بحث:معاد در حدیث

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Wasity (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۸ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۴ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

بخش اول: معناشناسی

آخرت [۱]

واژگان همسو [۲]

بخش دوم: ضرورت معاد

بخش سوم: فواید و آثار معاد

  1. فنا ناپذیری و زندگی ابدی
  2. رسیدن به جزای اعمال (ثواب و عقاب)
  3. تحقق وعده‌ها و وعیدهای الهی
  4. تحقق عدل الهی

پانویس

  1. آخرت: (به معنای «عقبی»): دو معنا از این واژه قابل برداشت است: یکی: عالم آخرت که از مرگ شروع می‌شود و تا قیامت و پس از آن را شامل می‌شود که در این صورت این اصطلاح، مترادف با معاد بالمعنی الاعم است و دیگری: به معنای یوم الآخرة است که مراد یکی از اسامی روز قیامت است.
  2. مراد واژگانی است که به لحاظ معنا و مفهوم، توهم مترادف بودن با آخرت از آنها برداشت می‌شود
  3. دو معنا از این واژه قابل فهم است: نخست: اینکه «معاد به معنای «عود الروح الی الله» است که مشتمل بر مراحلی است و از «مرگ» تا «قیامت» را شامل می‌شود که به آن «معاد بالمعنی الاعم» گفته می‌شود. دوم: اینکه مراد از آن تنها «روز قیامت» است که خود یکی از «مراحل معاد» است. معاد- به این معنا - «معاد بالمعنی الأخص» نامیده می‌شود.
  4. توهم ترادف با «آخرت» را دارد؛ اما مراد از آن: (۱): یا مراحل پس از برزخ تا بهشت و جهنم است که به این معنا یکی از «مراحل آخرت» یا «معاد بالمعنی الاعم» است؛ نه اینکه عین آن باشد. (۲): یا به معنای «روز قیامت» است که باز هم در مباحث آخرت یا معاد بالمعنی الاخص مورد بحث قرار می‌گیرد.
بازگشت به صفحهٔ «معاد در حدیث».