احترام
این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
معناشناسی احترام
احترام بهمعنای حرمت نگهداشتن است[۱]. حرمت نیز بهمعنای آنچه که هتک و شکستن آن روا نباشد، آمده است[۲] و اصطلاح عرف بهمعنای تعظیم، گرامی داشت و بزرگداشت، بیارتباط با معنای لغوی آن نیست؛ زیرا شخص، شیء، مکان یا زمان محترم، دارای حرمت و حریمی است که حفظ آن لازم و هتک آن نارواست[۳].
احترام انسان
احترام به انسانیت
احترام پیامبر
احترام اهل بیت
احترام صحابه
احترام پدر و مادر
احترام مؤمنان و پرهیزکاران
احترام دانشمندان
احترام به زنان
احترام مهمان
احترام یتیمان و مسکینان
احترام به سالمندان
احترام به فرزندان
احترام امور مقدس
احترام قرآن
احترام خانه خدا
احترام سرزمین طوی
احترام ماههای حرام
احترام شعایر الهی
احترام به حقوق دیگران
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ لغتنامه، ج۱، ص۸۹۸، "احترام".
- ↑ ترتیبالعین، ص۱۷۴، الصحاح، ج۵، ص۱۸۹۵، "حرم".
- ↑ ذبیحزاده، محمد هادی، مقاله «احترام»، دائرة المعارف قرآن کریم، ج۲.