]] [[قیام]] کرد<ref>انساب الاشراف، ج۲، ص۵۳۰؛ تاریخ طبری، ج۷، ص۱۸۱-۱۸۲؛ المصابیح، ص۳۹۲.</ref> و در [[روز]] دوم صفر همان سال در سن چهل و دو سالگی به [[شهادت]] رسید<ref>کتاب نسب قریش ص۶۱؛ انساب الاشراف، ج۲، ص۵۳۶؛ مقاتل الطالبیین، ص۱۳۹؛ تاریخ مدینة دمشق، ج۱۹، ص۴۵۶-۴۵۹.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۶۴.</ref>
زید در شب چهارشنبه هفت شب مانده به پایان [[محرم]] [[سال ۱۲۲ هجری]] به قصد [[اصلاح]] امر [[امت]] [[قیام]] کرد<ref>انساب الاشراف، ج۲، ص۵۳۰؛ تاریخ طبری، ج۷، ص۱۸۱-۱۸۲؛ المصابیح، ص۳۹۲.</ref> و در [[روز]] دوم صفر همان سال در سن چهل و دو سالگی به [[شهادت]] رسید<ref>کتاب نسب قریش ص۶۱؛ انساب الاشراف، ج۲، ص۵۳۶؛ مقاتل الطالبیین، ص۱۳۹؛ تاریخ مدینة دمشق، ج۱۹، ص۴۵۶-۴۵۹.</ref>.<ref>[[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۶۴.</ref>



نسخهٔ ‏۱۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۴۳

جیدا (حوراء)

جیدا کنیزی سندی بود که مختار ثقفی او را به نزد امام سجاد(ع) فرستاده بود[۱]، اگرچه هارونی معتقد است که کنیزی در مدینه توسط امام خریداری شد و همو مادر زید می‌باشد[۲]. بنا به نقل مجلسی حوراء، مادر «زید» و «عمر» بود[۳]. زید مردی بزرگوار، عالم، فقیه و بسیار مورد احترام برادرش امام محمد باقر و برادرزاده‌اش امام جعفر صادق(ع) بود. وی در شهر مدینه متولد شد[۴]. او پس از امام محمد باقر(ع) مهتر برادران خویش و برترین آنان به شمار می‌رفت. او در خانواده‌ای بزرگوار و اهل ورع و تقوا متولد شد و در دامان پدری گرانمایه پرورش یافت و نزد آن حضرت تحصیل کرد[۵] و با مکارم و فضایل اخلاقی از همان اوان کودکی رشد کرد. زید از تابعان مدینه محسوب می‌شد. گفته‌اند پس از پدر و برادر بزرگوارش در ورع و دیانت و زهد و تقوا کسی به پای او نمی‌رسید. در واقع او بدان پایه از معرفت دست یافته بود که به نوشته کشی، امام صادق(ع) درباره وی فرموده بود: «كَانَ عَارِفاً وَ عَالِماً وَ صَادِقاً» و امام رضا(ع) او را از علمای آل محمد می‌دانست. زید در شب چهارشنبه هفت شب مانده به پایان محرم سال ۱۲۲ هجری به قصد اصلاح امر امت قیام کرد[۶] و در روز دوم صفر همان سال در سن چهل و دو سالگی به شهادت رسید[۷].[۸]

منابع

پانویس

  1. مقاتل الطالبیین، ص۱۲۴-۱۲۵؛ الافادة فی تاریخ الائمه السادة، ص۱۳؛ الحدائق الوردیه فی مناقب ائمه الزیدیه ج۱، ص۲۴۱.
  2. تیسیر المطالب فی امالی أبی طالب، ص۱۵۷-۱۵۸.
  3. بحارالانوار، ج۴۶، ص۱۸۳.
  4. ر.ک: الافادة فی تاریخ الائمه السادة ص١٣؛ الحدائق الوردیه فی مناقب ائمه الزیدیه، ج۱، ص۲۴۲.
  5. کتاب نسب قریش، ص۶۱.
  6. انساب الاشراف، ج۲، ص۵۳۰؛ تاریخ طبری، ج۷، ص۱۸۱-۱۸۲؛ المصابیح، ص۳۹۲.
  7. کتاب نسب قریش ص۶۱؛ انساب الاشراف، ج۲، ص۵۳۶؛ مقاتل الطالبیین، ص۱۳۹؛ تاریخ مدینة دمشق، ج۱۹، ص۴۵۶-۴۵۹.
  8. محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۶۴.