اشرس بن عوف شیبانی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید، نسخهٔ فعلی این صفحه است که توسط Jaafari (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۱ ویرایش شده است. آدرس فعلی این صفحه، پیوند دائمی این نسخه را نشان می‌دهد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد

آشنایی اجمالی

وی از اعیان و دلاوران بنی شیبان بود. وی پس از نبرد صفین با دویست تن یارانش بر گروهی از سپاه امام علی(ع) در دسکره واقع در غرب بغداد یورش برد، سپس به انبار روی آورد و در آنجا کشته شد[۱].[۲]

شورش بر امام علی

پس از جنگ نهروان، اشرس با دویست نفر شورش کرد. حضرت علی (ع)، ابرش بن حسان را با سیصد تن به سوی وی فرستاد و بعد از نبرد این دو اشرس در ربیع ثانی سال ۳۸ هجری‌ کشته شد[۳].

او پس از جنگ نهروان با دویست تن در دسکره بر امیر المؤمنین(ع) خروج کرد و سپس به شهر انبار رفت. امام سپاهی به سوی او فرستاد و فتنۀ او دفع شد[۴].[۵]

منابع

پانویس

  1. زرکلی، خیرالدین، اعلام، ج۱، ص۳۳۱.
  2. تهامی، سید غلام رضا، فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۱ ص ۴۸۹
  3. ر.ک: محمدی ری‌شهری، محمد، گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین، ص ۵۰۷.
  4. ابن اثیر: الکامل، ج ۳، ص۱۸۷
  5. جعفری، یعقوب، خوارج در تاریخ، ص ۱۹۸.