حدیث باب حطه
 | این یک مقالهٔ خرد است. میتوانید با گسترش آن به امامتپدیا کمک کنید. |
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل حدیث باب حطه (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
حدیث باب حطه: در قرآن کریم، دربارۀ ورود بنی اسرائیل به بیت المقدس پس از هجرت از مصر آمده است که به آنان گفته شد وارد اورشلیم (شهر خدا) شوید و هنگام ورود، به سجده بیفتید و بگویید: "حطّه"، تا گناهان شما آمرزیده شود (﴿﴿وَإِذْ قُلْنَا ادْخُلُواْ هَذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُواْ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَادْخُلُواْ الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُواْ حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ وَسَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ﴾﴾[۱]، ﴿﴿وَإِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُواْ هَذِهِ الْقَرْيَةَ وَكُلُواْ مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ وَقُولُواْ حِطَّةٌ وَادْخُلُواْ الْبَابَ سُجَّدًا نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطِيئَاتِكُمْ سَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ﴾﴾[۲]) "باب حطّه"، یعنی دری که هنگام ورود از آن حطّه میگفتند تا آمرزیده شوند. البته به نقل قرآن و منابع روایی، آنان از روی استهزاء آن کلمه را عوض میکردند و به جای آن حنطه (گندم) میگفتند. اینکه اهل بیت پیامبر (ص) در روایات به عنوان باب حطّه معرفی شدهاند، یعنی این خاندان و محبت و ولایت آنان وسیلۀ آمرزش و رحمت الهی و برخورداری از نعمتهای فراوان و برکت در زندگی است و پذیرش ولایت اهل بیت(ع) و پنج تن آل عبا زمینهساز شمول رحمت الهی و رسیدن به سعادت ابدی است. بنی اسرائیل که آن واژه را از روی استهزاء عوض کردند، کیفر الهی بر آنان نازل شد و دچار طاعون شدند. رهاکنندگان اهل بیت(ع) نیز از سعادت محرومند. امام علی(ع) فرمود: "أنا باب حطّة"[۳] و پیامبر خدا(ص) فرمود: "علیّ بن أبی طالب باب حطّة من دخل منه کان مؤمنا و من خرج منه کان کافرا"[۴] نیز فرمود: "مثل أهل بیتی فیکم. . . مثل باب حطّة، من دخله نجا و من لم یدخله هلک"[۵] و نیز فرمود: "مثل أهل بیتی مثل باب حطّة فی بنی اسرائیل"[۶] علامه مجلسی پس از نقل این حدیث، از تفسیر امام عسکری(ع) نقل میکند که: در باب حطّۀ بنی اسرائیل، نامهای پیامبر و أئمه(ع) نوشته شده بود و به آنان امر شد که در برابر آنها خضوع و به فضیلت آنان اقرار کنند و نپذیرفتند و عذاب بر آنان نازل شد. این حدیث، از فضایل مهمّ خاندان پیامبر و علی بن ابی طالب(ع) است و شأن و مقام آنان را نزد خدای متعال نشان میدهد.[۷].[۸]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ بقره، آیه ۵۸
- ↑ اعراف آیۀ ۱۶۱
- ↑ بحار الأنوار، ج ۴ ص ۹
- ↑ بحار الأنوار، ج ۴ ص ۹
- ↑ بحار الأنوار، ج ۴ ص ۹
- ↑ بحار الأنوار، ج ۴ ص ۹
- ↑ دربارۀ این حدیث، از جمله ر. ک: احقاق الحق، ج ۷ص ۱۴۳، بحار الأنوار، ج ۲۳ ص ۱۰۴، اهل البیت فی الکتاب و السّنة ص ۸۹، دانشنامه امام علی، ج ۱۰ ص ۲۸۰
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص:۲۰۵.