فرهنگ مصرف
مقدمه
مصرفگرایی یعنی استفاده از کالاها به منظور رفع نیازها و امیال. این عمل نه تنها شامل خرید کالاهای مادی، بلکه در برگیرندۀ خدمات هم خواهد بود. در جوامع نوین مصرفگرایی به یک فعالیت اجتماعی اصلی تبدیل شده است. برای مصرفگرایی مقدار زیادی وقت، انرژی، پول، خلاقیت و نوآوری فناورانه مصرف میشود. مطالعه مصرفگرایی در جوامع جدید از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ زیرا مصرفگرایی نه تنها مسئله مصرفگرایان است، بلکه تولیدکنندگان و توزیعکنندگان کالاها و خدمات نیاز به درک خصوصیات و ویژگیهای آن دارند. به همین لحاظ است که در علوم اجتماعی، جامعهشناسها، اقتصاددانان و روانشناسهای معاصر به تحلیلهای همه جانبه آن میپردازند و هر اندیشمندی از یک زاویۀ خاص به آن توجه دارد. مصرفگرایی نوین به شکل بیرویه یک آسیب اجتماعی است که مستلزم شناخت علمی و سپس درمان اساسی، یا به عبارت دیگر برنامهریزی است. مصرفگرایی بیرویه، پدیدهای بینالمللی است و چارۀ آن باید در دو بعد خرد و کلان صورت گیرد. باید مصرفگرایی در هر جامعه را در یک زمینۀ وسیعتر اجتماعی در نظر گرفت؛ زیرا امروزه تولید و توزیع از مرزهای یک کشور گذر کرده و دورافتادهترین نقاط یک جامعه به مرکزیترین مراکز تولید و سیستم توزیع جهانی متصل است. فرهنگ مصرف میتواند در ارتقای رفاه عمومی مؤثر باشد. انتخاب الگوی مصرف از مشکلترین مسائل فرهنگی جامعه است، حتی اگر جامعه به یک الگوی سالم در مصرف برسد، با تحولات اجتماعی نیاز به الگوی جدید دارد. نیاز پیوستۀ جامعه به الگوهای جدید مصرف با جابهجایی سریع الگوها همواره مشکلآفرین بوده است؛ تنها با پشتوانۀ فرهنگی میتوان به تحولات این نیاز ضروری پاسخ داد. الگوهای مصرف باید بر اساس معیارهای مشخص تحولپذیر و در حال تبدیل باشد، که ریشه در فرهنگ جامعه داشته باشد[۱].[۲]
منابع
پانویس
- ↑ فقه سیاسی، ج۴، ص۱۵۶-۱۵۷.
- ↑ عمید زنجانی، عباس علی، دانشنامه فقه سیاسی ج۲، ص ۲۸۷.