مدایح علوی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - '{{عربی|اندازه=155%|' به '{{عربی|') |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*مبنای شکلگیری مباحث کتاب "الغدیر"، بر غدیریههای شاعران عرب و فضایل [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} در قالب شعر از صدر [[اسلام]] تا زمان مؤلف آن کتاب است و قرن به قرن شاعران غدیر را معرفی و به نقل و مستندسازی اشعارشان پرداخته است. اینگونه سرودهها، هم مفاهیم اعتقادی [[تشیع]] را در عواطف شیعیان ریشهدارتر ساخته و هم آن فضایل را که در روایات آمده، با زبان شعر، جذاب و فراگیر و ماندگار کرده است. [[پیامبرر خاتم|پیامبر اسلام]]] و [[ائمه]] [[معصومین]]{{عم}} نیز مدافع و مروّج اینگونه مدایح بودهاند و شعر شاعران هم در سایۀ مدایح علوی و ولایی، ارزش و اعتبار و جاودانگی یافته است (مادح خورشید، مدّاح خود است). به عنوان نمونه، برخی از شاعران عرب را یاد میکنیم: کعب بن زهیر، بشر بن منقذ، حسّان بن ثابت و ...<ref> این شاعران و شعرای دیگری با نمونههایی از سرودههای علویشان در ج ۹ «موسوعة الامام علی بن ابیطالب»، ص ۸ تا ۱۰۱ و در مجلّدات متعدد «الغدیر» و منابع دیگر آمده است</ref>. در ادب فارسی نیز از دیرباز، شاعران شیعی به مدیحهسرایی [[اهل بیت]]، بویژه [[امام علی|امیر مؤمنان]] پرداختهاند و فضایل آن حضرت را با زبان شعر، جاودانه ساختهاند.(...) کدام شاعر اهل ولا و محبّ اهل بیت است که دربارۀ [[امام علی|علی]] مدیحه و مدایحی نسروده باشد؟<ref>در این زمینه از جمله ر.ک: «غدیریههای فارسی»، محمد صحتی، «در ساحل غدیر» و «مناقب علوی در شعر فارسی» احمد احمدی بیرجندی</ref> این، عمل به توصیه و رهنمود [[امامان]] [[شیعه]] است که شاعران مکتبی را به سرودن دربارۀ [[اهل بیت]] فراخوانده و برای آن پاداشهای فراوان برشمردهاند. به فرمودۀ [[امام صادق]]{{ع}}: {{عربی | *مبنای شکلگیری مباحث کتاب "الغدیر"، بر غدیریههای شاعران عرب و فضایل [[امام علی|امیر المؤمنین]]{{ع}} در قالب شعر از صدر [[اسلام]] تا زمان مؤلف آن کتاب است و قرن به قرن شاعران غدیر را معرفی و به نقل و مستندسازی اشعارشان پرداخته است. اینگونه سرودهها، هم مفاهیم اعتقادی [[تشیع]] را در عواطف شیعیان ریشهدارتر ساخته و هم آن فضایل را که در روایات آمده، با زبان شعر، جذاب و فراگیر و ماندگار کرده است. [[پیامبرر خاتم|پیامبر اسلام]]] و [[ائمه]] [[معصومین]]{{عم}} نیز مدافع و مروّج اینگونه مدایح بودهاند و شعر شاعران هم در سایۀ مدایح علوی و ولایی، ارزش و اعتبار و جاودانگی یافته است (مادح خورشید، مدّاح خود است). به عنوان نمونه، برخی از شاعران عرب را یاد میکنیم: کعب بن زهیر، بشر بن منقذ، حسّان بن ثابت و ...<ref> این شاعران و شعرای دیگری با نمونههایی از سرودههای علویشان در ج ۹ «موسوعة الامام علی بن ابیطالب»، ص ۸ تا ۱۰۱ و در مجلّدات متعدد «الغدیر» و منابع دیگر آمده است</ref>. در ادب فارسی نیز از دیرباز، شاعران شیعی به مدیحهسرایی [[اهل بیت]]، بویژه [[امام علی|امیر مؤمنان]] پرداختهاند و فضایل آن حضرت را با زبان شعر، جاودانه ساختهاند.(...) کدام شاعر اهل ولا و محبّ اهل بیت است که دربارۀ [[امام علی|علی]] مدیحه و مدایحی نسروده باشد؟<ref>در این زمینه از جمله ر.ک: «غدیریههای فارسی»، محمد صحتی، «در ساحل غدیر» و «مناقب علوی در شعر فارسی» احمد احمدی بیرجندی</ref> این، عمل به توصیه و رهنمود [[امامان]] [[شیعه]] است که شاعران مکتبی را به سرودن دربارۀ [[اهل بیت]] فراخوانده و برای آن پاداشهای فراوان برشمردهاند. به فرمودۀ [[امام صادق]]{{ع}}: {{عربی|من قال فینا بیت شعر بنی اللّه له بیتا فی الجنّة}}<ref>هرکه بیتی شعر دربارۀ ما بگوید، خداوند در برابر آن خانهای در بهشت برایش بنا میکند.</ref>، احادیث فراوان از این دست، نشاندهندۀ فضیلت پرداختن به "مدایح علوی" و اشعار آیینی و ولایی است<ref>عیون اخبار الرضا، ص ۵، المحجّة البیضاء، ج ۵ ص ۲۲۹، الغدیر ج ۲ ص ۳.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص:۵۳۴.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۱۷ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۱:۵۸
 | این یک مقالهٔ خرد است. میتوانید با گسترش آن به امامتپدیا کمک کنید. |
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل مدایح علوی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مدایح علوی شاعران شیعه و حتی اهل سنت، فضایل و مناقب حضرت علی(ع) را به زبان شعر (چه عربی، چه فارسی) سروده و شعر خود را به مدح علی(ع) آراستهاند. هر شیعۀ متعهّد احساس وظیفه میکرده که از قدرت و طبع شعری خود در مسیر ولایت بهره بگیرد. از اینرو حجم عظیمی از مدایح علوی پدید آمده است[۱].
مقدمه
- مبنای شکلگیری مباحث کتاب "الغدیر"، بر غدیریههای شاعران عرب و فضایل امیر المؤمنین(ع) در قالب شعر از صدر اسلام تا زمان مؤلف آن کتاب است و قرن به قرن شاعران غدیر را معرفی و به نقل و مستندسازی اشعارشان پرداخته است. اینگونه سرودهها، هم مفاهیم اعتقادی تشیع را در عواطف شیعیان ریشهدارتر ساخته و هم آن فضایل را که در روایات آمده، با زبان شعر، جذاب و فراگیر و ماندگار کرده است. پیامبر اسلام] و ائمه معصومین(ع) نیز مدافع و مروّج اینگونه مدایح بودهاند و شعر شاعران هم در سایۀ مدایح علوی و ولایی، ارزش و اعتبار و جاودانگی یافته است (مادح خورشید، مدّاح خود است). به عنوان نمونه، برخی از شاعران عرب را یاد میکنیم: کعب بن زهیر، بشر بن منقذ، حسّان بن ثابت و ...[۲]. در ادب فارسی نیز از دیرباز، شاعران شیعی به مدیحهسرایی اهل بیت، بویژه امیر مؤمنان پرداختهاند و فضایل آن حضرت را با زبان شعر، جاودانه ساختهاند.(...) کدام شاعر اهل ولا و محبّ اهل بیت است که دربارۀ علی مدیحه و مدایحی نسروده باشد؟[۳] این، عمل به توصیه و رهنمود امامان شیعه است که شاعران مکتبی را به سرودن دربارۀ اهل بیت فراخوانده و برای آن پاداشهای فراوان برشمردهاند. به فرمودۀ امام صادق(ع): من قال فینا بیت شعر بنی اللّه له بیتا فی الجنّة[۴]، احادیث فراوان از این دست، نشاندهندۀ فضیلت پرداختن به "مدایح علوی" و اشعار آیینی و ولایی است[۵][۶]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۵۳۴.
- ↑ این شاعران و شعرای دیگری با نمونههایی از سرودههای علویشان در ج ۹ «موسوعة الامام علی بن ابیطالب»، ص ۸ تا ۱۰۱ و در مجلّدات متعدد «الغدیر» و منابع دیگر آمده است
- ↑ در این زمینه از جمله ر.ک: «غدیریههای فارسی»، محمد صحتی، «در ساحل غدیر» و «مناقب علوی در شعر فارسی» احمد احمدی بیرجندی
- ↑ هرکه بیتی شعر دربارۀ ما بگوید، خداوند در برابر آن خانهای در بهشت برایش بنا میکند.
- ↑ عیون اخبار الرضا، ص ۵، المحجّة البیضاء، ج ۵ ص ۲۲۹، الغدیر ج ۲ ص ۳.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۵۳۴.