زرارة بن اعين: تفاوت میان نسخه‌ها

افزودن پیوند
از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
نمایش تاریخچه به صورت تعاملی
دیداریویکی‌متن
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۴: خط ۴:


==مقدمه==
==مقدمه==
[[فقیه]] و [[متکلم]] و [[محدث]] [[ثقه]] [[شیعی]]، از اَجلّه [[شیعه]] و از [[حواریّون]] [[امام باقر]]{{ع}} و [[امام صادق]]{{ع}} و از [[اصحاب]] اِجماع. [[اهل کوفه]].  
[[اهل کوفه]]<ref>رجال الطوسی ۲۰۱.</ref> و پدرش [[اعین بن سنسن]] برده رومی بود<ref> الفهرست (طوسی) ۷۴.</ref> و از [[موالی]] [[فرزندان]] [[عبدالله بن عمرو]] محسوب می‌‌شد.<ref>رجال النجاشی ۱/ ۳۹۷.</ref> او از بزرگان اصحاب [[امام باقر]]، [[امام صادق]] و [[امام کاظم]]{{ع}}<ref>رجال البرقی ۱۴، ۱۶ و ۴۷.</ref> به شمار می‌‌رفت و از امام باقر و امام صادق{{ع}} [[روایت]] می‌‌کند.<ref>الکافی ۶/ ۱۵۹.</ref>
اوراست: کتاب الاستطاعَة والجَبر. [[اهل سنت]] او را از [[غُلات شیعه]] شمرده‌اند. [[فرقه]] زُراریّه به او منسوب است. [[خاندان]] او ([[بیت]] اَعیَن) از [[بیوت]] بزرگ شیعه بوده که [[محدّثان]] بزرگی از آن برخاسته‌اند. برخی نام او را [[عبد]] ربّه و [[لقب]] او را زُراره گفته‌اند.<ref>خيرالدين بن محمود بن محمد زِرِكلى دمشقى، الأعلام: قاموس تراجم لأشهر الرجال و النساء من العرب و المستعربين و المستشرقين، ج۳، ص۴۳؛ شیخ عباس قمی، تحفة الاحباء فی نوادر آثار الاصحاب، ص۱۵۹؛ محمد علی مدرسی خیابانی، ریحانة الادب، ج۲، ص۳۷۰؛ عمر رضا کحاله، معجم المؤلفین، ج۴، ص۱۸۱؛ دکتر محمد معین، فرهنگ فارسی معین، ج۱، ص۶۴۸.</ref>.<ref>[[سید غلام رضا تهامی|تهامی، سید غلام رضا]]، [[فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۲ (کتاب)|فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۲]] ص۱۱۴۹.</ref>.
 
افرادی چون [[ابن بکیر]]، [[هشام بن سالم]]، [[علی بن عطیّه]]<ref>اختیار معرفة الرجال ۱۳۳ و ۱۳۴.</ref> و [[ابوالصباح]]<ref>لسان المیزان ۲/ ۴۷۳.</ref> از وی روایت نموده‌اند. الندیم می‌‌گوید که [[زراره]] در زمینه [[فقه]] و [[کلام]] از بزرگ‌ترین [[رجال]] [[شیعه]] می‌‌باشد.<ref>الفهرست (الندیم) ۲۷۶.</ref>
 
[[نجاشی]] او را این گونه توصیف می‌‌کند که او در [[روزگار]] خود، بزرگ و پیش گام [[اصحاب]] ما در قرائت، [[قرآن]]، فقه، کلام، [[شعر]] و [[ادبیات]] بود. وی ضمن دارا بودن فضل و [[ایمان]]، در گفتار و [[نقل حدیث]] صادق بود.<ref>رجال النجاشی ۱/ ۳۹۷.</ref>
 
[[ابوغالب زراری]] می‌‌گوید که زراره [[اهل]] بحث و [[مناظره]] بود و هیچ کسی به پای او نمی‌رسید، تنها [[عبادت]] بود که او را از سخن باز می‌‌داشت و بسیاری از [[متکلمان شیعه]] [[شاگرد]] وی هستند.<ref>رسالة ابی غالب الزراری ۱۳۶. </ref>
 
کشّی وی را از حواریان امام باقر و امام صادق{{ع}} می‌‌داند و نیز می‌‌گوید که همه [[فقهای امامیه]] بر [[تصدیق]] گروهی از اصحاب امام باقر و امام صادق{{ع}} [[اجماع]] دارند و سر [[تعظیم]] در برابر [[فقاهت]] آنان فرود آورده‌اند و آنان شش نفرند که فقیه‌ترین آنها، [[زرارة بن اعین]] می‌‌باشد.<ref>اختیار معرفة الرجال ۱۰ و۲۳۸.</ref>
 
امام صادق{{ع}} از او ستایش‌ها و تمجیدهای فراوان نموده<ref> معجم رجال الحدیث ۷/ ۲۲۲.</ref> و فرموده است که اگر زراره نبود، [[احادیث]] پدرم از بین می‌‌رفت.<ref>رجال ابن داود ۱۵۶.</ref> ناگفته نماند که روایاتی از امام صادق{{ع}} در [[نکوهش]] و [[مذمت]] زراره وارد شده که جنبه [[سیاسی]] دارد و فقط برای [[حفظ جان]] زراره بوده است.<ref>قاموس الرجال ۴/ ۴۲۷ ـ ۴۳۵.</ref>
 
زراره دارای مصنفاتی بوده است<ref>الفهرست (طوسی) ۷۴.</ref> مانند کتاب «العهود»<ref>معالم العلماء ۵۳.</ref> و «الاستطاعة و الجبر».<ref>رجال النجاشی ۱/ ۳۹۸.</ref>
 
وی در هفتاد یا نود سالگی<ref>رسالة ابی غالب الزراری ۱۳۶.</ref> در سال ۱۴۸<ref>اعیان الشیعه ۷/ ۴۶. </ref> یا ۱۵۰ هـ بدرود [[حیات]] گفت.<ref>رجال الطوسی ۲۰۱.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص۵۰۳-۵۰۴.</ref>.


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
خط ۱۴: خط ۲۷:
== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:IM009869.jpg|22px]] [[سید غلام رضا تهامی|تهامی، سید غلام رضا]]، [[فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۲ (کتاب)|'''فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۲''']]
# [[پرونده:9030760879.jpg|22px]] [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۲ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۲''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


نسخهٔ ‏۱۴ آوریل ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۲

اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

مقدمه

اهل کوفه[۱] و پدرش اعین بن سنسن برده رومی بود[۲] و از موالی فرزندان عبدالله بن عمرو محسوب می‌‌شد.[۳] او از بزرگان اصحاب امام باقر، امام صادق و امام کاظم(ع)[۴] به شمار می‌‌رفت و از امام باقر و امام صادق(ع) روایت می‌‌کند.[۵]

افرادی چون ابن بکیر، هشام بن سالم، علی بن عطیّه[۶] و ابوالصباح[۷] از وی روایت نموده‌اند. الندیم می‌‌گوید که زراره در زمینه فقه و کلام از بزرگ‌ترین رجال شیعه می‌‌باشد.[۸]

نجاشی او را این گونه توصیف می‌‌کند که او در روزگار خود، بزرگ و پیش گام اصحاب ما در قرائت، قرآن، فقه، کلام، شعر و ادبیات بود. وی ضمن دارا بودن فضل و ایمان، در گفتار و نقل حدیث صادق بود.[۹]

ابوغالب زراری می‌‌گوید که زراره اهل بحث و مناظره بود و هیچ کسی به پای او نمی‌رسید، تنها عبادت بود که او را از سخن باز می‌‌داشت و بسیاری از متکلمان شیعه شاگرد وی هستند.[۱۰]

کشّی وی را از حواریان امام باقر و امام صادق(ع) می‌‌داند و نیز می‌‌گوید که همه فقهای امامیه بر تصدیق گروهی از اصحاب امام باقر و امام صادق(ع) اجماع دارند و سر تعظیم در برابر فقاهت آنان فرود آورده‌اند و آنان شش نفرند که فقیه‌ترین آنها، زرارة بن اعین می‌‌باشد.[۱۱]

امام صادق(ع) از او ستایش‌ها و تمجیدهای فراوان نموده[۱۲] و فرموده است که اگر زراره نبود، احادیث پدرم از بین می‌‌رفت.[۱۳] ناگفته نماند که روایاتی از امام صادق(ع) در نکوهش و مذمت زراره وارد شده که جنبه سیاسی دارد و فقط برای حفظ جان زراره بوده است.[۱۴]

زراره دارای مصنفاتی بوده است[۱۵] مانند کتاب «العهود»[۱۶] و «الاستطاعة و الجبر».[۱۷]

وی در هفتاد یا نود سالگی[۱۸] در سال ۱۴۸[۱۹] یا ۱۵۰ هـ بدرود حیات گفت.[۲۰].[۲۱].

جستارهای وابسته

منابع

  1. فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۲

پانویس

  1. ↑ رجال الطوسی ۲۰۱.
  2. ↑ الفهرست (طوسی) ۷۴.
  3. ↑ رجال النجاشی ۱/ ۳۹۷.
  4. ↑ رجال البرقی ۱۴، ۱۶ و ۴۷.
  5. ↑ الکافی ۶/ ۱۵۹.
  6. ↑ اختیار معرفة الرجال ۱۳۳ و ۱۳۴.
  7. ↑ لسان المیزان ۲/ ۴۷۳.
  8. ↑ الفهرست (الندیم) ۲۷۶.
  9. ↑ رجال النجاشی ۱/ ۳۹۷.
  10. ↑ رسالة ابی غالب الزراری ۱۳۶.
  11. ↑ اختیار معرفة الرجال ۱۰ و۲۳۸.
  12. ↑ معجم رجال الحدیث ۷/ ۲۲۲.
  13. ↑ رجال ابن داود ۱۵۶.
  14. ↑ قاموس الرجال ۴/ ۴۲۷ ـ ۴۳۵.
  15. ↑ الفهرست (طوسی) ۷۴.
  16. ↑ معالم العلماء ۵۳.
  17. ↑ رجال النجاشی ۱/ ۳۹۸.
  18. ↑ رسالة ابی غالب الزراری ۱۳۶.
  19. ↑ اعیان الشیعه ۷/ ۴۶.
  20. ↑ رجال الطوسی ۲۰۱.
  21. ↑ فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی، ج۱ ص۵۰۳-۵۰۴.
برگرفته از «https://fa.imamatpedia.com/w/index.php?title=زرارة_بن_اعين&oldid=905385»