انجیل: تفاوت میان نسخه‌ها

<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">

*کلمۀ انجیل از ریشۀ عبرانی یا [[سریانی]] است و همان کتابی است که بر [[حضرت عیسی]]{{ع}} نازل شده است. البته برخی [[صاحب نظران]] این کلمه را یونانی به معنی [[بشارت]] می‌‌دانند<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۳۸. </ref>.

*بعد از عروج [[حضرت عیسی]]{{ع}}، [[یهودیان]] نسخه‌های انجیل را از میان بردند و [[مسیحیان]]، سال‌های سال بدون کتاب بودند. سرانجام برخی بزرگان [[دینی]] آنان تصمیم گرفتند بنابر محفوظات و شنیده‌های خویش، کتابی برای [[مردم]] بسازند به همین [[دلیل]]، بسیاری از [[مسیحیان]] برای [[نوشتن]] سخنان و وقایع [[زندگی]] [[حضرت عیسی]]{{ع}} دست به قلم شدند و آثاری را ساختند و شمار این اناجیل به ۶۶  کتاب رسید؛ اما در فاصله میان سال ۴۹۲ تا ۴۹۶ میلادی، پاپ ژیلاسیوس همه آنها را جز چهار انجیل را مردود دانست<ref>دائرة المعارف کتاب مقدس‌، ۲۵۹؛ عهدین‌، قرآن و علم‌، ۱۰۷؛ قاموس کتاب مقدس‌، ۱۱۲ و ۱۱۳.  </ref>.

*انجیلی که امروزه در دسترس است، در [[حقیقت]] چهار کتاب است و میان مجموعه‌ کتابهای مقدس‌ قرار گرفته است. [[کتاب مقدس]]، مجموعۀ ای‌ از [[عهد]] عتیق‌ ([[تورات]]) و [[عهد جدید]] است. [[عهد عتیق]] را [[یهودیان]] و [[مسیحیان]] معتبر و [[مقدس]] می‌شمارند؛ اما [[یهودیان]] [[اعتقادی]] به [[عهد جدید]] ندارند. در [[عهد جدید]] [[احکام شرعی]] یافت نمی‌شود و [[مسیحیان]] ناچارند در این باره به [[عهد عتیق]] [[رجوع]] کنند. [[عهد جدید]]، شامل ۲۷ کتاب است که شورای کارتاژ در سال ۳۹۷ میلادی، به آنها رسمیت دادند، [[مسیحیان]] معتقدند [[چهل]] نویسنده در مدتی بیش از ۱۵۰۰ سال، مجموعه [[کتاب مقدس]] را نوشته‌اند. همچنین معتقدند [[خداوند]] این متون را به اشخاصی [[الهام]] کرده و آنان به واسطۀ همین [[الهام]]، [[کتاب مقدس]] را نوشته‌اند. به این ترتیب مسیحیانف [[کتاب مقدس]] را کتابی آسمانی می‌‌دانند، هر چند نوشتار آن توسط اهل [[زمین]]، انجام پذیرفت<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۳۸. </ref>.

*براساس تحقیقات محققان [[مسلمان]]، نزدیک‌ترین انجیل به آموزه‌های [[قرآن]]، انجیل [[برنابا]] است که بر اثر [[تعصب]] آباء [[کلیسا]] کنار نهاده شد. در این انجیل اشاراتی به [[پیامبر آخرالزمان]] و [[جهانی بودن]] [[دین]] او آمده است. این انجیل را [[حیدر]] قلی خان سردار کابلی به [[فارسی]] ترجمه کرد. زمان تدوین اناجیل اربعه میان سال‌های ۷۰ تا ۱۱۰ میلادی است<ref>دائرة المعارف کتاب مقدس‌، ۲۵۹؛ عهدین‌، قرآن و علم‌، ۱۰۷؛ قاموس کتاب مقدس‌، ۱۱۲ و ۱۱۳. </ref>.

*[[هدف]] [[مسیحیان]] برای اناجیل ساخته شده این بود که اناجیل، توسط این چهارتن به نام [[متی]]، [[مرقس]]، [[لوقا]] و [[یوحنا]] نوشته شود و از زندگی‌نامه و حرف‌های [[حضرت مسیح]] سخن بگوید، ‌در این بین، سه انجیل [[متی]]، [[مرقس]] و [[لوقا]] بسیار به یکدیگر شبیه‌اند و از این رو، آنها را اناجیل همنظر می‌خوانند. بنابر تحقیقات انجام شده، ۹۱ درصد انجیل [[مرقس]] در انجیل [[متی]] و ۵۳ درصد آن در [[انجیل لوقا]] تکرار شده است<ref>دائرة المعارف کتاب مقدس‌، ۲۵۹؛ عهدین‌، قرآن و علم‌، ۱۰۷؛ قاموس کتاب مقدس‌، ۱۱۲ و ۱۱۳.</ref>.

*در [[قرآن کریم]] [[دوازده]] بار کلمۀ انجیل استفاده شده و به برخی از ویژگی‌های این [[کتاب آسمانی]] اشاره شده است؛ از جمله اینکه‌ انجیل‌، دارای [[احکام]] است و [[احکام شرعی]] آن، آسان‌تر از [[احکام شرعی]] [[حضرت موسی]] {{ع}} بوده است<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۳۸. </ref>.

*[[قرآن]]، گاهی از [[مسیحیت]] با تعبیر [[اهل انجیل]] یاد کرده است. البته [[مسیحیان]] هرگز نمی‌گویند [[عیسی]]{{ع}} کتابی به نام انجیل آورد است؛ آنان [[اعتقاد]] دارند؛ آوردن [[وحی]] توسط [[عیسی]]{{ع}} به گونه‌ای که [[مسلمانان]] در مورد [[قرآن]] و [[پیامبر اسلام]] معتقدند، در [[مسیحیت]] جایی ندارد. با این همه انجیل را [[مقدس]] و کاتبان آن را مورد [[عنایت خداوند]] می‌‌دانند<ref>میشل، توماس، کلام مسیحی، انتشارات ادیان، ترجمه حسین توفیقی، ص ۲۶.</ref>.  

##{{متن قرآن|الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ}}<ref>«همان کسان که از فرستاده پیام‌آور درس ناخوانده پیروی می‌کنند، همان که (نام) او را نزد خویش در تورات و انجیل نوشته می‌یابند» سوره اعراف، آیه ۱۵۷.</ref>

#وعدهای مشترک انجیل و [[قرآن]]: {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْقُرْآنِ}}<ref>«همانا خداوند از مؤمنان، خودشان و دارایی‌هاشان را خریده است در برابر اینکه بهشت از آن آنها باشد؛ در راه خداوند کارزار می‌کنند، می‌کشند و کشته می‌شوند بنا به وعده‌ای راستین  که بر عهده او در تورات و انجیل و قرآن است» سوره توبه، آیه ۱۱۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر، محمد جعفر]]، [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی ]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ص ۱۸۴-۱۸۸.</ref>

*در انجیل کنونی تحریف‌هایی صورت گرفته است که برخی از آنها عبارتند از:

#به [[صلیب]] کشیده شدن [[حضرت عیسی]]{{ع}}: در حالی که [[قرآن]] چنین رویدادی را نمی‌پذیرد و تصریح دارد [[خداوند]]، [[حضرت عیسی]]{{ع}} را به سوی خود برده است: {{متن قرآن|وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مَا لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا}}<ref>«و (این) گفتارشان که «ما مسیح عیسی فرزند مریم، پیامبر خداوند را کشتیم» در حالی که او را نکشتند و به صلیب نکشیدند، بلکه بر آنان مشتبه شد و آنان که در این (کار) اختلاف کردند نسبت بدان در تردیدند، هیچ دانشی بدان ندارند، جز پیروی از گمان و به یقین او را نکشت بلکه خداوند او را نزد خویش فرا برد و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره نساء، آیه ۱۵۷ ـ ۱۵۸</ref>.

#[[صاحب]] کتاب نبودن [[حضرت عیسی]]{{ع}}: بنابر [[باور]] [[مسیحیان]] که برگرفته از اناجیل است [[حضرت عیسی]]{{ع}} کتابی به نام انجیل نداشته است؛ اما [[قرآن]] [[بیان]] می‌‌کند [[خداوند]]، انجیل را بر [[عیسی]]{{ع}}، نازل کرده است: {{متن قرآن|قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا}}<ref>«(نوزاد) گفت: بی‌گمان من بنده خداوندم، به من کتاب (آسمانی) داده و مرا پیامبر کرده است» سوره مریم، آیه ۳۰.</ref>.<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۴۰. </ref>

#[[تثلیث]]: یعنی [[الوهیت]] [[حضرت مسیح]] و [[روح القدس]] [[خواندن]] آن در کنار [[خداوند]]. [[قرآن کریم]] از این [[اعتقاد]] به عنوان [[اعتقاد]] [[نصارا]] یاد کرده و آن را مورد [[مذمت]] قرار داده است: {{متن قرآن|يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَلَا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلَا تَقُولُوا ثَلَاثَةٌ}}<ref>«ای اهل کتاب! در دینتان غلوّ نورزید و درباره خداوند جز راستی سخنی بر زبان نیاورید؛ جز این نیست که مسیح عیسی پسر مریم، پیامبر خداوند و «کلمه اوست» که آن را به (دامان) مریم افکند و روحی از اوست پس به خداوند و پیامبرانش ایمان آورید و سخن از (خدای) سه‌گانه مگویید» سوره نساء، آیه ۱۷۱.</ref>؛ {{متن قرآن|لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ ثَالِثُ ثَلَاثَةٍ وَمَا مِنْ إِلَهٍ إِلَّا إِلَهٌ وَاحِدٌ وَإِنْ لَمْ يَنْتَهُوا عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ}}<ref>«به راستی آنان که گفتند خداوند یکی از سه (اقنوم) است  کافر شدند و هیچ خدایی جز خدای یگانه نیست و اگر از آنچه می‌گویند دست نکشند به یقین به کافران ایشان عذابی دردناک خواهد رسید» سوره مائده، آیه ۷۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۱۴۰. </ref>

*انجیل، [[میراث]] انبیاست و دست به دست بین [[پیامبران]] سپرده شده و بعد از [[پیامبر اسلام]] به اوصیای ایشان رسیده و اکنون نیز اصل آن [[کتاب مقدس]]، عاری از هر گونه [[تحریف]]، نزد [[حضرت مهدی]]{{ع}} قرار دارد. ایشان [[بعد از ظهور]] آن کتاب را به همراه سایر [[کتب آسمانی]] از غاری در [[انطاکیه]] خارج می‌‌کند و در میان هر ملتی با [[احکام]] کتاب خودشان [[قضاوت]] می‌‌کند<ref>ر.ک: [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]] صفحه ۱۲۵.  </ref>.

*منتها انجیل کنونی با تمام تحریف‌هایی که دارد، آیاتی در آن وجود دارد که به آمدن [[منجی آخرالزمان]] [[بشارت]] می‌دهد. در این [[کتاب مقدس]] یاد آور شده است که پس از فتنه‌هایی چون [[جنگ]] و [[قحطی]] و مریضی و [[زلزله]] و...  دگرگونی در عالم ایجاد خواهد شد در آن زمان است که باید برای [[ظهور]] [[حضرت]] [[دعا]] کنید چراکه هیچ کس غیر [[خداوند]] از این امر ([[ظهور]]) مطلع نیست<ref>ر.ک: [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]] صفحه ۱۲۵. </ref>.