مکر و فریبکاری در حدیث: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)) |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)) |
||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
==پانویس== | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: مدخل]] | [[رده: مدخل]] | ||
[[رده: مکر و فریبکاری]] | [[رده: مکر و فریبکاری]] | ||
نسخهٔ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۶:۱۹
اين مدخل از زیرشاخههای بحث مکر و فریبکاری است. "مکر و فریبکاری" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مکر و فریبکاری در قرآن - مکر و فریبکاری در حدیث - مکر و فریبکاری در نهج البلاغه - مکر و فریبکاری در اخلاق اسلامی - مکر و فریبکاری در فقه سیاسی - مکر و فریبکاری در جامعهشناسی اسلامی - نفی مکر و فریبکاری در معارف و سیره نبوی
روایات مکر و فریبکاری
- امام صادق(ع) فرمودند: "اگر در این نکته که میباید روزی، اعمال خود را بر خداوند عرضه نمود تردیدی نیست، پس چرا حیله گری و حقّه بازی؟"[۱]؛
- امیر المؤمنین (ع) میفرمودند: "حقّهبازی و حیله گری در جهنّم است" [۲]؛
- پیامبر اکرم(ص) فرمودند: "مسلمان نیست آنکه مسلمانی را فریب دهد" [۳]؛
- امیرالمؤمنین(ع) فرمودند: "اگر چنین نبود که فریب و خدعه گری در جهنّم جای دارد، من فریبگرترین و مکارترین فرد عرب بودم" [۴].[۵]
- علی(ع) میفرماید: "حیلهگر شیطانی است در صورت انسان"[۶].
- علی(ع) میفرماید: "مکر خصلت سرکشان است"[۷].
- علی(ع) میفرماید: "نیرنگ خوی فرومایگان است"[۸].
- علی(ع) میفرماید: "از خدعه بپرهیز که خدعه از اخلاق مردمان فرومایه است"[۹].
- علی(ع) میفرماید: "مکر و حیله فرومایگی است"[۱۰].
- رسول خدا(ص) فرمود: "از ما نیست کسی که با مسلمانی حیله کند"[۱۱].
- علی(ع) میفرماید: "فریب دادن کسی که به تو اطمینان کرده، کفر است"[۱۲].[۱۳]
منابع
پانویس
- ↑ « عَنِ الصَّادِقِ(ع) قَالَ: إِنْ كَانَ الْعَرْضُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَقّاً فَالْمَكْرُ لِمَا ذَا»؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۴.
- ↑ « مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ(ع) أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ: الْمَكْرُ وَ الْخَدِيعَةُ فِي النَّارِ»؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.
- ↑ « عَنِ الصَّادِقِ(ع) قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(ص): لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً»؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.
- ↑ « قَالَ عَلِيٌّ(ع) لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ الْعَرَبِ»؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.
- ↑ مظاهری، حسین، دانش اخلاق اسلامی، ج۱، ص ۳۹۸.
- ↑ «اَلْمَكُورُ شَيْطَانٌ فِي صُورَةِ إِنْسَانٍ»؛ جمالالدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلالالدین محدث، ج۱، ص۳۸۱.
- ↑ «اَلْمَكْرُ شِيمَةُ اَلْمَرَدَةِ»؛ جمالالدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلالالدین محدث، ج۱، ص۱۶۴.
- ↑ «اَلْمَكْرُ سَجِيَّةُ اَللِّئَامِ»؛ جمالالدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلالالدین محدث، ج۱، ص۱۷۱.
- ↑ « إِيَّاكَ وَ اَلْخَدِيعَةَ فَإِنَّهَا مِنْ خُلُقِ اَللَّئِيمِ »؛ جمالالدین محمد خوانساری، شرح فارسی غرر و درر آمدی، تصحیح سید جلالالدین محدث، ج۲، ص۳۰۶؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۸، ص۲۴.
- ↑ «اَلْمَكْرُ لُؤْمٌ»؛ آمدی، غرر الحکم، ج۱، ص۳۷.
- ↑ «لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً»؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۲، ص۳۳۷.
- ↑ «اَلْمَكْرُ بِمَنِ اِئْتَمَنَكَ كُفْرٌ»؛ علی بن محمد لیثی واسطی، عیون الحکم و المواعظ، ص۲۹.
- ↑ تهرانی، مجتبی، اخلاق الاهی، ج۱،ص۲۵۳-۲۵۴.