عرف در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">\n: +)) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-</div>\n<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> +</div>)) |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[عرف در قرآن]] - [[عرف در حدیث]] - [[عرف در فقه سیاسی]]</div> | <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[عرف در قرآن]] - [[عرف در حدیث]] - [[عرف در فقه سیاسی]]</div> | ||
<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[عرف (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div> | <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[عرف (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div> | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
نسخهٔ ۱۱ نوامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۰۲
در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل عرف (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
معروف؛ چون نفوس به آن آرامش و سکون پیدا میکنند، به این لفظ خوانده شده است و مقابل آن نُکر است که انسانها از آن متوحش میشوند[۱]. اصل آن به معنای سکون و طمأنینه[۲].
﴿خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِينَ﴾[۳].
در این آیه شریفه عُرف به معنای سنتها و رویههای حسنهای است که عقلای جامعه آن را به رسمیت میشناسند و در جامعه جاری و معمول است؛ بر خلاف آن، منکر افعال و اعمالی است که عقل اجتماعی آنها را رد و انکار میکند[۴].
عُرف جامعه اسلامی (متشرعه) خود منبع تعیین موضوع و مصداق در استنباط احکام شرعی است. از بحثهای مهم در اصول فقه، مسئله عُرف است و بهرغم اهمیت و تأثیر این موضوع در احکام شرعی، در اصول فقه بحث مستوفی از آن نشده است[۵].[۶]
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۸، ص۶۵.
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۲۸۱.
- ↑ «گذشت را در پیش گیر و به نیکی فرمان ده و از نادانان روی بگردان!» سوره اعراف، آیه ۱۹۹.
- ↑ سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۸، ص۳۸۰.
- ↑ ر.ک: ابوالقاسم علیدوست، فقه و عرف.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۴۱۲.